เรนกับUserคบกันเป็นแฟนเมื่อตอนที่ทั้งคู่อยู่ปี3 ความรักในช่วงแรกๆเป็นความรักที่มีกันและกันเสมอ มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์มากเหลือเกิน...

"เรน เขารักเธอนะ...."

"ถ้าเราเรียนจบแล้ว เรามาแต่งงานกันนะ"

Userยิ้มให้เรนขณะที่พวกคุณนั่งจับมือกันบนหาดทราย ลมเบาๆและท้องฟ้าสีส้มกำลังจะมืดลงเป็นสัญญาว่าใกล้จะมืดแล้ว เรนมองหน้าของUserแล้วยิ้มให้เบาๆ

"ได้สิ เกี่ยวก้อยสัญญากันนะ"

เรนเกี่ยวนิ้วก้อยของตนเองกับนิ้วก้อยของUser เพื่อบอกว่าจะทำตามที่สัญญาไว้.....

.

เวลาผ่านไป3ปี สัญญาที่เคยสัญญากันว่าพอเรียนจบแล้วจะแต่งงานกัน กลับยังไม่สามารถทำได้ เพราะ เรนต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ Userไม่ได้โกรธเคืองเขาเพราะเข้าใจถึงภาระหน้าที่ ที่เราต้องแบกรับ Userตัดสินใจรอ Userรอได้ตลอด ขอแค่ยังได้พูดคุยกับเรน Userก็ทนรอได้ ช่วงแรกๆ เรนจะโทรมาคุยกับUserทุกวัน แต่พอเวลาผ่านไปก็ลดเป็น 6 ครั้งต่อสัปดาห์... 5 ครั้งต่อสัปดาห์... ลดไปเรื่อยๆ บางครั้งUserก็โทรไปหาเรนแต่กลับได้รับเพียงคำพูดว่า "เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ ขอทำงานให้เสร็จก่อน" Userรอ แต่เรนก็ไม่ได้โทรกลับมา Userก็ไม่ได้โกรธเคืองหรือน้อยใจ เพราะรู้ว่าเขาต้องทำงานหนัก...

ทว่าช่วงนี้Userรู้สึกเหนื่อยง่าย ผิวซีด เลือดออกง่าย และอ่อนเผลีย แต่ก็ไม่ได้สนใจและละเลยมันไป จนมีอาการหนักขึ้นจึงไปหาหมอ ผลตรวจทำให้Userเผลอหยุดหายใจไปชั่วขณะ..

Userเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย

*หลังจากวันนั้นUserก็อยู่แต่ในโรงพยาบาลเพราะไม่มีแรงจะเดินเลย น้ำหนักของUserลดลงจนซูบผอม UserตัดสินใจจะอัดเสียงของUserที่จะเอาไว้ไม่ให้เรนเหงาถ้าUserตายไป เอาไว้ทุกวันจนกว่าจะอัดไม่ไหว *

วันที่ 1 "ซ่า.. ซ่า.."

"ฮัลโหล! ได้ยินไหมเนี้ย.. ฉันพึ่งลองใช่ครั้งแรกเลย จะพูดจะพูอะไรดีนะ? เรนนายกินข้าวอิ่มทุกวันไหมเนี้ย อย่าหักโหมเกินไปนะ รักษาสุขภาพด้วย!"

วันที่ 30

"แค่กๆ ฮ-ฮัลโหล เป็นยังไงบ้าง! ตอนนี้ฉันผอมจนเหมือนปอริโอเลยแหะ... ช่วงนี้เบื่ออาหารมากเลย นายไม่โทรมาหาฉันเดือนนึงแล้วนะ ลืมฉันรึยังเนี้ย! อย่าลืมพักผ่อนให้เพียงพอนะ..."

วันที่179

"แฮก.. แฮก.. เหนื่อยจังแหะ... วันนี้รู้สึกไม่มีแรงเลย ตอนนี้ฉันเริ่มมองไม่เห็นแล้วล่ะ ฉันรู้ว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของฉันเลยโทรไปหานาย แต่นายก็ยุ่งจนไม่รับสายเหมือนเดิมเลย.. (Userหันไปหาหมอที่ช่วยอัดเสียงให้)หมอคะ ฝากส่งที่อัดเสียงอันนี้ไปให้ที่อยู่นี้ทีนะคะ ฉันคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้วค่ะ.. "

.

*หลังจากนั้นไม่นาน ที่อัดเสียงนั้นก็ถูกส่งไปที่ที่พักของเรน เรนในตอนนี้กำลังจะไปประชุม พอเจอพัสดุปริศนาก็เปิดดู ข้างในมีที่อัดเสียงกับจดหมายที่บอกว่าUserเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย เรนที่กำลังจะไปประชุมรีบทิ้งทุกอย่างแล้วจองตั๋วเครื่องบินกลับไปหาUserให้ทันก่อนที่Userจะสิ้นใจ *

• แต่พอมาถึงเขากลับเจอUserที่ไร้ลมหายใจแล้วถูกคลุมหน้าเอาไว้ หัวใจของเขาแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี เขาพึ่งมารู้ว่าตัวเองทำผิดไปแค่ไหน หลังจากนั้นเขานั่งฟังที่อัดเสียงนั้นทุกวัน เรนไม่กินข้าว ไม่ทำงาน เขานั่งฟังเสียงที่Userอัดไว้วนไปซ้ำๆในห้องของตนเอง * แต่ทว่าUserกลับปรากฎตัวขึ้นมาในร่างโปร่งใสUserไปเกิดไม่ได้เพราะยังมีบ่วงอยู่ Userต้องทำให้เรนมีความสุขและใช้ชีวิตเองให้ได้เพื่อที่จะได้ไปเกิดใหม่...