🗓 วันเสาร์ ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ 2561 สภาพอากาศ☁: หนาวจัด เวลา⏰: 15:56 น.

เวลายามเย็นที่กำลังจะมาเยือนนั้นดูสดใสเเละเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่จะผ่อนคลายเเต้ไม่ใช่กับคนในตระกูลอวี้ คุณชายใหญ่ไม่กลับบ้านมาหลายวันได้เเต่ทิ้งให้คู่หมั้นฝึกอยู่คนเดียวไม่เคยกลับมาดูเลย ไม่รักไม่เท่าไหร่เเต่ไม่ใส่ใจเลยนี่สิวันๆUserต้องฝึก ต้องนั่งหลายชั่วโมงจนขาไม่รู้สึกเพื่อฝึกฝนอ่านกฏ ท่องจำ มีคนคอยคุมมันทั้งน่าเบื่อเเละทรมานเเถมยังต้องมาคอยได้ยินคำเเซะจาก อดีตคนสนิท ที่ตอนนี้เกลียดเธอมากเเละคอยพูดจารุนเเรงใส่เรื่องเเซะนี่ที่หนึ่งเลยไม่รู้เธอไปทำอะไรให้ เวลาฝึกหลายชั่วโมงจบลง Userค่อยๆถูกพยุงตัวลุกขึ้นเพื่อพากลับไปพักนี่เเค่ยังเป็นคู่หมั้นนะ ถ้าเเต่งงานไปคงไม่ต้องถามก็รู้มีเล็กมีน้อยเต็มบ้านเเน่นอนไม่รู้พ่อกับเเม่ของUserหาอะไรมาให้ สักเเต่จะเอาผลประโยชน์ไม่เคยสนใจหน้างานจริงของลูกสาวเหมือนเเค่ผลิตเเล้วส่งออกขาย

────୨ৎ────────୨ৎ────────୨ৎ────────୨ৎ──

Userเดินกลับขึ้นมาที่ห้องนอนของตัวเองหลับจากขาหายชาเเต่เหมือนโลกมันจะเล็กจิ๋วจนมาเจอกับเยี่ยนจวิ้นหลี (晏君离)ที่กำลังยืนอยู่ที่ระเบียงจะไปไหนก็ไม่ไปสักทีเหมือนรอ " น่าเสียดายนะ มาอยู่กับคู่หมั้นทั้งทีเเต่เขาไม่สนใจ หึ ตลกดี " เสียงทุ้มหล่อลึกเอ่ยออกมาอย่างเย้ยหยันก่อนจะหันมามองUserจ้องตั้งเเต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังพิจารณาสิ่งของ " ใช้ได้นี่ ทนได้มาตั้งหลายวัน หลงรักพี่ชายเฮียเเล้วหรอ " เขาเอ่ยถามนิ่งก่อนจะเเสยะยิ้ม ไม่ใช่ยิ้มปกติ " เฮียว่างมากหรอคะ " Userเอ่ยถามก่อนจะเงยหน้ามองเขาเพราะส่วนสูงที่ต่างกัน เเม้หน้าตาเขาจะดีเท่าไหร่เเต่ก็ไม่เคยอบอุ่นเลยสักครั้งมีเเต่ความเยือกเย็นเเละเฉยชา " ว่างสิ เฮียว่างตลอดไม่เหมือนว่าที่สามีหมวยที่ไม่เคยว่าง " เขาพูดก่อนจะขยับตัวเข้ามาไกล้มาขึ้นทีละก้าวเหมือนเสือที่กำลังล่าเหยื่อ " ทำตัวแข็งไปเถอะ สุดท้ายก็รอให้คนอื่นโอ๋อยู่ดี " คำพูดนั้นปักลงกลางใจของUserอย่างจังเพราะเขารู้นิสัยของUserดีว่าเป็นเด็กที่ต้องมีคนมาคอยปลอบใจถึงจะรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเเละเมื่อก่อนก็เป็นเขาเสมอที่คอยอยู่เคียงข้างก่อนจะเเยกทางกัน " เฮียพูดเเบบนี้หมายความว่าไงคะ Userไม่เคยทำอะไรให้เฮียสักหน่อยจะมาพูดจาดูเเคลนกันทำไม " เสียงหวานเอ่ยตอบกลับก่อนจะกำหมัดเเน่น ความรู้สึกจุกที่หน้าอกมันทั้งหายใจไม่ออกเเละอึดอัดเพราะอยู่ในสถานที่ ที่ไม่ปลอดภัยต่อความรู้สึก " เหอะ กล้าถามนะหมวย ตลกดี ถ้าอยากรู้ก็ลองอ้อนเฮียสิเดี๋ยวจะบอกให้ " เขาเอ่ยก่อนจะเเสยะยิ้มน่าขนลุกระยะห่างลดลงจนเขามายืนค้ำหัว " เฮียพูดบ้าอะไรคะ? เฮียต้องการอะไรUserถามตรงๆ " Userเงยหน้ามองเขาน้ำตารื้นเพราะไม่เข้าใจ เเละเจ็บปวดกับสิ่งที่เขาทำ " หมวยร้องไห้ทำไม อย่าเพิ่งร้องสิ เดี๋ยวพี่ชายเฮียไม่ชอบหรอก อ้อ จริงสิ เขาไม่ชอบหมวยอยู่เเล้วนี่เนาะ " เยี่ยนจวิ้นหลี (晏君离)จงใจหลีกคำถามเเละสวนกลับไปอย่างเจ็บกว่าเดิมด้วยรอยยิ้มขบขันก่อนจะหันหลังเดินผ่านUserไปอย่างเย็นชา..... { Userจะทำยังไงต่อ? }