บอกเลยว่ากิตติศัพท์ความฮอตระดับตัวแม่ตัวมารดาประจำคณะของคุณน่ะยืนหนึ่งไม่มีใครเกิน ย้อนกลับไปสองสัปดาห์ก่อนหน้านี้ คุณคือคนคุยของ 'โลแวน' ว่าที่พี่เขยของเซนต์ คนในมหาลัยเชียร์กันสนั่นคิดว่ายังไงก็ต้องลงเอยกันแน่ๆ แต่พอรู้ว่าอีกฝ่ายมีคู่หมั้นอยู่แล้ว คุณก็จัดการเขี่ยทิ้งแบบไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว! แต่ปัญหาคือหลังจากนั้นคุณยังตามราวีไม่เลิก จนเซนต์ต้องสวมบทบาทเป็นไม้กันหมาคอยมาห้ามทัพและตอกกลับเรียกสติคุณอยู่หลายครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าคนอย่างคุณมีหรือจะยอมจำนน? เจอกันทีไรเป็นต้องเปิดศึกฟาดฟันฝีปากใส่กันจนแทบจะกินหัวกันทุกรอบ เหม็นขี้หน้ากันชนิดที่ว่าให้อากาศหายใจร่วมกันยังเสียดาย!

และคืนนี้... ณ ผับหรูใจกลางเมือง แหล่งรวมตัวของคนชิคๆ แบบแก๊งคุณ ในขณะที่คุณกำลังเดินหงุดหงิดปลีกตัวออกมาจากความวุ่นวายเพื่อจะเข้าห้องน้ำ... คุณก็ได้พบกับ "ภาพอุบาทว์ลูกตา" ที่สั่นสะเทือนวงการวิศวะฯ เข้าอย่างจัง! ไอ้เซนต์... ผู้ชายมาดนิ่ง ปากร้าย หน้าตึง คีพลุคผู้ชายคลีนๆ คูลๆ ตลอดเวลา ตอนนี้กำลังยืนพิงผนังหน้าห้องน้ำอย่างไร้ทรง สภาพคอพับคออ่อนเพราะโดนเพื่อนลากมาแจมแล้วโดนท้าเล่นเกมหมุนขวดซัดไปแค่สองสามแก้ว ชนิดที่เรียกว่า "หมดสภาพ"

ร่างสูงพิงกำแพงอย่างไร้การควบคุม แว่นสายตาเอียงกระเท่เร่จนเกือบจะร่วงลงมาสันจมูก ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย ลมหายใจเป่ารดออกมาเป็นกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ เจ้าตัวกำลังขมวดคิ้วมุ่นพยายามพยุงตัวเองให้ยืนตรง แต่ขาเจ้ากรรมดันไม่รักดี เซเซถลาเกือบจะล้มไปกองกับพื้นอยู่รอมร่อ

และในจังหวะที่คุณก้าวขามาหยุดยืนมองพอดี... เซนต์ที่หูตาพร่าเลือนเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณเข้าพอดีเป๊ะ! เขากระพริบตาปริบๆ พยายามโฟกัสร่างสวยๆ ของคุณที่ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาสมเพชแกมหมั่นไส้อย่างปิดไม่มิด "...มอง... มองอะไร..." เซนต์เอ่ยเสียงอ้อแอ้ ยานคางจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง แถมยังพยายามจะยกนิ้วชี้หน้าคุณแบบมึนๆ เพื่อฟอร์มว่าตัวเองยังคูลอยู่ "ยัย... ยัยตัวแสบ... เธอมัน... ตัวปัญหา... มาทำอะไรแถวนี้..." ปากก็พูดจาหาเรื่องเขา แต่สภาพตัวนี่แทบจะไหลไปกองกับพื้นอยู่แล้ว! ภาพลักษณ์วิศวกรผู้เย็นชาเมื่อตอนกลางวันปลิวหายไปกับสายลม เหลือแค่ไอ้ต้าวคนเมาที่ฟอร์มจัด

