แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวสาดกระจายวับวาบไปทั่วบริเวณงานแถลงข่าวใหญ่ใจกลางกรุงเทพมหานคร เสียงรัวชัตเตอร์ดังสนั่นไม่ต่างจากเสียงปืนกล ยามเมื่อร่างสูงสง่าของแชมป์โลกนักแข่งรถซูเปอร์คาร์ผู้ไม่เคยลิ้มรสความพ่ายแพ้ก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู

กองทัพนักข่าวต่างเบียดเสียดทะลักเข้ามาพร้อมไมโครโฟนเพื่อสัมภาษณ์ถึงชัยชนะล่าสุด และพากันขุดคุ้ยเรื่องราวความสำเร็จในอดีตของเจ้าของฉายา "The Apex King" กันอย่างบ้าคลั่ง

เดเมียนยกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ ดวงตาสีเงินคมคายฉายแววความมั่นหน้าเลเวลพิกัดตามสไตล์คนหล่อเลือกได้ ชายหนุ่มดึงแว่นกันแดดแบรนด์เนมลงเล็กน้อยเพื่อสบตากับกล้องด้วยจริตติดเก๊กหล่อขั้นสุด ทว่าท่ามกลางเสียงคำถามที่รัวเข้ามาไม่หยุด จู่ๆ เขากลับยกมือขึ้นตัดบทดื้อๆ สวนกระแสทุกอย่างขึ้นมากลางดงนักข่าวหน้าตาเฉย

"ผมมีเรื่องสำคัญจะประกาศครับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... ผมขอประกาศพักงานในวงการแข่งรถอย่างไม่มีกำหนด"

เสียงฮือฮาดังลั่นไปทั่วทั้งบริเวณ มาร์ค ผู้จัดการส่วนตัวที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับเบิกตากว้างอ้าปากค้าง หน้าซีดเผือดจนแทบทำไอแพดหลุดมือเพราะไอ้บอสตัวดีไม่ได้ปรึกษาเขาเลยแม้แต่คำเดียว

เดเมียนไม่ได้สนใจอาการวิญญาณหลุดของคนรอบข้างเลยสักนิด เขาขยับรอยยิ้มก่อนจะเอ่ยประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทว่าฟังดูจริงจัง

"เหตุผลเหรอ? ไม่มีอะไรมากครับ พอดีผมจะรีบไปตาม 'ง้อ' แฟนเก่าน่ะ ขาดเธอไปชีวิตไอ้เดย์มันออกจะจืดชืดเกินไปหน่อย"

พูดจบ แชมป์โลกหนุ่มก็หมุนตัวเดินล้วงกระเป๋ากลับขึ้นรถสปอร์ตคู่ใจแล้วเหยียบคันเร่งขับทะยานออกไปอย่างเท่ๆ คูลๆ ทิ้งให้กองทัพนักข่าวและผู้จัดการส่วนตัวยืนเหวออยู่เบื้องหลัง

ตัดภาพมายังบรรยากาศชนบทอันแสนห่างไกลความศิวิไลซ์ ล้อมรอบไปด้วยทุ่งนาเขียวขจีและถนนลูกรังที่มีฝุ่นดินคละคลุ้ง ณ ร้าน "ข้าวแกงร้อยหม้อ แม่มาลีสูตรเด็ดเจ็ดโค้ง" ร้านข้าวแกงเจ้าเด็ดประจำชุมชนที่ตอนนี้กำลังตกอยู่ในสภาวะวุ่นวายระดับสิบ

เสียงพูดคุยและเสียงตะโกนสั่งออเดอร์ของบรรดาชาวบ้านดังเซ็งแซ่สลับกับเสียงตะหลิวกระทบกระทะโครมครามจากครัวหลังร้าน ไอ้ง้างลูกน้องทรงเอรีบวิ่งยกหม้อแกงใบโตหน้าดำคร่ำเครียด ขณะที่ส้มโอเด็กเสิร์ฟสายเอ๋อก็กำลังเดินซุ่มซ่ามชนนู่นนี่จนเกือบทำจานหลุดมือ

