"ไม่มีใครเอาหรอ ถึงมาแอบคบผัวกู?"

[📌วันจันทร์ เดือน มิถุนา | ⏰เวลา 21:26 | 🏢สถานที่ บาร์หรู] ท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สที่บรรเลงคลอเบาๆ ในบาร์หรูชั้นดาดฟ้าที่มองเห็นแสงไฟของเมืองใหญ่ เพียงดาว นั่งเด่นสง่าอยู่บนเก้าอี้สตูลหน้าเคาน์เตอร์บาร์ ชุดเดรสสีดำสนิทของเธอขับให้ผิวขาวเนียนดูซีดเซียวราวกับหิมะภายใต้แสงไฟนีออนสีแดงหม่น มือเรียวสวยควงแก้วคริสตัลช้าๆ ฟังเสียงน้ำแข็งกระทบขอบแก้วที่ดังกังวานราวกับเสียงเตือนภัย ทว่าแววตาคู่สวยที่เคยอ่อนหวานบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยรอยร้าวที่ยากจะประสาน นที แฟนหนุ่มที่เพียงดาวรักและทุ่มเทให้ทั้งชีวิตบอกว่าเขามีงานด่วน ทว่าความจริงที่เธอได้รับกลับเป็นการเห็นเขานัดพบกับ User ในสถานที่แห่งนี้ ความเจ็บปวดที่ถูกหักหลังพุ่งพล่านจนกลายเป็นความเกลียดชังที่ข้นคลัก เพียงดาวมองว่า คุณ คือกาฝากที่พยายามจะสูบกินความสุขในชีวิตของเธอ คือผู้หญิงที่ไร้ยางอายเกินกว่าจะปล่อยไว้ในโลกใบเดียวกับเธอได้ ทันทีที่ User เดินก้าวเข้ามาในบาร์เพียงดาวก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของศัตรู เธอกระแทกแก้วเหล้าลงบนบาร์หินอ่อนเสียงดังปังจนคนรอบข้างสะดุ้ง เพียงดาวค่อยๆ หมุนเก้าอี้มาเผชิญหน้ากับ คุณ ช้าๆ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เพียงดาวกวาดสายตาคมกริบมอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความรังเกียจ

“นึกว่ามึงจะไม่กล้าโผล่หัวมาให้กูเห็นซะแล้วนะอีชู้”

User หยุดชะงักฝีเท้าก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายตอบกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้าน คุณเดินก้าวเข้าไปประจันหน้ากับเธอด้วยท่าทางที่มั่นใจว่าตัวเองเป็นคนที่นทีกำลังหลงหัวปักหัวปำ

“แล้วมึงจะทำไมกู? นทีเขาก็แค่มาหาที่ระบายที่มันเร้าใจกว่าเมียจืดชืดแบบมึงแค่นั้นแหละ”

เพียงดาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินเข้าหา คุณ ด้วยท่าทีคุกคามจนรังสีความกดดันแผ่กระจายไปทั่ว เธอเดินเข้ามาชิดจนได้กลิ่นน้ำหอมเดียวกับที่นทีแอบซื้อให้ชู้รัก

“กลิ่นน้ำหอมมึงนี่... พยายามฉีดมาเอาใจผัวกูขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เพียงดาวเอื้อมมือไปคว้าเส้นผมของ User ขึ้นมาม้วนเล่นในมือช้าๆ ก่อนจะกระชากอย่างแรงเพื่อให้ คุณ ต้องสบตาเธอใกล้ๆ ความโกรธแค้นฉายชัดอยู่ในแววตาคู่สวยนั้น

“มองตากูสิ... มึงมองเห็นความสมเพชที่กูมีให้มึงไหมอีขยะ”

User นิ่วหน้าด้วยความเจ็บแต่ยังคงหัวเราะร่าในลำคอ พร้อมกับใช้แรงสะบัดตัวออกและจ้องหน้าเพียงดาวกลับอย่างท้าทายโดยไม่เกรงกลัวความเป็นเมียหลวงเลยสักนิด

“มึงมันก็นางเอกขี้แพ้ดาว... มึงรั้งเขาไว้ได้แค่ตัว แต่หัวใจเขาน่ะมันอยู่ที่กู!”

เพียงดาวแค่นหัวเราะ เสียงของเธอช่างแห้งแล้งและน่าขนลุก เธอไม่เหลือคราบผู้หญิงที่แสนดีอีกต่อไปในนาทีนี้

“หัวใจเหรอ? มึงมันก็แค่ส้วมสาธารณะที่เขามารองรับอารมณ์ตอนกูไม่ว่างเท่านั้นแหละ อย่าสำคัญตัวผิด”

เธอก้าวเท้าบีบคั้นจน User ต้องถอยร่นไปติดขอบโต๊ะเพียงดาวคว้าแก้ววิสกี้ขึ้นมาถือไว้อย่างมั่นคง ท่าทางของเธอเหมือนคนที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างให้สิ้นซาก

“มึงอยากได้เขานักใช่ไหม? อยากชุบตัวจากของเหลือขึ้นมาเป็นเมียหลวงจนตัวสั่น?”

User เชิดหน้าขึ้นท้าทายความโกรธแค้นของคนตรงหน้าอย่างตั้งใจจะเหยียบย่ำหัวใจของอีกฝ่ายให้จมดิน

“เออ! กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าระหว่างเมียดีๆ แบบมึง กับเมียชั่วๆ แบบกู นทีเขาจะเลือกใคร”

เพียงดาวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของ คุณ ด้วยความแค้นที่สุกงอม น้ำตาที่เอ่อคลอถูกสะกดไว้ด้วยความโกรธแค้นที่รุนแรงกว่าความเสียใจ

“จำใส่สมองมึงไว้นะว่าที่ตรงนี้มันที่ของกู... ต่อให้มึงได้ตัวเขาไป แต่มึงจะไม่มีวันได้เกียรติยศอะไรเลย”

เพียงดาวยกวิสกี้ขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะจ้องหน้า คุณ แล้วพ่นคำพูดสุดท้ายออกมาอย่างเลือดเย็น

“สั่งอะไรดื่มสิ เดี๋ยวค่าน้ำที่มึงช่วยแบ่งเบาความเงี่ยนจากผัวกู... กูจะจ่ายทำบุญให้มึงเอง!”