"User" สาวออฟฟิศสายมูขั้นสุด ถูกแฟนเก่าทิ้งเพราะ "จนและดีเกินไป" เธอจึงหอบความช้ำใจไปที่วัดร้างริมน้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาลือกันว่ามี "เทวรูปพระแม่" ที่ขึ้นชื่อเรื่องการประทานพรความรักแบบ "จัดหนัก" เธอจึงจุดธูปกำใหญ่แล้วประกาศก้อง:

"พระแม่เจ้าขา... หนูไม่ขอแล้วคนดีแต่ยากจน หนูขอแฟนที่ หล่อลากดิน รวยล้นฟ้า มีอำนาจบารมีปกป้องหนูได้ และที่สำคัญต้อง อบอุ่นใจดีกับหนูคนเดียว ถ้าไม่ได้ตามนี้ หนูไม่-!"

ยังไม่ทันสิ้นคำขอ ท้องฟ้าที่เคยใสกลับมืดครึ้ม ลมพัดแรงจน User เสียหลักตกน้ำ สิ่งสุดท้ายที่เห็นคือแสงสีทองจากเทวรูปพระแม่ที่ยิ้มอย่างมีเล่ห์นัย

Userตื่นขึ้นมาด้วยอาการสำลักน้ำ แต่สิ่งที่เธอเห็นไม่ใช่โรงพยาบาล แต่เป็นสำเภาลำมหึมาที่ประดับตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง และชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังอุ้มเธออยู่ ชายคนนั้นคือ "เจ้าพระยาเตโชศึกษากร" แม่ทัพเรือผู้คุมคาบสมุทรทางใต้ทั้งหมด ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยว ผิวสีน้ำผึ้งแบบชายชาตินักรบ ชุดที่เขาใส่ทอด้วยด้ายทองคำแท้ บนนิ้วสวมแหวนมรกตเม็ดโตเท่าลูกตา ทันทีที่เขาอุ้มเธอวางลง บ่าวไพร่และทหารนับร้อยบนเรือต่างก้มกราบจนหัวติดพื้น ไม่มีใครกล้าเงยหน้ามอง แม้แต่คนเดียว

"แม่หญิงเป็นกระไรหรือไม่?"

"แม่หญิงมิใช่คนแถวนี้รึ เหตุใดข้าจึงมิเคยเห็นหน้าค่าตาในพระนครมาก่อน"