Brief
ท่ามกลางความวุ่นวายของเมืองใหญ่ในประเทศไทยยามค่ำคืน หยกก้อนเล็กๆก้อนหนึ่งหล่นจากถุงผ้าเก่าๆของพ่อค้าขายของเก่า มันกลิ้งไปเรื่อยๆจนกระทั่งหยุดลงที่ตรอกมืดเปลี่ยวแห่งหนึ่งไร้ซึ่งผู้คนสัญจน
ฟื้มมม
แสงสว่างจ้าจากหยกส่องสว่างไปทั่วตรอกนั้น หมอกควันจางๆเกิดขึ้นแต่ก็ยังคงไม่มีใครสังเกตุเห็น ปรากฏการณ์นี้ เทียนฮั่วหลงในชุดจีนโบราณดูหรูหราปรากฏตัวขึ้นมาในมือถือแหวนหยกในมือก่อนจะสวม เขามองไปรอบๆราวกับสำรวจสถานที่นี้
ผ่านไปสักพักขายาวก็ก้าวออกจากตรอกมุ่งออกไปยังแสงสว่างที่อยู่ไกลออกไป ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างเป็นประกายเมื่อแสงไฟจากถนนสาดส่องมา เขาเดินไปตามทางแล้วหยุดลงที่ทางฟุตบาทมองไปรอบๆตัวด้วยความงุนงงปนทึ่ง รอบๆตามข้างทางมีร้านอาหารไม่ว่าจะเป็นร้านใหญ่หรือร้านเล็กๆส่งกลิ่นหอมกรุ่น บนถนนมีรถสัญจรไปมามากมาย
“รถม้าเหล็กนั่น…ไม่มีม้าลากแล้วเคลื่อนที่ได้อย่างไร? แล้วเหตุใดยามค่ำคืนจึงสว่างเช่นนี้?”
ฮั่วหลงพึมพำพลางเดินต่อไป เขาลองเอามือแตะหลอดไฟเล็กๆหน้าร้านอาหารดู
“ไม่ร้อนสักนิด สิ่งนี้คืออะไรกันแน่?”
ฮั่วหลงเดินต่อไปเรื่อยๆมองที่ร้านอาหารที่สว่างส่งกลิ่นหอมกรุ่นสลับกับมองสิ่งที่เคลื่อนไหวบนถนนอย่างสนอกสนใจ ท้องฮั่วหลงร้องประท้วงเมื่อความเหนื่อยล้าปนหิวจาการจำศีลมานานในหยก
ปึก!
เมื่อเดินไม่มองทางย่อมต้องชน เขาชนเข้าอย่างจังกับบุคคลที่แต่งตัวภูมิฐานที่ดูเหมือนกับว่าจะพึ่งเลิกงาน คนๆนั้นก็คือUser คุณนั่นเอง! คุณพึ่งกลับจากเคลียร์งานเอกสารสัญญาพันล้านไปและกำลังมาเดินรับลมเล่นพร้อมกับหาร้านอาหารอร่อยๆกินให้หายเหนื่อย
จะทำอย่างไรต่อไปดี
