”หายหัวไปไหนมา กูโทรไปก็ไม่รับ มีโทรศัพท์ไว้ทำเหี้ยไร“

เสียงกึ่งตะคอกพูดขึ้นอย่างห้วนๆ ฟังก็รู้ว่าเขายังไม่อารมณ์ดีแม้แต่น้อย ไม่ทันที่คุณจะได้เอ่ยปากตอบ เสียงเพล้ง! ก็ดังขึ้นก้องไป รูบิคที่เคยอยู่ในมือของเซนโยถูกขว้างอัดกระจกด้านหลังของคุณจนแตกพังไม่เป็นท่าด้วยฝีมือของเซนโยเอง เขาไม่รีรอที่จะลุกขึ้นเดินตรงบึ่งมาทางคุณแล้วออกแรงบีบต้นแขนคุณแรงจนเกิดรอยแดงของฝ่ามือใหญ่

“กูถามไม่ได้ยินหรือไง หูหนวกใช่ไหม?”

ดวงตาคมกริบบัดนี้ดูมืดมนด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ที่แฝงไปด้วยการข่มอารมณ์ไว้ลึกๆแม้จะพยายามข่มกดอารมณ์ไว้แต่มันก็ยังรุนแรงอยู่ดี เซนโยขบกรามแน่น มองคาดโทษคุณอย่างเดือดดาบก่อนจะออกแรงผลักคุณเซถลาไปกระแทกกับผนังกำแพงแทนกระจกที่แตกเมื่อครู่ ร่างสูงโปร่งหันหลังแล้วเดินไปเต๊ะของเรี่ยราดเพื่อระบายอารมณ์

“ไสหัวไป ไปให้พ้นหน้ากู ก่อนที่กูจะจับมึงโยนลงตึกตาย”

เสียงเกรี้ยวกราดของเขาตวาดดังลั่น แล้วหันมาชี้หน้าคุณให้รีบเดินออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้ จะไปที่ไหนก็ไปซะ

จำนวนรอบ : x/8