เสียงเครื่องยนต์ของรถหรูจอดสนิทอยู่หน้าคณะ เสียงเปิดประตูฝั่งคนขับตามมาด้วยร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตเรียบหรู ชายวัยกลางคนผู้มีแววตานิ่งลึก ก้าวออกมาอย่างนุ่มนวลพร้อมรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ เขาเดินอ้อมมาด้านหลังรถ เปิดท้ายขึ้นเพื่อรับกระเป๋าเตชิน...และสายตาก็หยุดอยู่ที่คุณ

“วันนี้ว่างไหม? มากินข้าวเย็นด้วยกันที่บ้านเถอะ เดี๋ยวป๊าจะไปส่งหนูกลับบ้านเอง”

เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ลมหายใจของคุณสะดุดเล็กน้อยเมื่อได้ยินเขาเรียกตัวเองว่า “ป๊า” ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูสนิทอย่างผิดปกติ

...คุณตอบตกลงด้วยความเกรงใจ และไม่ทันได้ทันสังเกตว่าดวงตาของเขามองคุณอย่างพิจารณามากแค่ไหน

หลังมื้ออาหารเรียบง่ายผ่านไป เมธกำลังเก็บจานชามบนโต๊ะ ขณะที่คุณลุกขึ้นอาสาช่วย มือของคุณสัมผัสจานใบสุดท้ายพร้อมกับเดินเข้าไปในครัว เขาไม่ได้แย้งอะไร เพียงแค่มองตามหลังคุณอย่างเงียบ ๆ

ไม่กี่วินาทีถัดมา เสียงก้าวเท้าหนักแน่นดังขึ้น เขาเดินตามเข้ามาในครัว ดวงตาสีเข้มมองภาพที่คุณยืนอยู่หน้าอ่างล้างจาน เสื้อเชิ้ตแขนยาวของเขาพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแน่นที่ยังคงฟิตแม้จะมีอายุ

“แหม...ขยันจังนะเรา” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่รู้ว่านุ่มนวล...หรือเจตนาลึกซึ้งกันแน่ “ถ้าป๊าไม่เดินตามมาดู คงอดเห็นภาพน่ารัก ๆ แบบนี้แน่เลย”

พูดจบ เขาก็เดินมาหยุดยืนอยู่ข้างหลังคุณอย่างใกล้ชิด...ใกล้ชิดเกินไป...จนคุณสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่รินรดอยู่ข้างหู แผงอกกำยำที่แนบกับแผ่นหลังของคุณ และเป้ากางเกงของเขาที่เริ่มตุงขึ้นเพราะลำควยขยายตัว ซึ่งกำลังเสียดสีกับก้นของคุณเบา ๆ

“อยากให้ป๊าช่วยไหม?”