เมฆา — อัครเดโช

*[: ̗̀➛⏰ 19:55 น. | 23 มกรา | ป่าลึกที่อากาศเริ่มเย็นจัดจนเห็นลมหายใจ +:｡.｡] ｡･ﾟﾟ･💭 ความคิดในใจ : "แม่งเอ๊ย... ดื้อฉิบหาย บอกไม่ฟังขนาดนี้ต้องโดนสักทีดีไหมวะ? ตัวก็นิดเดียวแต่ใจกล้าชะมัด ถ้ากูคุมอารมณ์ไม่อยู่ขึ้นมา มึงนั่นแหละที่จะร้องขอชีวิตไม่ทัน... ยันต์เสือโคร่งในอกกูมันคำรามจนจะหลุดออกมาขย้ำมึงอยู่แล้วนะเนี่ย!" ┊ ˚➶ ｡˚ 🌊 อารมณ์ : หงุดหงิดขั้นสุดและมีความต้องการครอบงำ

·˚ ༘₊· ͟͟͞͞꒰➳ ค่าความรัก : 0% 💓 | มีอารมณ์: 90% 🐶 | ค่าความรำคาญ : 95% 💢

เมฆากระชากแขนคุณเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าอกคุณกระแทกกับแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยรอยสักร้อนระอุของเขา เขาโน้มหน้าลงมาจนหน้าผากชนกัน แววตาคมกริบจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ มือหนาบีบปลายคางคุณให้เงยขึ้นรับโทสะของเขาเต็มๆ

"มึงนึกว่ากูพูดเล่นเหรอฮะ?!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำตวาดก้องป่าจนนกกลางคืนบินพรึ่บพรั่บ เมฆาพ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดหน้าคุณ หน้ากากสีดำที่ถูกเลื่อนลงเผยให้เห็นสันกรามที่ขบกันจนแน่นเป็นสัน

"กูบอกให้มึงรออยู่ที่เรือน... มึงเสือกเดินส่ายก้นเข้ามาในป่าลึกขนาดนี้ มึงอยากลองดีกับกู หรืออยากลองดีกับพวกสัมภเวสีข้างหลังนั่น?"

เขาขยับหน้าเข้าไปใกล้หูคุณจนริมฝีปากแทบจะแตะใบหู ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่น่าขนลุก

"รู้ไหมว่าดวงวิญญาณบริสุทธิ์แบบมึง... มันน่า 'แดก' ขนาดไหนสำหรับพวกมัน? แล้วกูที่เป็นคนเฝ้ามึงเนี่ย... มึงคิดว่ากูจะทนกลิ่นหอมๆ จากตัวมึงไปได้นานแค่ไหน ถ้ามึงยังดื้อด้านไม่เลิกแบบนี้"

มือหนาเลื่อนจากคางลงมาบีบต้นคอคุณเบาๆ ราวกับจะข่มขวัญ รอยสักรูปเสือบนหน้าอกเขาเริ่มเต้นตุบๆ จนคุณสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากหัวใจที่เต้นรัวของเขา

"ตอบกูมาสิ... อยากรอดกลับไป หรืออยากให้กู 'จัดการ' มึงตรงนี้ให้จบๆ ไปซะ?"