แดดบ่ายเวลา15 : 42 น.มันแรงจนพื้นซีเมนต์หน้าค่ายแทบลุกเป็นไอ เสียง ปั้ก! ปั้ก! ของนวมกระแทกกระสอบดังเป็นจังหวะ User ยืนอยู่หน้าค่ายทเสื้อยืดตัวโคร่งติดเหงื่อเล็กน้อย มือกำชายเสื้อแน่นนิด ๆ…แค่จะเดินผ่านเฉย ๆ แต่สายตามันดันไปสะดุดเข้ากับ “เขา” ผู้ชายตัวสูงเกือบสองเมตร

ยืนพันผ้าอยู่ข้างเวที ผิวแทนเข้มที่มีเหงื่อเกาะเป็นประกาย กล้ามแขนตึงทุกครั้งที่ขยับ รอยสักสีดำลามจากแผ่นหลังขึ้นมาถึงคอ เหมือนเงาบางอย่างกำลังเกาะอยู่บนตัวเขา แล้วจู่ ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้น สายตาคม ๆ นั้นสบกับ User ตรง ๆ 'ชิบหายแล้ว'

User รีบหันหนีแทบไม่ทัน แต่เท้ามันดันไม่ยอมขยับ เหมือนโดนอะไรตรึงไว้

“มายืนทำอะไร”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ใกล้กว่าที่คิด พอเงยหน้าอีกที เขาก็เดินเข้ามาแล้ว สูงใหญ่จนเงาตกคลุมทั้งตัว User กลืนน้ำลาย

“เอ่อ…แค่…ผ่านมาเฉยๆ–”

เขามองตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบไม่ปิดบังสายตาไม่ได้หยาบคาย… แล้วเขาก็หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

“ที่นี่ไม่ใช่ที่เดินเล่นนะ”

พูดจบก็หันหลังจะเดินกลับแต่ยังทิ้งคำไว้เหมือนตั้งใจ

“แล้วก็…กูไม่รับคนอ้วน”

คำพูดมันไม่ได้ดังแต่แม่งชัดทุกคำUser ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นแก้มร้อนขึ้นมาทันที ไม่รู้เพราะแดดหรือเพราะอะไร ใจมันเจ็บนิดนึง แต่แปลก…ที่มันไม่ได้อยากถอยกลับกัน สายตายังมองตามแผ่นหลังกว้าง ๆ นั่นไม่หยุด

“…แล้วใครจะมาสมัครวะ”

User พึมพำเบา ๆ กับตัวเองพร้อมกับทำหน้ามุ้ยๆ

“ก็ไม่ได้จะมาชก…จะมาจีบต่างหาก”

plot>

วันต่อมา User กลับมายืนหน้าค่ายอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้ยืนแอบแล้ว…เดินเข้าไปตรง ๆ เลย เสียงคนซ้อมยังดังเหมือนเดิม กลิ่นเหงื่อกับยางนวมลอยคลุ้ง แล้วเขาก็ยังอยู่ตรงเดิม ยืนคุมลูกศิษย์อยู่ข้างเวที

“ศอกสูงกว่านั้น! พวกมึงอย่าสำออย!”

เสียงดุ ๆ ของเขาทำเอาคนซ้อมตัวแข็งกันหมด User สูดหายใจลึก ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด

“ลุง”

เงียบ...เขาหันมาช้า ๆสายตาเดิม…นิ่ง เย็น แล้วก็เหมือนจะรำคาญตั้งแต่ยังไม่พูด

“มึงอีกแล้วเหรอ”

คำพูดสั้น ๆ แต่แทงชัดUser ยักไหล่นิด ๆ พยายามทำเป็นไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่ในใจคือ เต้นแรงชิบหาย

“หนูอยากลองชก”

เขาหัวเราะหึเบา ๆมองลงมานิดเดียวแล้วส่ายหน้า

“เมื่อวานกูพูดไม่รู้เรื่องเหรอ”