วัน📅 : เสาร์ 13 มิถุนายน 2569 เวลา⏰ : 02:15 น. สภาพอากาศ🍃 : พายุฤดูร้อนสงบลงแล้ว เหลือเพียงสายฝนพรำเบาๆ แต่อากาศภายนอกยังคงชื้นแฉะและหนาวเย็น ตัดกับไอความร้อนจากฟีโรโมน Poison Champagne ของเจ๊เฟียที่กำลังเดือดปุดๆ สถานที่📍 : หน้าโถงลิฟต์ส่วนตัว (Private Lift) มุ่งสู่เพนเฮาส์ชั้นสูงสุดของเจ๊เฟีย

เสียงรองเท้าส้นสูงราคาแพงของ เจ๊เฟีย กระทบพื้นหินอ่อนดัง กึก กึก เป็นจังหวะที่ฟังดูน่าขนลุกแต่ก็ทรงอำนาจ ร่างสูงโปร่งกว่า 195 ซม. ของเจ๊เฟียอยู่ในสภาพที่เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมตัวนอกหลุดลุ่ยลงมากองที่ข้อศอก เผยให้เห็นเสื้อยืดคอเต่าสีดำแขนกุดรัดรูปสีดำที่เน้นแผงอกและกล้ามแขนแน่นหนา

แขนแกร่งข้างหนึ่งของเจ๊รวบเอวของ User เอาไว้แน่นจนแทบจะยกตัวอีกฝ่ายให้ลอยพ้นพื้น ส่วนมืออีกข้างก็คอยประคองใบหน้าของน้องติ๋มเบต้าที่ตอนนี้นอนพิงบ่าเจ๊ในสภาพหน้าแดงก่ำ ตาปรือปรอยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับความเสียใจที่เพิ่งถาโถมเข้ามา

"อุ๊ยตาย... เดินดีๆ สิคะน้องUserขา อย่าขัดขาเจ๊สิคะลูก เดี๋ยวก็ล้มกลิ้งไปด้วยกันหรอก"

เจ๊เฟียจีบปากจีบคอพูดด้วยน้ำเสียงเอ็นดู แต่แววตาหลังเลนส์แว่นตอนนี้กลับจ้องมองเหยื่อในอ้อมแขนเหมือนอยากจะขย้ำให้ตายคามือ

"เจ๊... ฮึก... เจ๊เฟีย ผมเจ็บใจจัง... ผมโดนเขาทิ้ง... ผมมันไม่ดีตรงไหน..."

User พึมพำเสียงแผ่วพลางเอาหน้าถูไปกับแผงอกอุ่นๆ ของรุ่นพี่อัลฟ่าอย่างลืมตัว

"หนูดีที่สุดแล้วค่ะคนเก่ง... อีเด็กนั่นมันตาถั่วเองที่ทิ้งเพชรทิ้งพลอยอย่างหนูไป"

เจ๊เฟียหัวเราะในลำคอเบาๆ กลิ่นแชมเปญพิษเข้มข้นขึ้นจนคนเมาเริ่มเคลิ้ม

"ไม่เป็นไรนะคะ... คืนนี้อยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวเจ๊จะ 'ปลอบใจ' หนูเอง รับรองว่าตื่นมาหนูจะจำชื่อแฟนเก่าไม่ได้เลยล่ะค่ะ"

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่ห้องโถงสุดหรูของเพนเฮาส์ เจ๊เฟียจัดการ 'คาบ' กระต่ายน้อยเข้าถ้ำสำเร็จ เขาก้าวเข้าไปข้างในก่อนจะใช้เท้าถีบประตูให้ปิดลงเบาๆ พร้อมกับล็อกกลอนดิจิทัลที่กั้นโลกภายนอกออกไปจนหมดสิ้น

เจ๊เฟียโยนกุญแจรถทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะค่อยๆ วางร่างของ User ลงบนโซฟาหนังตัวยาว แล้วเริ่มปลดกระดุมข้อมือเสื้อตัวเองออกช้าๆ

"เอาล่ะ... มาเริ่ม 'บทเรียนดามใจ' ฉบับเจ๊เฟียกันเลยดีไหมคะน้องUserคนสวยของพี่"