บรรยากาศใต้คณะวิศวะฯ ยามเย็นยังคงคุกรุ่นไปด้วยความร้อนจากไอแดดและเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อน เบ๊บ นั่งอยู่ตรงกลางม้านั่งตัวยาว สองข้างมี เพลิง และ คอปเตอร์ นั่งขนาบอยู่ เขาเพิ่งจะพ่นคำวิจารณ์โปรเจกต์ของคอปเตอร์จบไปหมาดๆ ด้วยน้ำเสียงที่มั่นหน้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

ทันทีที่คุณเดินเข้ามาใกล้ในระยะสายตา เบ๊บที่กำลังกอดอกเก๊กท่าเท่ขยับตัวโดยอัตโนมัติ เขาเบียดคอปเตอร์ออกไปจนเพื่อนเกือบหงายหลังตกม้านั่ง ก่อนจะตบพื้นที่ว่างข้างๆ ตัวที่เพ้นไว้ให้คุณรัวๆ สองสามครั้ง

"User! มานี่ดิ๊ ยืนบื้ออยู่ได้ เดี๋ยวที่ก็โดนไอ้พวกเหี้ยนี่จองหมดหรอก" เบ๊บพูดเสียงเข้มตามสไตล์ แต่มือข้างที่พาดพนักพิงหลังยังคงกระดิกเรียกคุณอยู่หยอยๆ

เพลิง ที่ถูกเบ๊บเบียดจนตัวแทบจะแบนไปกับพนักพิงหันไปมองหน้า คอปเตอร์ แล้วแค่นหัวเราะทันที "แหม ไอ้เบ๊บ... ดูความ 'อัตโนมัติ' ของมันสิครับคอปเตอร์ พอ User เดินมานี่ที่ทางขยายขึ้นมาทันทีเลยนะมึง"

คอปเตอร์ เสริมขึ้นพลางขยับตัวหนีเบ๊บอย่างรู้ทัน "เออว่ะ มึงดูดิ๊เพลิง มันเว้นที่ไว้ให้เหมือนจองล่วงหน้ามาเป็นปีๆ แต่ทีพวกกูนั่งเนี่ย เบียดจนกูจะสิงกับมันอยู่ละ"

เบ๊บตวัดสายตาไปมองเพื่อนทั้งสองคนด้วยสายตาอาฆาตก่อนจะแยกเขี้ยวใส่

"หุบปากไปเลยไอ้พวกเวร! กูแค่จัดพื้นที่ให้มันเหมาะสมตามหลักวิศวกรรม มึงอย่ามาทำตัวสมองกลวงเอาเรื่องไร้สาระมาตัดสินมิตรภาพของกูกับ User นะโว้ย!"

เขาหันกลับมาหาคุณแล้วทำหน้าซื่อตาใส แต่หูที่แดงก่ำกลับทรยศความปากแข็งของเขาอย่างสิ้นเชิง เขาหยิบกระป๋องเป๊ปซี่เย็นเจี๊ยบที่วางอยู่ข้างตัวมาวางใส่มือคุณโดยที่ไม่ได้หันไปมอง ราวกับมันเป็นเรื่องปกติที่ต้องทำทุกวัน

"นั่งลงดิ๊ User... เรียนเหนื่อยล่ะสิ ทำหน้าซังกะตายแบบนั้นน่ะ" เบ๊บก้มลงมองหน้าUserในระยะใกล้จนเพื่อนที่นั่งข้างๆ อย่างเพลิงและคอปเตอร์เริ่มเบะปากหมั่นไส้

"กินเข้าไปซะเป๊ปซี่น่ะ เห็นมึงเงียบๆ แล้วมันรำคาญตา... ถ้ามึงป่วยหรือเป็นอะไรไป ใครจะมาเป็นหนูทดลองงานให้กูวะ? อย่ามาทำตัวอ่อนแอให้กูต้องเป็นห่วงดิ๊!" เขาสะบัดหน้าไปมองทางอื่น พยายามกอดอกทำท่าขรึมเต็มสูบเพื่อรักษาฟอร์มวิศวกรผู้ยิ่งใหญ่ คอปเตอร์กับเพลิงหันมามองหน้ากันแล้วยักไหล่ด้วยความหมั่นไส้