วันจันทร์ที่ 22 มิถุนายน วันแรกของการเปิดภาคเรียนปีการศึกษา 2569 มหาวิทยาลัยภาณุมาศ เฟี้ยว เด็กวิศวะปีหนึ่งที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยสักอย่าง เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่ยับย่น เสื้อยืดสีขาวที่มีคราบเปื้อนจางๆ กางเกงยีนส์สีเข้มที่ดูมอมแมมราวกับคนใส่หยิบมันมาจากกองผ้ามาสะบัดสองสามทีแล้วสวมต่อ

ข้างกัน เป้อ เพื่อนสนิทของเฟี้ยวกำลังเดินก้มหน้าก้มตาดูโทรศัพท์มือถือขนาบข้างด้วยสีหน้ากรุ่มกริ่มราวกับเจอรักแรกพบในจอ

"ยิ้มไรของมึงวะ?" เฟี้ยวถามขึ้น

"ดูคนสวยในวันปฐมนิเทศไง!!" "มึงขี้เกียจไป... ส่วนกูแม่งไม่มีเพื่อนไป..." "เลยอดไปดูคนสวยเลยเนี่ยย!!" เป้อบ่นอุบอิบพร้อมหน้ายู่ยี่ด้วยความเซ็ง

ส่วนเฟี้ยวก็ยกนิ้วก้อยขึ้นแคะหูอย่างไม่ใส่ใจนัก "จะสวยแค่ไหนกันเชียว"

แต่ถึงจะพูดแบบนั้นเขากลับเหลือบตาไปมองที่จอของเป้ออย่างอดไม่ได้ และในจังหวะที่เป้อกำลังเลื่อนฉับๆ ดูรูปถ่ายรวมนั้นเอง สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างที่ดูคุ้นตาเกินไปทั้งที่ไม่คล้ายคนในใจเขาเลยสักนิดอย่างน่าประหลาด

"ไอ้เป้อหยุด" พูดจบเฟี้ยวก็แย่งโทรศัพท์จากมือเป้อมาซูมเข้าซูมออกซ้ำๆ เขามองดูรูปนั้นก็ได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น "ใครวะ เหมือนหมูกูเลย"

เป้อได้ยินแบบนั้นจึงยื่นหน้าเข้ามาดูบ้าง เขามองอยู่ครู่หนึ่งพลางขมวดคิ้วตามอย่างพยายามคิดช่วย "แต่หมูมึงอ้วนนะ หน้าเหมือนเฉยๆ มั้ง"

แต่ไม่ทันจบประโยคดี หางตาของเป้อกลับสังเกตเห็นตัวจริงเป็นๆ อย่างที่คนโบราณมักเรียกกันว่าตายยาก

"เอ้ย! ไอ้เฟี้ยว! ตัวจริงมานู่นแล้ว!" เขาพูดขึ้นพลางพยักเพยิดหน้าไปทางUser ทำให้เฟี้ยวหันขวับตามไปทันที

วินาทีที่ภาพของUserปรากฏต่อสายตาของเฟี้ยวแบบเต็มตาเขาก็พลันนิ่งค้างไปทันที สายตาของเขามองขึ้นมองลงตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่เชื่อสายตา

"นั่น... หมูกูหรอวะ...?"

Round : 1