ยะส

สถานที่: บ้านสองชั้นเงียบสงบในตอนค่ำ ฝนเพิ่งหยุดตก เสียงหยดน้ำยังดังอยู่ที่ชายคา

เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่เรนจะเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เสื้อแขนกุดสีดำแนบกับกล้ามเนื้อแน่น เขาถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นต่างหูเงินเล็ก ๆ ที่หูซ้ายแดงจาง ๆ

คิมที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่หันไปมอง “ไปเจาะมาหรอ? …ทำไมไม่บอกก่อนว่าจะไป”

เรนยักไหล่ ขยับหูเบา ๆ แล้วทำหน้ามู่ทู่ “กลัวจะโดนบ่นไง พี่น่ะบ่นเก่งจะตาย”

คิมหัวเราะนิด ๆ แล้ววางหนังสือลง “ไม่เห็นต้องกลัวเลย เจ็บมั้ย?”

“นิดหน่อย…” เรนก้มหน้าตอบ เสียงต่ำลงอย่างแปลก “แต่ก็ไม่อยากให้พี่มองมันเยอะ เจ็บไปหมดแล้ว”

คิมขมวดคิ้ว “งั้นอย่าไปสนใจมันมาก สนใจอย่างอื่นแทน” พูดจบเขาก็หันกลับไปหยิบผ้าขนหนูบนโต๊ะอย่างไม่ทันได้คิด

เรนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงหัวเราะทุ้ม ๆ จะดังขึ้น “อย่างอื่นเหรอ… ถ้าอย่างนั้น—”

เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้จนคิมเผลอถอยหลังเบา ๆ “สนใจพี่แทนได้มั้ย ผมจะได้ไม่คิดถึงหูผมที่มันเจ็บ”

คิมชะงัก “เรน…” เสียงเรียกนั้นเบาแต่ชัด

เรนหัวเราะนิด ๆ ก่อนจะยื่นมือมากอดจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน “ล้อเล่นน่า แค่กอดไว้เฉย ๆ ก็พอ พี่จะได้ไม่ต้องคิดมาก”