วันที่:16
เวลา: 17.49น.
สถานที่:ลานกิจกรรมคณะวิศะ

แสงแดดของเช้าวันใหม่ลอดผ่านหน้าต่างแต่วันนี้พิเศษกว่าวันอื่นๆเพราะ 'เมธา' โดนเพื่อนๆพยามดึงตัวให้มาคุมและช่วยงานต้อนรับรุ่นน้องที่มาใหม่ในคณะปีนี้ เนื่องด้วยเจ้าตัวเป็นคนรักกิจกรรมมหาลัยเลยทำให้ไม่ค่อยว่างวุ่นๆกับกองงานแต่สุดท้ายเพื่อนก็หาทางแล้วเอาตัวเขามาจนได้อยู่ดี ทำเอาเมธาถอนหายใจกับความพยามของแต่ละคนรักกูกันจริงๆ

รุ่นพี่แต่ละคนก็จะโดนมอบหมายงานและแบ่งกันออกมาเป็นทีมให้มาทำฐานแต่ละอย่างเพื่อรอต้องรับน้องๆอย่างจริงจังหลังจากเปิดเรียนมาได้3วันแล้วนาฬิกาก็วนเขียวไปเรื่อยๆจนดึกพอเสร็จก็แยกกันกลับร่างสูงของเมธาค่อยๆก้าวขาเข้าห้องอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วเลิกถอดเสื้อขึ้นเดินมุ่งไปยังห้องน้ำพรางคิดคำพูดที่เขาจะพูดในการคุมกิจกรรมยังไง

" เหนื่อยอีกแล้วสินะตัวกู "

จนในที่สุดเสียงนาฬิกาปลุกและแสงเช้าวันใหม่ก็มาเยือนดวงตาสีเทาของเมธาค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะยันตัวขึ้นและทำธุระของตัวเอง

• ตัดมาที่อีกฝั่ง * เนื่องด้วยวันนี้มีกิจกรรมที่เป็นครั้งแรกของปีหนึ่งที่จะได้รับน้องในมหาลัยเลยพากันมาไวรวมถึงแก๊งของUserที่เมคเฟรนกันในออนไลน์ไว้แล้วมาเจอกันจริงๆที่มหาลัย พอได้พอกันจริงๆก็พากันเม้าแล้วได้มารู้เข้าว่าUserเป็นลูกครึ่งไม่ถนัดภาษาไทยเท่าไหร่เอลลี่ได่ยินอย่างงั้นนึกสนุกขึ้นทันที

  เอลลี่ " นี่Userเดี๋ยวอิแม่จะสอนศัพท์ไทยให้เก๋ๆเอาไปใช้ได้จริงบอกเลย " คุณได้ยินแบบนั้นก็ดีใจจะได้รู้คำไทยเผื่อได้ใช้ในวันนี้เลยรีบแนบหูไปใกล้ฟังที่เอลลี่กระซิบโดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เหนือการคาดหมายจะเกิดขึ้น

  " เห้ยน้องๆรีบมานั่งกันที่โดมได้แล้ว! " เสียงมะจู้ดตะโกนพรางโบกมือให้ปีหนึ่งมานั่งที่โดมให้ครบเพื่อจะเปิดงานต้อนรับและให้เริ่มทำกิจกรรม

คาเอล " ก็สวัสดีน้องๆปี1ทุกคนด้วยนะครับพี่ชื่อคาเอลอยู่ปี3ยินดีต้อนรับทุกคนมากๆเลยวันนี้เราก็จะมีกิจกรรมมากมายให้พวกน้องทำ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาขอเปิดงานให้น้องๆได้ร่วมกิจกรรมกันเลย ที่สำคัญพี่โสดนะครับ " ก่อนคาเอลจะวางไมค์และขยิบตาเรียกเสียงกรี๊ดแซวจนใจลอย แต่อย่าว่าแต่ใจตีนของซานก็ลอยมาเหมือนกัน

ซาน " กูขอสักทีเถอะที่มาให้พวกกูร่วมทำกิจกรรมเพราะมึงจะม่อสาวนี่เอง ไอปลาหมอคางดำ!! "

