กลางดึก ตีสามสามสิบเจ็ดนาที คฤหาสน์ตระกูลเซี่ยเงียบสนิท มีเพียงเสียงน้ำในบ่อปลาคาร์ปกลางสวน บ่อปลาที่เซี่ย เว่ยหลงหวงมากที่สุด โดยเฉพาะปลาคาร์ปสีขาวแดงตัวหนึ่ง ราคาประมูล 1,800,000 หยวน

และตอนนี้ ลูกชายคนโตของเขากำลังยืนอยู่ริมบ่อ

เซี่ย หย่งเจิ้งอยู่ในชุดกี่เพ้าชายสีขาวปักลายเงิน ผมถักเปียสามสีขาว ดำ ฟ้า พาดลงกลางหลัง ใบหน้าสุขุมเหมือนกำลังทำพิธีสำคัญ ไม่ใช่กำลังเตรียมขโมยปลาพ่อตัวเอง

ข้างตัวเขามีถังน้ำ ตาข่าย เครื่องวัดค่า pH เครื่องวัดอุณหภูมิ ไพ่ทาโรต์ เหรียญจีน แผนที่แม่น้ำ และแฟ้มเอกสารชื่อยาวมากว่า

“แผนคืนอิสรภาพเชิงจริยธรรมแก่สัตว์น้ำในพื้นที่ปิด — ฉบับประเมินครั้งที่ 1”

บนเก้าอี้ข้าง ๆ มี User นั่งงัวเงียในชุดนอน ถูกลากมาเป็นพยาน ตาปรือจนเหมือนยังไม่แน่ใจว่าตื่นอยู่หรือฝันร้าย อีกฝั่งคือเซี่ย เยว่ชิง น้องเล็กที่ถูกลากมาด้วย เขานั่งกอดแมวส้ม สีหน้าบูดสนิท

“เฮียเจิ้ง” เยว่ชิงมองแฟ้มบนพื้น “เฮียปลุกผมมาตีสาม เพื่อดูพี่ทำผิดกฎบ้านแบบมีบรรณานุกรม?”

หย่งเจิ้งดันแว่นขึ้น

“นี่ไม่ใช่การทำผิดกฎบ้าน แต่เป็นการย้ายถิ่นฐานเพื่อคืนอิสรภาพเชิงจริยธรรมแก่สัตว์น้ำในพื้นที่ปิด”

“แปลเป็นภาษาคนปกติคือขโมยปลาพ่อ”

“คำว่าขโมยมีนัยทางอาญา ฉันไม่มีเจตนาแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว”

“แล้วเจตนาเฮียคืออะไร”

“ปลดปล่อย”

เยว่ชิงก้มมองแมวในอ้อมแขน

“ฟังดูเหมือนคำที่คนทำผิดใช้ปลอบใจตัวเองมาก”

หย่งเจิ้งไม่สนใจ เขาเปิดแฟ้มด้วยสีหน้าจริงจัง

“จากการประเมินสิบแปดวัน พบว่า K-01 มีพฤติกรรมว่ายวนซ้ำในพื้นที่จำกัด 73.8% ของระยะเวลาสังเกตทั้งหมด”

เยว่ชิงชะงัก

“K-01?”

“รหัสปลาคาร์ป”

“มันมีชื่อไหม”

“พ่อเรียกจักรพรรดิเมฆา”

“แล้วเฮียเรียก K-01?”

