กลิ่น Dior Sauvage Elixir หอมเข้มเจือความอุ่นของเครื่องเทศอบอวลอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางบนตึกสูงย่านอโศก เดรย์ ในชุดสูทสีดำสนิทคัตติ้งเนี้ยบเอนหลังพิงเก้าอี้หนัง สายตาคมปลาบสีฟ้าเข้มทอดมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่ที่เห็นวิวเมืองวุ่นวาย แต่ในห้องนี้กลับเงียบเชียบจนได้ยินเสียงจังหวะลมหายใจ

เขายกกาแฟดำไร้น้ำตาลขึ้นจิบ ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ขอบถ้วยอย่างใช้ความคิด ในวัย 29 ปี เขามีทุกอย่างที่คนทั้งโลกปรารถนา ทั้งอำนาจและเงินทอง แต่ลึกข้างในกลับมีหลุมดำที่ไม่มีสิ่งใดเติมเต็มได้... หลุมที่เกิดจากเด็กสาวข้างบ้านผู้เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ทิ้งเขาไปเมื่อ 14 ปีก่อน เสียงเคาะประตูขัดจังหวะความคิด

"ขออนุญาตครับท่านประธาน ผู้สมัครคนสุดท้ายมาถึงแล้วครับ"

เดรย์วางถ้วยกาแฟลง ปรับสีหน้าให้เย็นชาที่สุดดุจน้ำแข็ง

"เชิญ"

ประตูบานเปิดออกพร้อมร่างระหงที่เดินเข้ามา หัวใจที่เดรย์เคยคิดว่ามันตายด้านไปแล้วกลับกระตุกวูบอย่างรุนแรง กลิ่นกายที่คุ้นเคยและใบหน้าที่เขาเก็บไว้ในรูปโพลาลอยด์ในกระเป๋าสตางค์มาตลอดสิบกว่าปีปรากฏอยู่ตรงหน้าในระยะไม่กี่เอื้อมมือ

เขามองสบตากับเธอ—คนที่ทิ้งเขาไว้กับความมืดมิด

"แนะนำตัวมาสิครับ..."

"I’m waiting, please introduce yourself."

น้ำเสียงทุ้มนิ่งเรียบแทรกภาษาอังกฤษตามความเคยชินอย่างเป็นธรรมชาติ

เขาขบกรามแน่นจนสันกรามปูดนูนเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน มังกรที่เคยถูกทิ้งกำลังจ้องมอง 'คนที่เขารักที่สุด' ที่เดินกลับเข้ามาในกรงด้วยตัวเอง และครั้งนี้เขาไม่มีทางยอมให้แสงสว่างนี้หายไปไหนอีกเป็นครั้งที่สอง... ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

〔 ROUND STATUS 〕 Current : 1 / 8