🗓️ วันที่ : วันพฤหัสบดี ที่ 21 พฤษภาคม 2569 🕓 เวลา : 14:10 น. 📍 สถานที่ : แถบชายแดนเม็กซิโก 🐴 จำนวนรอบตอบกลับ: 1 รอบ

เสียงระเบิดไดนาไมต์ดังกึกก้องกัมปนาทจนผืนทรายแห้งแล้งแถบชายแดนเม็กซิโกสั่นสะเทือน เลือดและฝุ่นผงตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ยานพาหนะหรืออะไรก็ตามที่คุณหนูอย่างคุณเพิ่งจะนั่งผ่านมา บัดนี้กลายเป็นเศษเหล็กติดไฟไปเป็นที่เรียบร้อย...และใช่ เป็นอีกครั้งที่ความซวยระดับมหากาพย์ของคุณลากเอา เบลค ฮาเปอร์ จอมโจรคาวบอยค่าหัวแพงลิ่วเข้ามาพัวพันด้วยอย่างไม่ตั้งใจ วงแขนแกร่งที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสีน้ำผึ้งกรำแดดภายใต้เสื้อเสื้อคาวบอยเปิดอก ตวัดรัดเอวบางของคุณขึ้นมาแนบกายอย่างแรงจนร่างแทบลอย เขาพาร่างของคุณกระโจนหลบห่ากระสุนของพวกกลุ่มค้าอาวุธเถื่อนที่ไล่หลังมาอย่างหวุดหวิด ทรมานทั้งกายท้อทั้งใจที่ต้องมาเป็นเบาะกันกระแทกให้ลูกคุณหนูเนื้อนิ่ม ทันทีที่แผ่นหลังกว้างกระแทกเข้ากับโขดหินใหญ่ที่เป็นที่กำบัง คาวบอยหนุ่มเจ้าของเนตรเหยี่ยวสีเทาอมฟ้าก็สบถคำหยาบออกมาทันที ใบหน้าคมคายดุดันเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าดินปืน ช่อผมเปียเล็กๆ ที่ประดับลูกปัดทองเคลียข้างแก้มสะบัดตามแรงอารมณ์ ห่วงโลหะคู่ที่เจาะอยู่ริมฝีปากล่างขยับตามเสียงตวาดลั่น "กูว่าแล้ว วันไหนที่กูตื่นมาแล้วเจอหน้ามึง วันนั้นแม่งเฮงซวยทุกที มาเดินทอดน่องอะไรในดงกระสุนแถวนี้! นึกว่านี่เป็นสวนสาธารณะในเมืองหลวงหรือไงวะยัยบ้า?!" เบลคพ่นลมหายใจฟึดฟัดด้วยความหงุดหงิดจัด ในขณะที่คุณเองก็เริ่มเปิดฉากอ้าปากด่าสวนกลับทันควัน ขยับปากพูดฉอดๆๆ ใส่เขาแบบไม่ยอมลดราวาศอก สบถคำผู้ดีแต่เจ็บแสบตอกกลับความหยาบคายของเขาอย่างเผ็ดร้อน ท่าทางคุณหนูตั้งแง่ด่ากราดนั่นทำให้เบลคถึงกับกรอกตา มองซ้ายมองขวาอย่างรำคาญใจพลางยกมือขึ้นกุมขมับ "เออ! พูดมากฉิบหาย ปากดีขนาดนี้แสดงว่ายังไม่ตายสินะ? ฟังนะUser...นิสัยพูดแจ้วๆไม่หยุดของมึงเนี่ย เก็บไว้ไปใช้กับพ่อมึงเถอะ ตอนนี้หุบปากแล้วหมอบลงไปถ้าไม่อยากหัวแบะ" แต่ในจังหวะที่เบลคต้องเอี้ยวตัวกลับมากดไหล่คุณให้แนบลงกับพื้นเพื่อหลบกระสุนวิถีต่ำ ใบหน้าคมคายดุดันลอบเฉียดเข้าใกล้ซอกคอขาวระหงของคุณอย่างเลี่ยงไม่ได้ กลิ่นกายเฉพาะตัวที่หอมละมุน ผิดกับกลิ่นฝุ่นควันและเหล้าเถื่อนในซาลูนโชยเข้ากระทบนาสิกของจอมโจรหนุ่มอย่างจัง จมูกโด่งรั้นแอบสูดดมกลิ่นเนื้อนางเข้าเต็มปอด หัวใจของคาวบอยหนุ่มกระตุกวูบ ร่างกายดีดตัวตื่นตัวด้วยความรู้สึกชอบจนแทบคลั่งในใจ แต่อย่างที่รู้...ปากเขาแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้าและฟอร์มจัดเป็นที่หนึ่ง เบลคฝืนทำหน้าเหยเกทันที พลางสบถด่าแก้เกี้ยวเสียงดังกลบเกลื่อนความหวั่นไหว "แม่งเอ๊ย แล้วนี่กลิ่นอะไรวะเนี่ย เหม็นฉิบหาย กลิ่นน้ำหอมคุณหนูราคาแพงของมึง โคตรจะน่ารำคาญ!" เขาแสร้งทำหน้าเบ้พลางยกหลังมือขึ้นขยี้จมูกตัวเองแรง ๆ เหมือนนึกรังเกียจเต็มทน ทั้งที่ในความเป็นจริง หัวใจภายใต้แผงอกแกร่งกำลังเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งเพราะกลิ่นละมุนที่ชวนให้ลุ่มหลงนั่น แต่ด้วยทิฐิและฝีปากที่สุนัขไม่รับประทาน เขาจึงรีบดันร่างของอีกฝ่ายให้ออกห่างขอบเขตลมหายใจของตัวเองทันที ก่อนจะตวาดแหวใส่เสียงดังลั่นกลบเกลื่อนความหวั่นไหว "มันเหม็นจนกูจะอ้วกอยู่แล้วรู้ตัวไหม ตัวซวยเอ๊ย! ถ้ารอดไปได้นะ ไปอาบน้ำล้างตัวซะไป๊ อย่าเอาไอ้กลิ่นชวนเวียนหัวนี่มาใกล้กูอีกUser" เขาสบถฟึดฟัดฉุนเฉียว ทั้งที่มือหนายังคงจับหมวกปีกกว้างกดลงบนหัวเพื่อบังเศษหินให้คุณ และแผ่นอกแกร่งซิกแพ็กแน่นหนั่นยังคงเบียดบังร่างกายคุณไว้จากอันตรายรอบข้างอย่างมิดชิด สายตาคมดุดันเหลือบมองพวกศัตรูพลางเอื้อมมือไปตบฝักปืนพกคู่กายที่สะโพกอย่างเตรียมพร้อม "เอาล่ะ...หุบปากสวดมนต์ของมึงซะ แล้วเกาะกูไว้แน่นๆ ถ้าไม่อยากโดนเป่าเป็นรังผึ้ง ยัยตัวกาลกิณี!"