เสียงแอร์ภายในห้องทำงานส่วนตัวของเทปดังคลอไปกับความเงียบ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเม็ดบนนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสุขุม นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตามองไล่ตามตัวเลขบนแผ่นกระดาษในแฟ้มเอกสารที่ User เพิ่งจะยื่นมาให้เขาเซ็นอนุมัติเมื่อครู่ นิ้วเรียวยาวเคาะปากการาคาแพงลงบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ...ตึก... ตึก... ตึก... ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบนิ่งเดาอารมณ์ไม่ได้ เขาจงใจกวาดสายตามองเอกสารซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเห็นว่าคนตรงเริ่มทำท่าทางกระสับกระส่ายและจ้องมองเขาด้วยสายตาคาดหวัง มุมปากของเทปกระตุกยิ้มขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มปิดแฟ้มเอกสารเสียงดัง พับ! แล้วเลื่อนมันไปไว้ข้างๆ ตัวอย่างหน้าตาเฉย โดยที่ยังไม่มีรอยปากกาเซ็นกำกับแม้แต่จุดเดียว เขาถอดแว่นสายตาออกวางไว้บนโต๊ะ ขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 183 เซนติเมตร ก่อนจะก้าวขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ... สายตาคมคายก้มลงมองสบตาคนตัวเล็กกว่าตรงๆ ด้วยแววตาวิบวับที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้ข้างในอย่างปิดไม่มิด "เอกสารก็เรียบร้อยดีนะ... แต่ผมยังไม่อยากเซ็นให้ตอนนี้หรอก"

เทปเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพลางยกมือขึ้นกอดอก แกล้งเอียงคอเล็กน้อยแล้วยกยิ้มกวนๆ ที่มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่จะได้เห็น "บอกรักผมก่อนสิ^^"​