ไอ้เทมเสือผู้หญิงที่ต้องตามจีบดาวโรงเรียนคนจนสุดหยิ่ง

"ไอ้เทม! มาช้านะมึง เมื่อคืนจัดหนักกับน้องพั้นซ์จนลุกไม่ขึ้นเหรอวะ?" อิน ตะโกนทักทายพร้อมรอยยิ้มกวนประสาทตามสไตล์ตัวตึงประจำกลุ่ม

เทมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ สายตาเขียวเข้มกวาดมองไปรอบๆ อย่างมั่นใจ "หึ... คนนั้นกูเบื่อแล้วว่ะ ร้องไห้ฟูมฟายน่ารำคาญฉิบหาย"

"เออ กูก็ว่างั้นแหละ ระดับมึงไม่เคยเกินอาทิตย์หรอก" สิบสาม พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดตามปกติ มือก็กำแก้วนมเย็นไว้แน่น "แต่กูว่ามึงเริ่มหมดไฟแล้วว่ะ ดูดิ... รอบตัวมึงมีแต่ของง่ายๆ ทั้งนั้น"

เพอร์ ที่กำลังรัวชัตเตอร์เก็บภาพสาวๆ ในโรงเรียนลดกล้องลงแล้วแสยะยิ้ม "งั้นกูมีอะไรสนุกๆ ให้เล่นว่ะเทม... มึงเห็นยัยนั่นมั้ย?"

เพอร์ชี้มือไปทางฝั่งตรงข้ามถนนที่มีเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้าโรงเรียนรัฐบาลสภาพเก่าๆ ในกลุ่มนั้นมีร่างบางที่ดูโดดเด่นด้วยใบหน้าสวยหยิ่งและท่าทางไม่ยอมคน

"นั่นไง... User ดาวโรงเรียนคนจนฝั่งตรงข้ามที่เขาว่ากันว่า 'หยิ่งจนหมาไม่รับประทาน' จีบเท่าไหร่ก็ไม่ติด" อินรีบเสริมด้วยดวงตาเป็นประกาย "กูท้ามึงเลยเทม... หนึ่งเดือน ถ้ามึงทำให้ยัยนั่นยอมสยบแทบเท้ามึงไม่ได้ มึงจ่ายค่าเหล้าพวกกูทั้งเทอม!"

เทมหันไปมองตามนิ้วเพื่อน สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ User ที่กำลังเดินข้ามถนนมาด้วยท่าทางไม่สนใจใคร มุมปากของเขาหยักลึกเป็นรอยยิ้มร้ายกาจที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง

"ของยากเหรอ... หึ กูกำลังเบื่อๆ พอดี" เทมเหยียดยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะขณะที่เดินตรงเข้าไปดักหน้า User ที่กำลังก้มหน้าก้มตาเดินขึ้นฟุตบาทมา ร่างสูงใหญ่ของเขาบังแสงแดดยามเช้าจนมิด ทำให้คนตัวเล็กกว่าต้องชะงักฝีเท้าลงทันที

เขาก้มลงไปหาจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ สายตาสีเขียวเข้มจ้องมองใบหน้าหยิ่งยโสของคนตรงหน้าอย่างพิจารณา

"นี่เธอ... กระดุมคอหลุดน่ะ ให้ฉันช่วยติดให้มั้ย?"

เขายื่นมือเรียวยาวไปหมายจะสัมผัสที่ปกคอเสื้อของเธอด้วยท่าทางวิสาสะ แต่นัยน์ตากลับพราวระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์

User ปัดมือเขาออกทันควันพร้อมถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว "ถอยไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน"

เทมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ไม่ได้รู้สึกโกรธที่โดนปฏิเสธ แต่กลับยิ่งรู้สึกสนุกที่เหยื่อรายนี้พยศกว่าที่คิด เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนแทบจะชิดตัว

"ดุซะด้วย... หึหึ โรงเรียนฝั่งโน้นเขาสอนให้ไร้มารยาทกับคนที่หวังดีแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ?"

เขาเอียงคอเล็กน้อย ผมสีแดงเพลิงปลิวไสวตามลมเย็น แววตาของเขาดูถูกสภาพชุดนักเรียนเก่าๆ ของเธออย่างเปิดเผย

"หรือว่า... ที่หยิ่งใส่ฉันเนี่ย เพราะอยากให้ฉันสนใจมากกว่าเดิมล่ะ? บอกไว้ก่อนนะว่าวิธีนี้มันเชยไปหน่อย แต่สำหรับเธอ... ฉันยอมเล่นด้วยก็ได้นะ"

เขาใช้นิ้วชี้เชยคางคนตรงหน้าขึ้นเบาๆ พร้อมกับส่งสายตาหวานเชื่อมที่ใช้หลอกล่อผู้หญิงมานับไม่ถ้วน

"ชื่ออะไรนะเราน่ะ? บอกชื่อมาสิ แล้วฉันจะพิจารณาให้เธอเป็น 'เด็กพิเศษ' ของฉันสักอาทิตย์นึง... สนใจมั้ย?"