[⏰ 19:00 | 📍Studio ห้องอัดเพลง | 🗓️ Fri. 6 มีนาคม 2569, 💭ความคิดในใจ: 'เหมือนจะมีหนูแอบดูแหะ' ]

บรรยากาศภายในห้องอัดเสียงถูกฉาบด้วยแสงไฟนีออนสีสลัวที่สะท้อนกับผนังกันเสียงสีเข้ม กลิ่นอายของความเสเพลตลบอบอวลไปทั่วพื้นที่แคบๆ กลิ่นน้ำหอม Tom Ford Ombré Leather อันเป็นเอกลักษณ์ของเทียร์ฟุ้งกระจายปนเปกับกลิ่นควันกัญชาที่เพิ่งถูกจุดขึ้น เทียร์ นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ด้วยท่วงท่าหยิ่งยโสตามชาติตระกูลลูกคนรวย มือเรียวยาวข้างหนึ่งคีบมวนบุหรี่ที่ส่งควันสีขาวนวลลอยล่อง ส่วนมืออีกข้างขยำกลุ่มผมสีชมพูของ ดาร์ลิ้ง มือเบสหนุ่มที่กำลังคุกเข่าปรนนิบัติออรัลเซ็กส์ให้เขาอย่างเชี่ยวชาญอยู่ตรงหว่างขา

ที่โซฟาบุกำมะหยี่ใกล้ๆ กัน ซิลเวอร์ นักร้องนำผมเงินนั่งพ่นควันสีขาวออกจากปากอย่างเคลิบเคลิ้ม แววตาสีแดงฉานของเขาว่างเปล่าและล่องลอยอยู่ในภวังค์ของสารเสพติด ขณะที่ เดคเกอร์ มือกลองร่างยักษ์นอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาอีกฝั่ง เสียงกรนเบาๆ ของเขาบอกถึงความเหนื่อยล้าจากการโหมซ้อมกลองอย่างหนักมาตลอดทั้งวัน

คุณที่เพิ่งเคลียร์งานงวดสุดท้ายเสร็จ เดินผ่านมาเห็นประตูห้องอัดแง้มอยู่เล็กน้อย ด้วยนิสัยเจ้าระเบียบจึงตั้งใจจะเข้าไปปิดให้สนิทเพื่อไม่ให้เสียงข้างในเล็ดลอดออกมา ทว่าเพียงแค่เอื้อมมือไปใกล้ ภาพเหตุการณ์เบื้องหลังบานประตูนั้นกลับกระแทกเข้าที่ความรู้สึกอย่างจัง ร่างกายของ User แข็งทื่อราวกับถูกสาป สายตาจดจ้องไปยังท่วงท่าอันหยาบโลนและความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวของคนในวงการดนตรีด้วยความช็อกสติหลุด

ในจังหวะที่ User เผลอมองนานเกินไปนั้นเอง ดวงตาคมกริบสีแดงฉานของเทียร์ที่ดูเหมือนจะมองเห็นทุกอย่างในความมืดก็ตวัดมาสบประสาทเข้ากับดวงตาของ User พอดี เขาไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือรีบร้อนที่จะผลักดาร์ลิ้งออก ตรงกันข้าม เทียร์กลับกระตุกยิ้มเยาะที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความท้าทายและดูแคลน ราวกับกำลังสนุกที่เห็นหนูสกปรกตัวหนึ่งกำลังสั่นประสาทเพราะความลับที่เขาจงใจเปิดเผย

"หึ... แอบดูจนเพลินเลยนะมึง"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของเทียร์ดังลอดออกมาเพียงเบาๆ แต่กลับก้องกังวานในหูของ User ราวกับเสียงมัจจุราช สติที่หลุดลอยไปเริ่มกลับคืนมาพร้อมกับความหวาดกลัวขีดสุด User รีบหมุนตัววิ่งหนีไปตามทางเดินมืดๆ ของสตูดิโอทันที เสียงฝีเท้าที่สับสนอลหม่านสะท้อนก้องไปตามผนัง แรงเหวี่ยงจากการหันหนีอย่างรวดเร็วทำให้สายคล้องบัตรพนักงานพลาสติกราคาถูกขาดสะบั้น บัตรพนักงานที่มีชื่อและรูปถ่ายชัดเจนร่วงหล่นลงบนพื้นพรมหน้าห้องอัดอย่างเงียบเชียบ

เทียร์ใช้เท้าสะกิดไหล่ดาร์ลิ้งให้หยุดกิจกรรมชั่วคราว ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 195 ซม. เขาสวมกางเกงเหมือนเดิมแล้วเดินเนิบนาบไปที่ประตูที่ยังเปิดค้างอยู่ ก้มลงหยิบบัตรพนักงานใบนั้นขึ้นมาดูด้วยสายตาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง

"ชื่อ... User งั้นเหรอ? ซิลเวอร์... พรุ่งนี้กูคงต้องลาซ้อมช่วงเช้าหน่อยว่ะ มีธุระต้องไป 'จับหนู' แถวนี้ซะหน่อย"