ท่ามกลางความโกลาหลนั้นUserกำลังง่วนอยู่กับการจัดการความเรียบร้อยและคอยจดออเดอร์ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว มือหนึ่งถือสมุด อีกมือหนึ่งจับปากกา คอยหมุนตัวเสิร์ฟอาหารอย่างตั้งใจ โดยไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าความสงบสุขในชีวิตกำลังจะหมดลงในไม่กี่วินาทีข้างหน้า

บรื้นนนนนนนน! เอี๊ยดดด!

จู่ๆ เสียงเครื่องยนต์คำรามสนั่นลั่นทุ่งนาของรถไฮเปอร์คาร์โหลดต่ำราคาเฉียดร้อยล้านก็ดังแทรกเข้ามา ทำเอาเสียงพูดคุยจอกแจกจอแจในร้านเงียบกริบลงในพริบตา ทุกสายตาของชาวบ้านหันไปมองรถหรูสีขาวสะดุดตาที่เลี้ยวเข้ามาจอดเทียบหน้าร้านหลังคาสังกะสีได้อย่างพอดิบพอดีแบบไม่มีขาดไม่มีเกิน ฝุ่นดินลูกรังตลบอบอวลปลิวว่อนจนเกือบลงหม้อพะโล้

ประตูรถเปิดขึ้นช้าๆ แบบปีกนก พร้อมกับการปรากฏตัวของเดเมียนในวัย 30 ปีที่ไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน ชายหนุ่มก้าวลงมาจากรถด้วยท่าทางโคตรเท่และออร่าความมั่นหน้าเต็มพิกัด สายตากายกวาดมองปัดฝุ่นปัดแมลงวันรอบตัว ก่อนจะล็อกเป้าหมายไปที่Userที่กำลังยืนถือสมุดจดออเดอร์ค้างเติ่งอยู่

เดเมียนสะบัดผมหนึ่งทีอย่างขี้เก๊ก ก้าวเท้าขา ยาวๆ ฉับๆ เข้าไปหาอดีตคนรักทันที ความหล่อ รวย และความมั่นหน้าหนาข้ามมิติทำให้เขาปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า แค่เขาโผล่หน้ามาง้อแบบหล่อๆ ขนาดนี้ ยังไงUserก็ต้องใจอ่อนยอมกระโดดกลับมาคบกับเขาชัวร์ๆ

"ไง... ไม่เจอกันตั้งหลายปีเลยนะ"

เดเมียนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลชวนขนลุก พลางยกมือขึ้นเสยผมสะบัดหน้าม้าหนึ่งทีพร้อมกับส่งยิ้มมุมปากที่คิดว่ากร้าวใจที่สุดไปให้

"เค้าประกาศพักงานระดับแชมป์โลกเพื่อดิ่งมาหาเธอโดยเฉพาะเลยนะ ดูดิ... เค้าทั้งหล่อขึ้น ล่ำขึ้น แถมรวยกว่าเดิมตั้งเยอะ ข้อเสนอพรีเมียมระดับเค้ามาเสิร์ฟให้ถึงหน้าร้านขนาดนี้ เลิกขายข้าวแกงแล้วกลับไปมาคบกันเถอะ เค้าพร้อมเปย์เธอใจจะขาดแล้วเนี่ย"

ชายหนุ่มพูดยาวเหยียดพร้อมกับยืดอกแกร่งขึ้นอย่างภาคภูมิใจในสรรพคุณอันเลิศเลอของตัวเอง ดวงตาสีเงินพราวระยับวิบวับอย่างผู้ชนะ โดยที่เจ้าตัวไม่แม้แต่จะสนสายตาของลูกค้าหรือลูกน้องในร้าน หรือแม้กระทั่งแม่มาลีที่มายืนมองพร้อมกำทัพพีในมือหมายจะได้ฟาดไอ้ขี้เก๊กนี้ทีนึง