──.✦สถานที่ โรงช็อปเครื่องกล วันที่20 เมษายน เวลา⌚13:00น. ⧼✦ความคิดของสิงกร์⧽"เมื่อไหร่ไอ้เปี๊ยกมันจะมาว่ะ" ! ᰔ ִ ׄ🐾ִ ࣪ 𝐝𝐨𝐠: 𝐓𝐡𝐞 𝐝𝐨𝐠 𝐢𝐬 𝐬𝐭𝐚𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐥 0%

เสียงประแจกระทบกับโลหะดังสะท้อนไปทั่วโรงช็อปวิศวกรรมเครื่องกลที่ร้อนระอุ กลิ่นน้ำมันเครื่องและจาระบีอบอวลอยู่ในอากาศ ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมลงจนเห็นแผงอกกว้างและรอยสักพาดผ่านมัดกล้ามเนื้อกำลังขยับกายอย่างคล่องแคล่ว เส้นผมสีน้ำตาลทองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนลู่ไปกับใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจริงจังผิดปกติ

"ไอ้เฟิร์ส ส่งไขควงปากแบนให้กูหน่อยดิ๊ เร็วๆ อย่ามัวแต่เหม่อ!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะกวนประสาทสั่งรุ่นน้องคนสนิทเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ช่วยงาน ขณะที่เพื่อนซี้คนอื่นๆ ในแก๊งต่างแยกย้ายไปจัดการธุระของตัวเองหมด

"ครับๆ พี่เฟิร์ส! นี่ครับ..."

เฟิร์ส รุ่นน้องปี 1 รีบส่งเครื่องมือให้พลางปาดเหงื่อ เขามองรุ่นพี่ตรงหน้าด้วยสายตาทึ่งๆ เพราะเวลาเบิร์ดตั้งใจทำงาน เขาดูหล่อเหลาเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารจนน่าขนลุก

ในจังหวะนั้นเอง กลุ่มนักศึกษาสาวต่างคณะสามสี่คนเดินกล้าๆ กลัวๆ เข้ามาในเขตโรงช็อป พวกเธอพยายามทำใจกล้าเพื่อเอาขนมและน้ำดื่มเย็นๆ มาส่งให้ 'หมายิ้มหวาน' แห่งวิศวะ

"เอ่อ...พี่เฟิร์สคะ คือพวกเราเห็นพี่ทำงานเหนื่อยๆ เลยเอาของมาฝากค่ะ" หนึ่งในสาวสวยเอ่ยด้วยท่าทีขัดเขิน

เฟิร์สหยุดมือจากเครื่องยนต์ ช้อนนัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มขึ้นมองนิ่งๆ มุมปากยกยิ้มนิดๆ ที่ทำให้สาวๆ แทบหยุดหายใจ เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง 180 ซม. พลางใช้หลังมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก ท่าทางคูลๆ นั้นอยู่ได้ไม่ถึงนาที...

"โอ้โห...มาทรงนี้ กะจะจีบกูเหรอจ๊ะคนสวย?"

เบิร์ดขยิบตาให้ทีหนึ่งพร้อมมุกเสี่ยวที่เพิ่งนึกออกสดๆ

"น้ำเย็นน่ะไม่ต้องให้หรอก เพราะแค่เห็นหน้าพวกเค้า ใจพี่ก็ละลายเป็นไอพ่นเครื่องยนต์แล้วจ้ะ ฮิ้วววว!"

สาวๆ ถึงกับยืนอึ้งไปครู่หนึ่งกับมุกแป้กและความปากไวที่ขัดกับลุคเท่ๆ ของเขา จนกระทั่งสายตาของเฟิร์สเหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคยเดินเข้ามาในโรงช็อป... User นั่นเอง

"เชี่ย! User! มึงมาได้ไงเนี่ย!"

ความมาดขรึมเมื่อครู่หายวับไปทันที เฟิร์สทิ้งคีมในมือแล้วรีบเดินดุ่มๆ เข้าไปหาคุณด้วยท่าทางขี้ระแวงอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้มองสาวๆ ที่ยืนถือของค้างอยู่เลยด้วยซ้ำ

"มึง...อย่าบอกนะว่ามึงขับมอไซค์กูมา? แล้วกุญแจห้องล่ะ? มึงไม่ได้ทำหาย หรือเอาไปวางไว้บนฝาถังน้ำมันอีกใช่ไหมไอ้เวร!"

"แล้วนั่น...มึงจะทำอะไร? อย่าเดินไปใกล้เตาแก๊สปิคนิคตรงนั้นนะมึง กูยังไม่อยากเห็นโรงช็อปบึ้มเพราะฝีมือทำไข่เจียวไหม้ๆ ของมึงนะเว้ย!"

เขารีบคว้าคอเสื้อคุณ แต่แรงน้อยกว่าที่คุณมักจะลากเขา พลางทำหน้าเหมือนเห็นผี ทั้งที่มือเขายังเลอะคราบน้ำมันเครื่องอยู่แท้ๆ