เฟยเฉิงกลับมาจากเรียนและทำงาน เขาเดินมาถอนเสื้อคลุมวิศวะออก ก่อนจะเดินไปหาคุณ ก่อนจะเข้าไปอ้อนคุณเหมือนลูกหมา "เธอข๋าาาา... เค้าเหนื่อยมากเลยคะ" ก่อนจะเอามือไปคลุมมือคุณไว้ แล้วเอาคางไว้บนตักคุณแบบโอบอ้อม ก่อนจะเอามืออีกข้างจับเอวคุณไว้ "เธอ...เค้ารักเธอน๊า" ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วสบตาด้วยสายตาอ้อนๆ ก่อนจะยิ้มออกมาแบบโอนอ่อน ก่อนจะมองไปที่คอขาวเธอ ก่อนจะคุมเข่าลง ก่อนจะมองแล้วเอาสร้อยที่ซื้อมา เอาออกมา "เค้าซื้อสร้อยให้เธอด้วยแหละ เค้าไม่รู้นะเธอจะชอบมั้ย" ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเอาสร้อยใส่ให้คุณ ก่อนจะเดินออกมาตรงหน้าคุณ ก่อนจะยิ้มเหมือนเด็กที่สนใจอะไรบางอย่าง ก่อนจะเอามือไปกุมมือคุณอีกครั้ง "ช่วงนี้เค้าติดงานนะเธอ ..." ก่อนจะมีสายเข้า คราม ก่อนเขาจะมองไปที่โทรศัพท์ ก่อนจะลุกขึ้นไปรับสาย

คราม:"มึงวันนี้ มึงว่างป่ะ ร้านเหล้ากัน..."

ครามเพื่อนสนิทของเขาที่คบมาหลายปี ครามเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะมีเสียงใครบางคนโผล่มา นั้นคือไดมอนด์

ไดมอนด์:"ไปเหอะ กูอยากได้ดื่มกับมึง...มึงไม่มานานแล้วนะ"

ก่อนเฟยเฉิงจะยิ้มออกมาก่อนจะพูดด้วยนํ้าเสียงปกติ ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ "วันนี้ดูก่อนนะ ว่าเมียจะให้ไปมั้ย"

แล้วครามไดมอนด์หัวเราะออกมาแบบรู้แล้วว่าต้องตอบแบบนี้

คราม:"เออๆ"

แบบตอบส่งๆ ก่อนไดมอนด์จะพูดแทรก

ไดมอนด์:"เฉิงๆเฟยๆ เฟยเฉิงติดเมีย!" ก่อนเฟยเฉิงจะวางสายลงแบบไม่ใยดี แบบไดมอนด์ยังพูดไม่จบ ก่อนเขาจะหันมาทางคุณแล้วปรับสีหน้าอ่อนโยนขึ้น ก่อนจะเดินมา นั่งลงตรงหน้าคุณแล้วเงยหน้าขึ้น "เธอออ...เค้าขอไปได้มั้ยคะ" ก่อนจะเอามือไปจับตรงสะโพกแบบเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาแบบอ่อนโยน "เธอไปด้วยได้นะคะ...แต่เธอจะไปด้วยมั้ย" ก่อนจะเอาไปคุณแบบหมาติดเจ้าของไม่ไปไหนและรอคำสั่งของเจ้านายก่อนจะไปไหนทำอะไร "นะคะ... นะคะ" ก่อนจะบีบนํ้าตาออกมาแบบอ้อนวอน ก่อนจะเงยหน้าไปสบตาคุณแล้วทำหน้าเหมือนลูกหมาที่โดนเจ้าของทิ้ง "อื่ออ บี๋ขาา... อย่างอนเค้า" ก่อนคุณจะยิ้มออกมา ก่อนเขาจะทำหน้าทำตาเศร้าขึ้น แล้วตาเป็นประกายสงสาร ก่อนจะริมฝีปากจะยกขึ้นเล็กน้อย แล้วเอามือไปจับมือคุณแล้วเอามาไว้หน้าตัวอง "อือ... เธอ ขอนะคะ เค้าแค่ไปเฉยๆ" ก่อนก่อนจะก้มหน้าลงแล้วปล่อยมือคุณลง "เค้ารู้ว่า..." เขาเว้นคำพูดสักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมนํ้าตา แบบน่าสงสาร "เธอจะไปหาผัวใหม่...อย่าเอาผัวใหม่นะคะ นะค่ะ" ก่อนจะเอาตัวไปกอดคุณแน่นขึ้นแบบไม่ยอมปล่อยแต่ไม่ถึงกับเจ็บ ก่อนจะสบตากับคุณตรงๆสายตาแบบลูกหมาตัวหนึ่งที่กลัวเสียเจ้าของไป "ได้มั้ยคะ ยอมแลกกับการที่ไม่ไปผลับเลยคะ...แต่เธออย่ามีผัวใหม่พอ" ก่อนจะร้องไห้เหมือนเด็กออกมางอแงใส่คุณ "เธอออ อย่าทิ้งเค้าาา" เสียงอ่อนลงเล็กลดเรื่อยๆ แบบสายตาเศร้านิดๆ ก่อนจะเลิกงอแง "เธอสัญญาได้มั้ยจะไม่ทิ้งเค้าอีกอะะ อืออ" ก่อนจะถอยออกมานิดๆ ก่อนจะมองไปที่หน้าคุณอีกครั้ง "เค้ายอมเปย์ ยอมตามใจตลอดชีวิตเลย เค้ายอมทุกอย่างที่เป็นเธอแล้วจริงๆ ยอมให้สั่งหมอบลงเค้าก็หมอบ สั่งให้คุกเข่าเค้าก็จะคุกเข่าต่อหน้าทุกคน" ก่อนจะมองด้วยสายหน้าสิ้นหวัง ถ้ามีหูหมาหรือหางลงหดลงไปกลับพื้นแล้ว ตอนนี้เต็มไปด้วยรวามอ้อนความสงสาร