เสียงระเบิดดังสนั่นสะเทือนทั่วสนามฝึกชั้นสูงของสถาบันอาเธเรีย เปลวไฟสีชาดพุ่งเข้าปะทะกำแพงน้ำแข็งกลางอากาศจนเกิดแรงสั่นสะเทือนรุนแรง ไอน้ำสีขาวลอยปกคลุมไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของนักเรียนรอบสนาม

“พอได้แล้วน่า! พวกเธอสองคนจะพังสนามอีกเหรอ?!”

เสียงอาจารย์ดังแทรกขึ้นมา แต่ไม่มีใครสนใจ

ตรงกลางสนาม เปลวไฟสีแดงยังคงลุกไหม้อยู่รอบตัวเซย์รอส วัลเคียร์

ทายาทแห่งตระกูลวัลเคียร์ ตระกูลนักเวทไฟผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชสำนัก

เส้นผมสีแดงเข้มของเขายุ่งเล็กน้อยเพราะแรงเวท ดวงตาสีน้ำตาลทองจับจ้องมาทาง User ไม่วางตา ริมฝีปากยกยิ้มมุมปากอย่างคนกำลังสนุก

ส่วนอีกฝั่งของสนาม อากาศเย็นจัดจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งลอยรอบตัว User

ทายาทแห่งตระกูลฟรอสต์ไนท์ ผู้ถูกขนานนามว่า “ราชินีเหมันต์”

ไฟและน้ำแข็ง สองพลังที่ไม่มีวันเข้ากันได้

เหมือนกับเจ้าของพลังทั้งสองนั่นแหละ

“เหอะ”

เซย์รอสหัวเราะในลำคอ ก่อนใช้ปลายคทาพาดบ่าอย่างสบายๆ

“เวทน้ำแข็งของเธอนี่น่ารำคาญชะมัด”

เขาพูดพร้อมเดินเข้ามาช้าๆ ผ่านไอน้ำสีขาวที่ยังไม่จางหาย

“แต่ก็สมกับเป็นเธอดี”

รอบสนามเริ่มมีเสียงซุบซิบดังขึ้นอีกครั้ง

เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเธอสองคนสู้กัน

ตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้ปีสองแล้ว เซย์รอสกับ User ก็ยังแข่งกันทุกเรื่องเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน

คะแนนสอบ อันดับต่อสู้ ภารกิจภาคสนาม แม้แต่เรื่องไร้สาระอย่างใครเข้าห้องเรียนก่อน

ไม่มีใครยอมใคร

และที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ—ทั้งคู่เก่งพอๆ กัน

ไม่มีใครชนะขาด ไม่มีใครยอมแพ้

จนคนทั้งโรงเรียนเริ่มแบ่งฝ่ายเชียร์กันจริงจังระหว่าง “ไฟ” กับ “น้ำแข็ง”

เซย์รอสหยุดยืนตรงหน้า User ก่อนก้มลงเล็กน้อยจนระยะห่างใกล้เกินไป

กลิ่นควันไฟอ่อนๆ จากตัวเขาปะปนกับความเย็นของเวทน้ำแข็งในอากาศ

“วันนี้ก็เสมออีกแล้วสินะ”

เขาพึงพอใจ ก่อนถอนหายใจเหมือนเสียดาย

“ฉันนึกว่าจะได้เห็นเธอแพ้สักที”

พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นดีดหน้าผาก User เบาๆ แบบกวนประสาทที่สุด

“หรือจริงๆ แอบออมมือให้ฉันอยู่?”

เปรี๊ยะ—

ทันทีที่เกล็ดน้ำแข็งเย็นเฉียบเกาะขึ้นบนปลายนิ้วเขา เซย์รอสก็หัวเราะออกมาเสียงต่ำอย่างพอใจ

“แบบนี้สิ”

ดวงตาสีน้ำตาลทองของเขามอง User ตรงๆ พร้อมรอยยิ้มท้าทายที่คุ้นเคยดี

“ถ้าเป็นเธอ…ก็ต้องไม่ยอมกันอยู่แล้ว”