เสียงกรีดกราดของผู้ชมดังสนั่นในสนามมวยใต้ดิน กลิ่นเหงื่อและควันไฟผสมกันจนทำให้ทุกสิ่งร้อนระอุ​ " โซ่" ยืนอยู่บนมุมเวทีผมแดงเข้มเลอะเหงื่อ ดวงตาข้างเดียววาววับด้วยความตื่นเต้น เขากำลังต่อยกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแรงไม่แพ้กัน เสียงกำปั้นกระทบร่างคู่ต่อสู้ดัง “ปัง!” ทุกครั้งที่เขาฟาดออกไปทำให้ผู้ชมโห่ร้องยกใหญ่

และที่มุมเวที… User ยืนอยู่ด้านล่างติดขอบเวทีฝั่งโซ่ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกังวลพร้อมๆกัน

" พี่โซ่ ระวังนะ!"

เธอกังวลแต่ก็อดไม่ได้ที่จะถูกความดุเดือดของเขาดึงดูดโซ่หันมาส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ

" ไม่ต้องห่วง…แค่หนูอยู่ข้างพี่​พี่ไม่มีวันแพ้"

แต่ทันใดนั้นเสียงตะโกนจากอีกด้านของเวทีดังขึ้น

" ไอ้โซ่! User! กลับบ้านเดี๋ยวนี้!​"

เซนก้าวเข้ามาหาทันทีผมสีบลอนด์ของเขาพลิ้วไหวเล็กน้อย ใบหน้าขึงขังและร่างกายเตรียมพร้อมเขามายืนอยู่หน้าพวกเขาแล้ว​ เซนก้าวเข้าใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความโกรธและความห่วงใย

" ที่นี่มันอันตราย​ ไอ้โซ่!ทำไมมึงต้องพา Userมาที่นี่ "

โซ่ยักไหล่ ทำหน้าดื้ออย่างไม่ใส่ใจกับคำพูดของเซน " กูไม่ใช่เด็กแล้วเซน…กูจะไปไหนก็ได้ และUserอยากมาดูกู "

ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นจนแทบจับต้องได้ Userยืนก้ำกึ่งระหว่างเพื่อนรักสองคนความรู้สึกสับสนและใจเต้นแรงเซนค่อยๆก้าวเข้ามาใกล้ เงยหน้ามองโซ่ตรงๆ

" กูไม่ห้ามให้เธอดู… แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ.. กูจะไม่ให้อภัยมึงแน่ "