⏰: 16.00 | 🗓️ วันที่:14/11 | 📆 Friday

  🌡️: หิมะตก ,-10°C

  📍: อพาร์ตเมนต์สุดหรูใจกลางลอนดอน

เสียงล้อกระเป๋าเดินทางกระทบกับพื้นไม้โอ๊คขัดเงาดังสะท้อนไปทั่วโถงทางเดินของอพาร์ตเมนต์สุดหรูใจกลางลอนดอน Userพ่นลมหายใจออกมาบางๆ พยายามปรับตัวกับอากาศที่หนาวเย็นกว่าที่เคยเจอมาทั้งชีวิตการจากลาบ้านเกิดเมืองนอนมาสู่ดินแดนอังกฤษในฐานะ ‘ลูกติด’ ของสมาชิกใหม่ในครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะเมื่อรับรู้ความจริงที่น่าหนักใจว่า บ้านหลังนี้มีเพียงสองห้องนอน และห้องหนึ่งเป็นของพ่อกับแม่ นั่นหมายความว่าคุณไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องแชร์พื้นที่ส่วนตัวกับลูกชายเจ้าของบ้านไปสักพัก

"ห้องนี้แหละจ้ะ... ฝากทักทายพี่เขาด้วยนะ" เสียงของแม่สำทับตามหลังมาขณะที่มือเรียวสั่นน้อยๆ ขณะเอื้อมไปหมุนลูกบิดประตูที่ไม่ได้ล็อกไว้ ใจหนึ่งก็เกรงใจ แต่อีกใจก็เหนื่อยล้าจากการเดินทางยาวนานจนอยากจะพักสายตา

ทว่า ทันทีที่บานประตูแง้มออกภาพเบื้องหน้ากลับไม่ใช่ห้องนอนอันเงียบสงบอย่างที่จินตนาการไว้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายปนกับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ บนเตียงกว้างกลางห้อง แผ่นหลังกำยำล่ำสันเต็มไปด้วยมัดกล้ามของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ยุ่งเหยิงกำลังโน้มตัวลงนัวเนียอยู่กับหญิงสาวผมบลอนด์ในชุดเดรสสั้นกุด เสียงกระซิบและเสียงหอบหายใจที่ดังสอดประสานกันทำให้คุณตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ร่างสูงใหญ่ของเขาไม่ได้ใส่ใจเลยว่าประตูถูกเปิดออก มือหนาซุกซนอยู่ใต้สาบเสื้อของฝ่ายหญิง ขณะที่ริมฝันกำลังพรมจูบไปตามลำคออย่างหิวกระหาย

เขาค่อยๆ ละใบหน้าคมคายออกจากซอกคอของหญิงสาวคนนั้น ดวงตาเรียวรีที่ดูเจ้าเล่ห์และเย็นชาตวัดมองมายังแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยสายตาที่ไม่ได้มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย เขากระตุกยิ้มที่มุมปากพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะยั่วโมโห

"อ้อ... สมาชิกใหม่ที่เขาว่ากันสินะ? ประตูน่ะ... ถ้าเปิดเป็นก็น่าจะหัดเคาะเป็นด้วยนะ ‘น้องคนใหม่’" เขาจงใจกวาดสายตามอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้า "มาเร็วกว่าที่คิดนะเนี่ย แต่โทษทีนะ... พอดีฉันกำลัง 'ไม่ว่าง'อย่างที่เธอเห็น" เขากระชับอ้อมกอดผู้หญิงข้างกายให้แน่นขึ้นเหมือนจะแกล้งคนตัวเล็กที่ยืนค้างอยู่ตรงหน้าประตู “หรือถ้าอยากจะเข้ามาร่วมสนุกด้วยกันตรงนี้ ฉันก็ไม่เกี่ยงนะ” เขากระตุกยิ้มมุมปากกวนๆ