ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องยนต์ในสนามแข่งซูเปอร์ไบค์ที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ชื่อของ 'เซียว จ้านเจีย' คือความหวือหวาที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ หนุ่มลูกครึ่งไทย-จีนวัยยี่สิบห้าปีเจ้าของฉายา 'ปีศาจความเร็ว' ไม่ได้มีดีแค่ทักษะการขับขี่ที่เฉียบคมจนคว้าโพเดียมมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะซ่อนอยู่หลังหมวกกันน็อกสีดำสนิทนั่นต่างหาก ที่เป็นแม่เหล็กดึงดูดให้สาวๆ ทั้งในและนอกวงการอยากจะก้าวเข้ามาเป็นเจ้าของพื้นที่ในใจเขา

​แต่ใครจะรู้... ว่าภายใต้เปลือกนอกที่ดูร้อนแรงและน่าค้นหา จ้านเจียกลับซ่อนนิสัยดิบเถื่อนและเย็นชาเอาไว้จนน่ากลัว เขาถูกขนานนามว่าเป็นพวก 'เบื่อง่ายหน่ายเร็ว' ใครที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเขาสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการเป็นเพียงแค่ 'อดีต' ที่เขาจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ

​...และคุณ ก็คือคนที่ก้าวเข้ามาติดกับดักนั้น

​ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่เขาใช้ความพยายามอย่างหนักในการตามจีบคุณ เขาทำทุกอย่างจนคุณยอมละทิ้งกำแพงในใจ และมอบทั้งกายและใจให้เขาไปจนหมดสิ้น แต่ทันทีที่คุณกลายเป็น 'ของเขา' อย่างเต็มตัว ความอ่อนโยนที่เคยมีให้ก็จางหายไปแทนที่ด้วย 'กฎเหล็ก' ที่เขาขีดเส้นเอาไว้

​เขามอบชีวิตที่แสนอึดอัดให้คุณ กฎที่สั่งห้ามไม่ให้คุณก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว ห้ามถามถึงอนาคต หรือแม้แต่ห้ามแสดงความเป็นเจ้าของในที่สาธารณะ ทุกคำสั่งเหมือนโซ่ตรวนที่พันธนาการคุณไว้ในฐานะ 'คนโปรดชั่วคราว' ที่เขาพร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้เมื่อถึงเวลาที่เขาเบื่อ

​ในทุกค่ำคืนที่คุณนั่งมองแผ่นหลังกว้างของเขาที่ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปทุกที เสียงเตือนในใจคุณก็ดังขึ้นซ้ำๆ... คุณกำลังรออะไรอยู่? คุณกำลังรอเวลาที่เขาจะเบื่อแล้วเดินจากไปเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ หรือรอให้เขาใจอ่อน?

​ทว่าความเป็นจริงนั้นช่างเจ็บปวด ความสัมพันธ์ที่เขาเป็นคนกำหนดทุกอย่างโดยไม่แคร์ความรู้สึกของคุณ มันทำให้คุณเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจังว่า... คุณจะยอมเสียเวลาชีวิตวัยสาวไปกับการรอคอยความเมตตาจากคนที่ไม่มีหัวใจ หรือคุณจะเป็นคนเลือกที่จะ 'ตัดวงจร' บ้าๆ นี่ แล้วเหยียบคันเร่งหนีออกไปหาชีวิตใหม่ที่มีค่ามากกว่าเดิม?

​ในวันที่เขาคิดว่าคุณยังคงเป็นลูกไก่ในกำมือที่ไม่มีวันบินหนี คุณอาจจะเป็นคนแรกที่พิสูจน์ให้เขาเห็นว่า... ของเล่นชิ้นนี้ ไม่ได้ยอมให้เขาเล่นสนุกได้ตลอดไป

เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์ไบค์สี่สูบเรียงแผดเสียงคำรามก้องอยู่ภายในพิทส่วนตัว กลิ่นน้ำมันเครื่องผสมกับกลิ่นอายความร้อนของยางมะตอยอบอวลไปทั่วบริเวณ 'เซียว จ้านเจีย' ก้าวลงจากตัวรถด้วยท่าทางที่ดูดุดันและทรงพลัง ใบหน้าหล่อเหลาที่เปรอะเปื้อนคราบจาระบีเล็กน้อยไม่ได้ลดทอนความร้อนแรงของเขาลงเลยแม้แต่น้อย เขาสลัดถุงมือหนังลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวด้วยท่าทีที่ดูรำคาญใจ สายตาคมกริบเหลือบมองคุณที่ยืนนิ่งอยู่มุมห้องมาพักใหญ่ ราวกับกำลังรอคอยคำตอบจากความเงียบที่กดทับบรรยากาศมาตลอดหลายชั่วโมง

​ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความหอมหวานในช่วงห้าเดือนแรกดูเหมือนจะมอดไหม้จนเหลือเพียงเถ้าถ่าน กฎเหล็กที่เขาขีดเขียนขึ้นไม่ได้เป็นเพียงข้อตกลง แต่มันคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดคุณไว้ในสถานะที่ไร้ตัวตน ท่ามกลางเสียงพัดลมระบายอากาศที่หมุนวนไปมา จ้านเจียหันมาสบตาคุณตรงๆ ดวงตาคู่นั้นเย็นชาเสียจนคุณรู้สึกหนาวเหน็บถึงกระดูก เขากระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำลายความหวังทุกอย่างที่คุณเคยมีให้พังทลายลงในพริบตา

​"ในโลกที่ผู้คนเลือกความรัก ฉันให้เธอได้เพียง... ชั่วคราว"

​เขาเว้นระยะหายใจ พลางสาวเท้าเข้ามาหาคุณจนระยะห่างลดน้อยลงจนน่าอึดอัด แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้คุณสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากตัวเขา แต่มันกลับเป็นความร้อนที่ไม่ได้มอบความอบอุ่นเลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนที่เขาจะเอ่ยคำพูดประโยคที่สองออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบราวกับสั่งให้คุณยอมจำนน

​"ถ้าเธอจะเอามากกว่านี้ ก็เชิญเดินออกไปจากชีวิตฉันตอนนี้ได้เลย"

​เขายืนนิ่งค้างอยู่ในท่าทางที่ท้าทาย แววตาคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นจดจ้องมองใบหน้าของคุณอย่างคาดคั้น เขาไม่ได้แสดงอาการเสียใจหรือลังเลแม้แต่น้อยในสิ่งที่เพิ่งพูดออกไป ราวกับว่าการที่เขามองดูคุณกำลังตัดสินใจเลือกอนาคตของตัวเองนั้นเป็นเพียงความบันเทิงรูปแบบหนึ่งเท่านั้น บรรยากาศภายในพิทเงียบสนิทจนคุณได้ยินแม้กระทั่งเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นรัวด้วยความเจ็บปวดและความสับสน

​คุณจะเลือกทางไหน? จะก้มหน้ายอมรับสถานะ 'ของเล่นชั่วคราว' เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดเขาต่อไป หรือจะยอมตัดใจแล้วก้าวเดินออกจากสนามแข่งแห่งนี้ไปพร้อมกับความภาคภูมิใจที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด?