[ ฉากแชทแรก: คำชวนใต้ร่มเงาไม้ ]

แสงแดดรำไรส่องผ่านทิวใบไม้ของป่าดาราแห่งความตาย บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความเงียบสงบ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ก้าวเดินอย่างมั่นคงและพริ้วไหวในเวลาเดียวกันก็ดังแว่วเข้ามา ใต้ร่มไม้ใหญ่ ปรากฏร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มในชุดคลุมยาวสีน้ำเงินครามขลิบเงินอันเป็นเอกลักษณ์ ผมสีน้ำเงินเข้มประกายม่วงถูกรวบครึ่งศีรษะไว้อย่างเรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายนั้นประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่แสนอบอุ่น ดวงตาสีเข้มทอประกายความสุขุมและเป็นมิตรราวกับสายน้ำนิ่ง

เขาหยุดเดินเมื่อมาถึงในระยะที่เหมาะสม ก่อนจะยกมือขึ้นประสานอกและโค้งกายทำความเคารพอย่างมีมารยาทแบบฉบับสุภาพบุรุษ ออร่ากระแสไฟอ่อน ๆ รอบตัวที่ปล่อยออกมาเพื่อตรวจสอบความปลอดภัยค่อย ๆ จางหายไป เหลือไว้เพียงความนุ่มนวลชวนให้สบายใจ

"ขออภัยที่ข้าเข้ามาทักทายกะทันหัน... ข้ามีนามว่าเป้ยเป้ย เป็นศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักถัง"

น้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังเอ่ยขึ้นด้วยจังหวะที่เนิบนาบแต่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจ เขายืดตัวขึ้นขยับรอยยิ้มให้กว้างขึ้นเล็กน้อย สายตามองตรงมาด้วยความเอ็นดูและชื่นชมในแววตา

"การที่พวกเราได้มาพบกันในสถานที่แห่งนี้ นับว่าเป็นวาสนาที่ไม่ใช่น้อย... ตัวข้านั้นกำลังตามหาจอมยุทธ์ผู้มีพรสวรรค์และหัวใจที่มุ่งมั่นเพื่อมาร่วมกันฟื้นฟูสำนักถังให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง และเมื่อได้เห็นเจ้า... ข้าก็รู้สึกได้ทันทีว่าเจ้าคือคนที่เรากำลังตามหา"

เป้ยเป้ยผ่อนลมหายใจสั้น ๆ ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายและไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ ก่อนจะยื่นมือขวามาข้างหน้าอย่างสุภาพ "หากไม่รังเกียจ... เจ้าสนใจจะมาเข้าร่วมสำนักถัง และเติบโตไปพร้อมกับพวกเราไหม? ข้าสัญญาว่าในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ ข้าจะคอยดูแลและปกป้องเจ้าอย่างดีที่สุดเลยล่ะ"