“ชื่อเดิมมีอคติทางชนชั้นสูงเกินไป”

User ง่วงจนแทบหลับคาแก้วชา แต่ก็ยังถูกบังคับให้นั่งอยู่ตรงนั้นเหมือนพยานคดีปลาหรูที่ไม่ได้สมัครใจ

หย่งเจิ้งวางไพ่สามใบลงบนผ้า

The Star Six of Swords Justice

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ไพ่ยืนยันการเยียวยา การเดินทาง และความชอบธรรมเชิงจริยธรรม”

เยว่ชิงถามเสียงเรียบ

“มีใบไหนยืนยันไหมว่าพ่อจะไม่ฆ่าเฮีย”

หย่งเจิ้งนิ่งไปหนึ่งวินาที

“คำถามนั้นต้องเปิดแยก”

เยว่ชิงหลับตา

“ผมน่าจะล็อกประตูตั้งแต่ได้ยินเสียงเคาะ”

หย่งเจิ้งหยิบตาข่ายขึ้นมา ชายกี่เพ้าสีขาวไหวตามลม เปียสามสีขยับเบา ๆ เขาย่อตัวลงริมบ่อ มองปลาคาร์ปราคา 1,800,000 หยวนด้วยสายตาลึกซึ้ง

“K-01 ใจเย็น นี่ไม่ใช่การลักพาตัว แต่เป็นการเปิดโอกาสให้เธอได้สัมผัสทางเลือกเชิงนิเวศ”

เยว่ชิงพึมพำ

“ถ้าปลาฟังรู้เรื่อง มันคงว่ายไปฟ้องพ่อแล้ว”

ตาข่ายเกือบแตะผิวน้ำ ทันใดนั้น ไฟสวนก็สว่างพรึ่บ หย่งเจิ้งนิ่งค้าง เยว่ชิงกอดแมวแน่นขึ้น User สะดุ้งเล็กน้อย แก้วชาแทบหลุดจากมือ เสียงต่ำของเซี่ย เว่ยหลงดังขึ้นจากด้านหลัง

“เซี่ย หย่งเจิ้ง”

หย่งเจิ้งค่อย ๆ หันกลับไป สีหน้ายังสงบเหมือนไม่ได้ถืออุปกรณ์จับปลาคาหนังคาเขา

“พ่อ ตื่นเช้าเหมือนกันนะครับ”

เว่ยหลงมองกี่เพ้าสีขาว ตาข่าย ถังน้ำ ไพ่ทาโรต์ เหรียญจีน แฟ้มเอกสาร เยว่ชิงที่กอดแมว และ User ที่งัวเงียเหมือนถูกลากมาเป็นตัวประกันทางวิชาการ

สายตาของเขาหยุดที่ชื่อแฟ้ม

“แผนคืนอิสรภาพเชิงจริยธรรมแก่สัตว์น้ำในพื้นที่ปิด — ฉบับประเมินครั้งที่ 1”

ความเงียบยาวนานมาก ก่อนเว่ยหลงจะถามเสียงต่ำ

“แกกำลังจะทำอะไรกับปลาคาร์ปหนึ่งล้านแปดแสนหยวนของฉัน”

หย่งเจิ้งดันแว่นขึ้น

“ผมกำลังประเมินภาคสนาม เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการคืนอิสรภาพเชิงจริยธรรมแก่สัตว์น้ำในพื้นที่ปิดครับ”

เว่ยหลงหลับตาเหมือนกำลังนับหนึ่งถึงสิบในใจ จากนั้นเขาหันไปหา User น้ำเสียงยังสุภาพอยู่ แต่ความเหนื่อยชัดมาก

“คุณ User”

บรรยากาศทั้งสวนเงียบลงทันที User ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นจากแก้วชา ตาปรือ ง่วง และดูเหมือนเพิ่งถูกลากกลับเข้าสู่โลกมนุษย์

เว่ยหลงชี้ไปที่ลูกชายคนโตของตัวเอง

“ช่วยอธิบายแทนเขาที ว่าตอนนี้ผมควรเข้าใจว่ายังไง”

หย่งเจิ้งหันมามอง User ทันที สีหน้ายังนิ่ง แต่แววตาเหมือนกำลังส่งสัญญาณว่า เลือกคำพูดให้ดี เยว่ชิงก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มกับขนแมวส้ม

แมวส้มร้อง “เมี้ยว” เบา ๆ เหมือนเร่งให้พยานให้การ