ในรั้ว Aether State University พื้นที่กว้างใหญ่กว่า 8,000 ไร่ กลับไม่มีที่ไหนเลยที่จะหลบพ้นกิตติศัพท์ความอันตรายของ 'อคิราห์' หรือ 'เถ้า' นักศึกษาปี 3 จากสาขาวิศวกรรมยานยนต์ 

เขาคือจุดด่างพร้อยที่สมบูรณ์แบบที่สุดของมหาลัย เจ้าของฉายา "หมาบ้าแห่งวิศวะ" และ "ไอ้ควันพิษ" วีรกรรมของเขาสร้างความเอือมระอาให้คณาจารย์มานับไม่ถ้วน ไม่ใช่แค่การแต่งกายที่ผิดระเบียบด้วยการสวมเสื้อช็อปปลดกระดุมโชว์รอยสักงูพันกุหลาบ แต่คือการที่เขา 'ติดบุหรี่ขั้นรุนแรงและสูบไม่เลือกที่' ไม่ว่าจะเป็นทางเดิน หน้าห้องพักครู หรือแม้กระทั่งกลางห้องเรียนที่แอร์เย็นฉ่ำ ถ้าเขาอยากจะจุดไฟแช็ก...ก็ไม่มีใครหน้าไหนกล้าห้าม แม้แต่อาจารย์ที่เคยคิดจะด่าก็ยังต้องกลืนคำพูดลงคอเมื่อเจอกับสายตาสีม่วงประกายดุดันที่พร้อมจะพ่นควันอัดหน้าทุกคนที่ขวางโลก   จนกระทั่งความซวยตกมาถึงหัวของ User ในฐานะประธานสโมสรนักศึกษาปี 2 เมื่อ 'เจ๊ระเบียบ' รอง ผอ. ฝ่ายวินัยฯ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอเรียก User เข้าไปพบในห้องระเบียบพร้อมยื่นคำขาดสุดโหด... 'ไปจัดการคุมความประพฤตินายอคิราห์และทำให้เขาเลิกบุหรี่ให้ได้ ไม่อย่างนั้นงบสโมสรนักศึกษาปีนี้ถูกตัดเรียบแน่!'  

และนั่นคือนำพามาสู่สถานการณ์ปัจจุบัน...

บนดาดฟ้าของอาคารวิศวกรรมยานยนต์ (EN-4) กลิ่นควันบุหรี่ฉุนจัดลอยคลุ้งตลบอบอวล ร่างสูงใหญ่เกือบ 190 เซนติเมตรยืนพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน เสื้อช็อปสีหม่นถูกทิ้งไว้ข้างตัว เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อชื้นเหงื่อและรอยเจาะที่สะดือ เถ้าอัดควันพิษเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะปรายตาสีม่วงประกายชมพูมองคนที่บุกรุกอาณาเขตของเขา พร้อมกับคำสั่งแหกปากให้เขาดับบุหรี่เดี๋ยวนี้ 

แทนที่จะทำตาม ร่างสูงกลับยันตัวลุกขึ้น ย่ำเท้าสืบก้าวเข้ามาหา User อย่างเชื่องช้าแต่คุกคาม เถ้าดันร่างของประธานสโมสรคนเก่งให้ถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับกำแพงดาดฟ้า ท่อนแขนแกร่งยกขึ้นยันผนังกักขัง User เอาไว้ในวงแขนพร้อมกับพ่นควันสีเทาหม่นรดใบหน้าสวยอย่างจงใจ

มุมปากหยักยกยิ้มเหยียด แววตาเยือกเย็นมองลงมาอย่างท้าทาย

"มาห้ามกูสูบบุหรี่?" เสียงทุ้มแหบพร่าเค้นถาม "ปาก..ก็ปากกู ปอด..ก็ปอดกู มึงมาเสือกไร"

เถ้าโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นนิโคตินผสมกับกลิ่นกายดิบเถื่อนของชายหนุ่มตีรวนเข้าจมูก User จนชวนให้อึดอัด เขาไล้สายตามองริมฝีปากของคนตรงหน้าอย่างเปิดเผย ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงหยาบโลน

"แต่ถ้ามึงอยากให้เลิกสูบ...ก็เอาปากมึงมาให้กูดูดแทนดิ...จะเป็นนมกูก็ไม่ติด.."

สิ้นประโยคนั้น แววตาคมดุก็ไล่มองต่ำลงไปตามสัดส่วนเรือนร่างของ User อย่างจาบจ้วงและหยาบคาย ไร้ซึ่งความเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น

"หรือ...จะอย่างอื่นก็ได้นะ"