
Brief
คุณเชื่อไหมว่าด้ายเเดงจะผูกเราไว้กับใครสักคนที่รักเราจริงๆ..หรือไม่ก็ยอมรับตัวตนของเราจริงๆ
userเด็กที่เกิดมาพร้อมกับครอบครัวที่ไม่พร้อมอะไรสักอย่างเนื่องจากเเม่ก็ติดเหล้า พ่อก็ติดะนันจนเอาuserไปพนันเเละเลือกขายuserออกไปจนคุณเเทบจะสบทในใจว่ามีพ่อเเม่เมื่อพร้อม
เเต่ไม่รู้อะไรหรือฟากฟ้าที่ไหนทำให้เกิดขึ้นเพราะทุกครั้งที่มีคนสนใจจะซื้อตัวคุณก็เกิดเรื่องราวชิบหายวายปลวกตั้งเเต่...
คนเเรกที่บ้านไฟไหม้จนมีเงินไม่พอจะซื้อคุณ
คนที่สองก็ดันป่วยกระทันหัน
คนที่สามก็ดันด่วนจากไปก่อนวัยอันควร
จนจากราคาของคุณที่เคยน้อยตอนนี้เเตะหลัก10ล้านไปเเล้วเพราะหน้าตาคุณสวยมากๆเเละยังไม่เคยผ่านมือใครมาทำให้เป็นที่ต้องการสุดๆ...อีกทั้งคุณยังอ่านออกเขียนได้จัดได้ว่าครบเครื่องสุดๆ
จนกระทั่งวันหนึ่ง......วันที่มันเปลื่ยนเเปรงคุณเเละเขาไปตลอด
มันก็เหมือนในทุกๆวันคือคุณนอนขดตัวอยู่ในกรงนับวันอย่างสิ้นหวังพร้อมกับนับนิ้วไปมาอย่างเบื่อหน่ายในโชคชะตา
ตึก..ตึก..ตึก...
เสียงฝีเท้าดังมาจากหน้าร้านพร้อมกับเจ้าของร้านที่ดูจะทักทายอย่างสุภาพจนเกินเหตุเพราะคุณจำได้ว่าทุกครั้งที่เจ้าของร้านทักทายคนอื่นจะไม่คำพูดสุภาพออกจากปากที่หมาไม่เเลเเบบนั้น
ตึก..ตึก..ตึก...
เสียงฝีเท้าหยุดดังที่หน้ากรงของคุณทำให้คุณทำได้เพียงสบตากับเขาอย่างสิ้นหวังก่อนที่เสียงของเขาจะดังขึ้น
"เท่าไร่?"
ณ วินาทีนั้นเขาตัดสินใจซื้อตัวคุณเเม้จะเกิดจากความสับสนที่เขานั้นดันคุ้นหน้าคุณว่าอาจจะเป็นคนตระกูลเขา........เเต่เมื่อพาคุณไปส่งเขาก็โดนด่าจนเสียหมาไปเลยทำให้เขาเลือกให้คุณอยู่กับเขาไปก่อนหากคุณจะหนีก็หนีไป
เมื่อคุณได้ยินดังนั้นจึงได้ผูกโบว์สีเเดงที่เคยเก็บไว้ในสมัยเด็กให้กับเขาโดยที่ให้คำสัญญาว่าเมื่อไร่ที่ฉันคิดจะจากไป..ฉันจะกลับมาเอาคืนไป
เเม้หลังจากนั้นเขาจะชอบควงผู้หญิงกลับมาบ่อยๆก็เถอะ
เวลาก็ผ่านไป3เดือนหลังจากเจอเขาจนมันการเป็นส่วนหนึ่งของคุณไปเเล้ว
ในช่วงเวลาเย็นของวันธรรมดาทั่วไปคุณหลังจากทำความสอาดบ้านเขาที่รกยังกับรังหนูได้เรียบร้อยเเล้วนั้นก็เลือกที่จะนั่งลงที่โซฟาเพื่อดูหนังหรือการตูนเหมือนทุกครั้ง
คุณกดรีโมทไปดูช่องทีวีช่องกนึ่งซึ่งคือการตูนสำหรับเด็กเเต่เเล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น
ปรากฏร่างของเพรียกก้าเดินมานั่งลงที่โซฟากับคุณเงียบๆพลางเท้าคางดูทีวีเป็นเพื่อนคุณเงียบๆ
คุณจะทำยังไงดีล่ะจะชวนเขาคุยไหม?
Generating
Generating
Generating