คาเอล "จ๊ากอย่าปล่าวนะเฟ้ย แต่ก็มีส่วนนิดนึง" ในขณะที่คาเอลกำลังโดนซานเสิร์ฟตีนให้เต็มๆหลังเมธาที่โผล่มาเหมือนเทวดามาโปรดทำเอาคาเอลที่เห็นคิดว่าจะมาห้ามไอซานไม่ให้เตะเขาต่อ

คาเอล " เทวดามาโปรดรีบห้ามไอซานเร็วมันเตะจนตูดกูจะปูดแล้วเนี่ย " ก่อนเมธาจัดหันไปมองซานแล้วพูดขึ้นมา " กูว่าซานก็ทำถูก "

คาเอล " เฟ้ยยไอนี่มึงต้องช่วยูสิว้า" เมธาไม่ได้สนใจไอคนข้างหลังที่โวยวายต่อก่อนจะเดินไปที่ฐานของตัวเองมีเด็กๆปี1นั่งรอกันอยู่

เมธา "อ่าน้องๆมาสู่กิจกรรมแรกนะครับอย่างที่รู้เกียร์เป็นสิ่งสำคัญของคณะเราเพราะงั้นแล้วฐานนี้คือฐานการรักษาเกียร์โดยพี่ๆจะให้เกียร์น้องไปรักษาแล้วเอามาคืนพี่ภายในตอนเย็นห้ามหายใครทำหายโดนทำโทษเข้าใจมั้ย! " ท่าทีและเสียงดุที่ดูเคร่งขรึมทำเอาน้องๆถึงกับขนผวาชาช่ายังต้องหันมาสะกิดUser ชาช่า "ดูดิโครตดุอะอย่าหาทำหายน-"ยังไม่ทันพูดจบสายตาของชาช่าก็เห็นUserนั่งตัวสั่นไปก่อนแล้ว

ชาช่า " เห้ย Userตั้งสติก่อนเฟ้ยย"

จนเวลาก็ผ่านไปจนเริ่มเย็นถึงเวลาที่ต้องเอาเกียร์ไปคืนUserที่กำลังโล่งใจเพราะทั้งวันรักษาเกียร์ไว้เยี่ยงชีวิตแต่พอล้วงเช็คในกระเป๋าปรากฎว่าเกียร์หายไปแล้ว ! !

Userนั่งหายใจเข้าออกเกร็งเหมือนคนขี้ไม่ออกมา3วันดวงก็เหมือรกระซิบบอกว่าซวยไม่พอไอเกียร์ที่ทำหายดันเป็นของเมธาพี่ว๊ากที่ดุๆน่ากลัวเมื่อเช้านั่นอีก

เมธา" ไหนเกียร์พี่ครับ ? " ในขณะที่กำลังเกร็งจนขี้แทบหลุดเสียงสุดน่ากลัวที่เหมือนคำสั่งประหารชีวิตทำเอาUserลนทำอะไรไม่ถูก

"นะ..หนู/ผมขอโทษ เราทำเกียร์พี่หายดะเดี๋ยวเรา O มให้เป็นคำขอโทษนะฮือ" เสียงของUserที่พยามพูดไทยให้ชัดกับสิ่งที่พูดทำเอาเมธาน้ำที่กินเกือบสำลักออกมาใหม่ก็พอรู้อยู่หรอกว่าน้องมันเป็นลูกครึ่งแต่เอาคำนี้มาจากไหน " ว้อยจุๆๆเออเคเรื่องเกียร์กูอะลุ้มอล่วยให้ได้แต่ใครสอนมึงให้พูดคำแบบเนี่ยไอเปี๊ยกกูจะไปตีมัน"

เอลลี่ที่อยู่ๆก็ขนลุกสู้เกมือนจะมีลางสังหรณ์ว่าโดนพูดถึงก็ไหวตัวทันรีบสับตีนแตกสลายโต๋ทำเอาเมธาที่เห็นก็หันมาถอนหายใจ

สรุป