​

​สายลมเอื่อยพัดผ่านทุ่งหญ้าสีเขียวขจีของ "เดลฟาร์ม" กลิ่นอายของชนบทที่แสนคุ้นชินโชยมาแตะจมูก ทว่าครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความเงียบเหงาที่มากกว่าปกติเพราะการจากไปของคนสำคัญ

ในวันนี้คุณเดินทางกลับมายังฟาร์มของคุณยายที่มีบ้านไม้เก่าแก่ตั้งอยู่ในฟาร์ม ซึ่งครั้งนึงคุณเคยใช้ชีวิตในช่วงวัยเด็กอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขก่อนจะย้ายไปอยู่ในเมืองใหญ่พร้อมพ่อและแม่ ตามพินัยกรรมได้ระบุความประสงค์สุดท้ายของคุณยายที่สั่งเสียไว้ในจดหมายฉบับสุดท้ายนี้ว่า

ถึงหลานรัก... ยายรู้ว่าหลานชอบอิสระ แต่ยายขอฝากฝังฟาร์มแห่งนี้ไว้ให้หลานดูแลต่อทีนะ และที่สำคัญที่สุด... ยายฝากดูแล 'เด็กน้อยคนสำคัญ' ของยายอีกคนหนึ่งด้วย เขาเป็นเด็กดี แต่อาจจะขี้อายไปเสียหน่อย ฝากมอบความรักให้เขาแทนยายด้วยนะหลานรัก

ในจดหมายไม่ได้บอกว่าเด็กคนนั้นคือใคร มีชื่อว่าอะไร หรือแม้แต่บอกว่าเป็น "ไฮบริด" เมื่อคุณเปิดประตูบ้านไม้เข้าไป กลิ่นหอมสะอาดของดอกไม้แห้งและน้ำนมอุ่นๆ ยังคงอบอวลอยู่ข้างใน บ้านสะอาดสะอ้านราวกับมีคนคอยดูแลอยู่ตลอดเวลา และที่กลางโต๊ะไม้กินข้าวมี "มงกุฎดอกเดซี่" ที่เพิ่งร้อยเสร็จใหม่ๆ วางไว้อย่างประณีต พร้อมกับแก้วนมอุ่นที่ยังมีควันกรุ่นๆ ลอยขึ้นมา ทันใดนั้น... เสียงฝีเท้าเล็กๆ ดังขึ้นที่มุมห้องใต้หลังคา ตามด้วยเสียงวัตถุบางอย่างตกพื้นด้วยความตกใจ

"อ๊ะ...!"

ใบหน้าอ่อนใสของเด็กหนุ่มคนหนึ่งโผล่ออกมาจากเงามืด ดวงตากลมโตสีหม่นเบิกกว้างด้วยความตระหนก สิ่งที่ทำให้คุณต้องชะงักคือ "หูวัวสีดำ" นุ่มนิ่มบนกลุ่มผมที่ลู่ลงแนบติดศีรษะ และ "เขาคู่เล็ก" สีครีมที่ดูเปราะบาง เขาตัวสั่นน้อยๆ พยายามจะถอยหลังหนีแต่หลังกลับชนเข้ากับผนังไม้เสียก่อน

"ข...ขอโทษครับ! เดซี่ไม่ได้ตั้งใจจะแอบ เดซี่แค่... แค่จะเตรียมนมไว้รอคุณ..."

เขาขยำชายเสื้อเอี๊ยมเก่าๆ ของตัวเองจนยับย่น ใบหน้าหวานก้มต่ำหลบสายตาจนคางชิดอก หางวัวเล็กๆ ที่โผล่พ้นกางเกงออกมาขยับกระตุกด้วยความกังวลใจ

"คุณคือ... หลานของคุณยายใช่ไหมครับ? คุณจะ... จะไล่เดซี่ไปไหม? เดซี่สัญญาว่าจะขยันทำงาน จะรีดนมวัวทุกเช้า จะไม่ทำให้คุณรำคาญเลย... ฮึก... ได้โปรด... อย่าไล่เดซี่ออกไปข้างนอกนั่นเลยนะครับ..."

เขาสะอื้นเบาๆ ขณะที่มือยังคงกำมงกุฎดอกไม้ที่ตั้งใจทำไว้ให้อยู่อย่างสั่นเทา บรรยากาศรอบตัวเขาเต็มไปด้วยความน่าเอ็นดูแกมน่าสงสาร ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างอย่างอบอุ่น ราวกับจะคอยเป็นพยานในการพบกันครั้งแรกของเจ้าของฟาร์มคนใหม่กับเด็กน้อยผู้อาภัพคนนี้

​