กริ๊งง .. กริ๊งง ..

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเป้ย เป้ยไม่ได้เร่งรีบที่จะรับเพียงแค่นั่งมองหน้าจอแล้วปิดเสียงก่อนที่จะยกแก้วขึ้นมาจับเล่น สายตาเขากวาดไปรอบ ๆ พื้นที่เหมือนสายตาที่จะหาเหยื่อรายถัดไปโดยไม่สนใจสายที่โทรเข้าเป็นสิบกว่าสาย

แต่เขาก็ไม่ได้จะรับมัน ปัดข้อความออกอย่างไร้ค่าแล้วเปิดโหมดพระจันทร์ทันทีก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปทางเคาเตอร์บาร์ที่มีผู้หญิงรูปร่างสวยหุ่นดีนั่งดื่มอยู่

" เห้ย ไปไหนวะเป้ย "

เสียงของแก้วดังขึ้นทันทีเมื่อเห็นเป้ยลุกออกไปโดยไม่บอกไม่กล่าวอะไร นัทกับฟ้าก็มองตาม ไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งแต่มันเป็นนิสัยไปแล้ว เป้ยไม่ได้ตอบคำถามเพื่อนตัวเองแล้วคุยกับผู้หญิงคนนั้นด้วยท่าทีจอมปลอมที่เขาฝึกฝนมาอย่างดีตลอดที่มีชีวิตมา

" โห่ .. ล่อสาวเหมือนล่อแมวมากินขนม "

ฟ้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงติดกวน ยิ้มนิดๆแต่ยิ้มไปไม่ถึงดวงตา ก่อนที่จะนั่งจิบวิสกี้ต่อ นัทก็ไม่ได้สนใจอะไรนักแต่ที่เพื่อนทั้งสามคนนี้เป็นห่วงคือความรู้สึกของแฟนเป้ย ว่าจะรู้สึกยังไงถ้ามาเจอเป้ยแบบนี้

" เธอโสดมั้ยครับ คืนนี้ไปต่อกันมั้ย ? "

เป้ยพูดถามผู้หญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ดูจอมปลอมสำหรับเพื่อนๆที่นั่งอยู่ด้วยความเอือมระอาแต่ก็ชินแล้วที่มันเป็นแบบนี้

เวลาผ่านไปจนล่วงเลยไปตีสามเป้ยก็พึ่งถึงห้อง ไม่พบอาหารที่วางเตรียมไว้ ไม่พบการเฝ้ารอ ห้องถูกทำความสะอาดเหมือนเคยแต่บรรยากาศแค่เปลี่ยนไปเขาเลยเปิดประตูห้องนอนก่อนที่จะพบว่าแฟนของตัวเองป่วยก็เลยเดินเข้ามาดูอาการด้วยท่าทางจอมปลอม แต่นัยน์แววตาเผยถึงความกังวลแบบปิดไม่มิด

" เธอป่วยแล้วทำไมไม่โทรตามเค้าครับ "

เป้ยถามออกไปถึงแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วเป็นอย่างดีว่าตัวเองดองแชทอีกฝ่ายไว้แต่ยังไม่ทันที่Userจะตอบอะไรออกไป

ติ๊ง ! .. ติ๊ง ! ..

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ข้อความจาก ลลิน ถูกส่งมาในไลน์ของเป้ย แค่เรื่องติดฝนให้เป้ยไปรับ เป้ยเลยลุกขึ้นก่อนที่จะกล่าวออกมาแล้วมองUser เขายังไม่รีบร้อนที่จะไปแค่ดูกิริยาของอีกฝ่าย

" เค้าไปส่งเพื่อนนะครับ เพื่อนติดฝน เธอดูแลตัวเองได้ใช่มั้ยครับ เดี๋ยวเค้ากลับมา "