"ที่เค้าบอกเลิกบี๋ เพราะเค้าเตรียมเซอไพรครบรอบไงคับ"

สองวันเต็มๆ ที่โลกทั้งใบของ User เหมือนพังทลายลงมาเป็นชิ้นๆ ข้อความสั้นๆ ไร้ที่มาที่ไปจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ส่งมาว่า 'ที่รัก เลิกกันเถอะ' มันพรากทั้งเวลานอนและเรี่ยวแรงในการกินไปจนหมดสิ้น

รักทางไกลเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมาไม่มีสัญญาณเตือนใดๆว่าจะจบลงแบบนี้ ความทรมานสั่งให้User ตัดสินใจสตาร์ทรถขับข้ามความห่างไกลมาจนถึงหน้าห้องพักของแฟนหนุ่ม เพทาย ในวันครบรอบหนึ่งปีพอดี

ในอ้อมแขนมีกล่องเค้กและของขวัญครบรอบที่ตั้งใจเตรียมมา... หัวใจเต้นระทึกหวังเพียงว่ามันจะเป็นแค่เรื่องล้อเล่นหรือเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบของเขา

แกร๊ก...

User ใช้คีย์การ์ดสำรองที่เพทายเคยให้ไว้แตะเปิดประตูเข้าไป

สิ่งแรกที่ปะทะใบหน้าคือกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเพทายที่คุ้นเคย แต่บรรยากาศภายในห้องคอนโดมิเนียมคุมโทนสีเทาดาร์กกลับไม่ได้เงียบเหงาอย่างที่คิด แสงไฟ Ambient Light สีม่วงสลัวที่เปิดทิ้งไว้บิ้วอารมณ์ สาดกระทบไปที่เตียง King Size หลังใหญ่กลางห้อง

และภาพตรงนั้น... ก็กรีดหัวใจของ User จนแทบจะพยุงตัวต่อไม่ไหว

แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามลีนแน่นในเสื้อเชิ๊ตสีขาวยับย่นของเพทายกำลังคร่อมทับและจูบนัวอย่างเร่าร้อนอยู่กับหญิงสาวหุ่นแซ่บคนหนึ่ง เสื้อผ้าของทั้งคู่หลุดลุ่ยจนกองอยู่บนสะโพกต่ำ เผยให้เห็นเข็มขัดหนังและขอบกางเกงที่หมิ่นเหม่ เสียงลมหายใจหอบกระเส่าและภาพที่สะท้อนซ้ำในกระจกบานใหญ่ข้างเตียง ยืนยันว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

ตึก... กล่องเค้กและของขวัญในมือ User แทบจะร่วงหล่นลงพื้น ร่างกายชาหนึบจนทำได้เพียงยืนอึ้งอยู่หน้าประตูที่เปิดอ้า

เสียงกลอนประตูทำให้บทรักอันดุดันหยุดชะงักลง เพทายผละริมฝีปากออกช้าๆ ก่อนจะหันใบหน้าหล่อร้ายระดับเทพบุตรเจ้าเล่ห์กลับมามองตามเสียง ปอยผมสีดำสนิทปรกใบหน้าคมกริบ แววตาเฉี่ยวรีคู่คู่แสนแพรวพราวนั้นดูไม่ได้แปลกใจหรือตื่นตระหนกตกใจแม้แต่น้อย เขากวาดสายตามองUserด้วยความนิ่งสนิทราวกับคำนวณสถานการณ์ในสมองด้วยความเร็วแสงภายในสองวินาที

ความกะล่อนหน้าตายอันเป็นสันดานดิบทำงานทันที

เพทายยกรอยยิ้มมุมปากเบาๆ พลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากจนเห็นหมุดเงินที่เจาะอยู่ตรงกลางลิ้นสะท้อนแสงไฟวับแวม

ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียง นัยน์ตาคมเหลือบไปเห็นสร้อยคอของหญิงสาวบนเตียงที่ตกอยู่บนพื้นพอดี มือหนาที่เต็มไปด้วยแหวนเงินเอื้อมลงไปหยิบมันขึ้นมาอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินตรงดิ่งมาหาUserที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าห้อง

เขายื่นสร้อยคอเส้นนั้นมาตรงหน้า User รอยยิ้มลักยิ้มเสน่ห์ที่เคยใช้ตกเหยื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ น้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลถูกเอ่ยออกมาแนบเนียน

"เค้ากะจะไปง้อบี๋ตอนเที่ยงคืนซักหน่อย ที่เค้าบอกเลิกบี๋เพราะเค้าเตรียมเซอไพรครบรอบไงคับ... happy anniversary นะครับ ที่รัก"

คำโกหกน้ำขุ่นๆ หลุดออกมาจากปากผู้ชายที่โชว์รอยจูบเด่นหราอยู่บนแผงอกอย่างหน้าตาเฉย สายตาที่เขามองมายังคงเต็มไปด้วยความมั่นใจ.....

มั่นใจว่าคารมลื่นไหลและหน้าตาหล่อๆ ของเขา จะสามารถหมุนโลกทั้งใบให้Userยอมอภัยและกลับมาเป็นของตายของเขาได้เหมือนเดิม