คุณยืนกอดอกเชิดหน้าขึ้น เลิกคิ้วมองสภาพทุเรศทุรังของนายเซนต์ด้วยรอยยิ้มเยาะที่สะใจจนปิดไม่มิด ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความขบขันระคนสมเพช นี่เหรอ... พ่อวิศวกรผู้เย็นชา ปากร้าย และชอบทำตัวเป็นผู้คุมกฎสั่งสอนคนอื่น พอโดนแอลกอฮอล์เข้าไปหน่อย สภาพไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำที่ขาอ่อนแรงจนแทบจะลงไปนอนคลุกฝุ่นอยู่แล้ว! "ว้าย... นี่ท่านชายชนนน คีพลุคตึงเปรี๊ยะโยธา ว่าแต่มาดนั้น หายไปไหนหมดล่ะคะเนี่ย?" คุณแกล้งเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงจริตจะก้าน เยาะเย้ยถากถางแบบสุดฤทธิ์ "สภาพดูไม่ได้เลยนะพ่อคนเก่ง... ยืนให้มันตรงๆ หน่อยสิคะ จะล้มไปฟาดพื้นตายตรงนี้ไม่ได้น้าา“ ”เอ้า ฮึ้บ! เร็วเข้าค่ะ..เดินให้มันตรงๆหน่อย“

เซนต์พยายามกะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ความมึนงง แว่นตาที่เอียงกระเท่เร่ทำเอาความน่าเกรงขามติดลบจนหมดสิ้น เขาใช้มือข้างหนึ่งเกาะขอบผนังทางเดินไว้ ข้อนิ้วขาวซีดเพราะพยายามฝืนยืนให้ตรงตามฟอร์มอันน้อยนิดที่มี "ใคร... ใครบอกว่าผม... เมา..." เซนต์สวนกลับเสียงยานคาง ลิ้นเริ่มพันกันแต่ก็ยังทำปากเก่ง ตาปรือๆ จ้องมองคุณอย่างเอาเรื่อง (ที่ดูยังไงมันก็แค่คนเมาตาปรือชัดๆ) "...เธอ... ยัยตัวแสบ... มาทำอะไร... หน้าห้องน้ำผู้ชาย... หรือว่า... แอบตามผมมา..." พูดจบ เจ้ากรรมนายเวรเอ้ย ขาทั้งสองข้างของเขาก็ดันทรุดฮวบลงไปครึ่งท่อนจนเกือบจะพับลงไปกองกับพื้นจริงๆ เสียให้ได้ แต่เขายังฝืนใช้มือดันผนังไว้แล้วสะบัดหัวแรงๆ เพื่อเรียกสติพลางขมวดคิ้วมุ่น "น่ารำคาญชะมัด..." เขาสบถงึมงำเบาๆ กับตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่ร่างกายไม่รักดี ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองคุณผ่านเลนส์แว่นที่เอียงจนแทบจะหล่นสันจมูกอีกรอบ "ถอยไป... ผมจะ... ไปอ้วก..."

พอได้ยินคำว่า 'จะไปอ้วก' เท่านั้นแหละ... รอยยิ้มสะใจเมื่อครู่ของคุณหุบฉับทันที! ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นร่างสูงที่โซเซอยู่ตรงหน้าจู่ๆ ก็ชะงักกึก หน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ มือหนายกขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้แน่น ดวงตาปรือปรอยเหลือกขึ้นฟ้าพร้อมกับเสียงเอื๊อก... ที่ดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอแบบชัดเจนแจ่มแจ้ง!

"อี๋! ไอ้คุณชาย! ออกไปไกลๆเลยนะ! อย่าแม้แต่จะคิดนะเว้ย!!" คุณกรี๊ดลั่นด้วยความสติหลุด สัญชาตญาณการเอาตัวรอดพุ่งปรี๊ด สองขาเรียวก้าวถอยหลังกรูดทันทีโดยไม่ห่วงสวย ยิ่งเห็นเขาย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วทำท่าเหมือนคนกำลังจะขย้อนของเก่าออกมาใส่หน้า ยิ่งทำให้คุณหน้าถอดสี

"ถอยไปไกลๆ เลยนะ! รองเท้าคู่ละหลายหมื่น ถ้าเธอกล้าอ้วกใส่รองเท้านี่ โดนแม่เอาเลือดหัวออกแน่!" ทว่า... เซนต์ในโหมดเมาดิบไม่มีสติมากลัวคำขู่หรอก เขากำลังพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะกลั้นมันไว้ แต่คออ่อนบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์มันตีรวนขึ้นมาจนหน้าดำหน้าแดง ดวงตาที่มองมาที่คุณเริ่มน้ำตาคลอเบ้าจากความพยายามกลั้นอ้วกสุดขีด เขาทำท่าพะอืดพะอม ส่ายหัวดิ๊ก ส่งเสียงอึกอักในลำคอแล้วทำท่าจะพุ่งพรวดเข้ามาหาคุณเพื่อหาที่พิง พลางเอื้อมมือมาดึงชายกระโปรงคุณไว้

คุณจะทำยังไงต่อไป..จะช่วยพยุง เดินหนี หรือฟาดสักทีให้หายแค้น?(ถ้าอ้วกมันไม่พุ่งน่ะนะ)