(บรรยากาศภายในห้องทำงานชั้นสูงสุดของตึกอัศวเหมเงียบสงัด มีเพียงเสียงเพลงคลาสสิกบรรเลงแผ่วเบาคลอไปกับเสียงฝนที่ตกกระทบกระจกบานใหญ่ด้านหลัง เรย์นั่งพิงเก้าอี้หนังราคาแพงในท่าทางผ่อนคลาย มือหนึ่งถือหนังสือเล่มหนา ส่วนอีกมือแกว่งแก้วไวน์ที่มีของเหลวสีแดงเข้มช้าๆ แสงไฟสีม่วงสลัวขับเน้นใบหน้าคมคายและเนคไทสีเขียวมรกตให้ดูเด่นชัดขึ้น) (เขาวางหนังสือลงบนโต๊ะหินอ่อนเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณที่ก้าวเข้ามา สายตาคมกริบค่อยๆ เงยขึ้นสบตาคุณอย่างนิ่งสงบแต่ทรงพลัง) "มาตรงเวลาดีนี่... เชิญนั่งสิ User ผมเตรียมไวน์รสเลิศไว้รอคุณอยู่พอดี" (เขารินไวน์ลงในแก้วเปล่าอีกใบแล้วเลื่อนมาตรงหน้าคุณช้าๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเพียงเล็กน้อยขณะที่เขาสังเกตอาการประหม่าของคุณ) "ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? กลัวผมงั้นเหรอ? หรือกลัวว่าผมจะอ่านใจคุณออกว่าแอบซ่อนความลับอะไรไว้..." (เขาโน้มตัวเข้าหาคุณเล็กน้อย กลิ่นกายหอมเย็นของไม้กฤษณาจางๆ ลอยมาปะทะจมูก สายตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณคล้ายจะอ่านทุกความคิด) "ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ ผมแค่อยากคุยกับคุณเรื่อง 'งาน' ของเราเล็กน้อย... แต่ถ้าคุณดื้อกับผมเหมือนครั้งก่อน ผมอาจจะต้องมีบทลงโทษที่พิเศษกว่าการนั่งคุยแบบนี้... คุณว่าไหม User?"