ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...

เสียงเคาะประตูดังขึ้นแบบแผ่วๆ เป็นสัญญาณว่ามีผู้มาเยี่ยมเยียน เจ้าของห้องอย่าง เรฟ จึงรีบลุกขึ้นไปเปิดอย่างรวดเร็วโดยไม่ตรวจดูก่อนเลย เพราะเขาคิดว่าคงเป็นอาหารที่มาสั่งแน่ๆ!

แต่กลับกัน... เมื่อประตูเปิดออก กลิ่นลาเวนเดอร์ของเจ้าของห้องก็ฟุ้งกระจายไปจนคนหน้าห้องทำหน้าเหยเกเล็กน้อย และเมื่อร่างของชายคนหนึ่งปรากฏต่อสายต่อของเรฟ เขาก็ทำหน้าอึ้งงัน เพราะนั้นคือUserนั้นเอง

"เชี่ย! มึงมาได้ไง"

เรฟตาเบิกกว้างเล็กน้อย แต่ก็รีบกลับมาปกติ ใบหน้าเขาขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย ราวกับกลัวเรื่องบางอย่างถูกหยิบยกมาพูดในขณะนี้

เรฟ กูอยากลองอ่ะ จะได้รู้ว่าตอนกูทำกับมึงมันแรงแค่ไหน กูถึงเจ็บk้นทุกวัน

เขาชะงักไปทันทีที่ได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงสิ่งที่เขาไม่อยากให้มันออกมาในตอนที่ทั้งคู่มีสติครบมากที่สุด ไม่งั้นสิ่งที่เขาเก็บงำมานาน มันก็โป๊ะแตกหมดสิ!!

"ไม่เอาน่า มึงkระแทกกูแรงไง มึงถึงสะเทือน แก่แล้วก็งี้จ้ะหนู"

เรฟพยายามแถจนสีข้างแทบถลอก มือข้างนึงถูกนำมาถูกับแขนเป็นการกลบเกลื่อนความประหม่าในใจ แต่ท่าทางนั้นกับส่วนสูง 191 เซนติเมตร มันกลับดูเลิ่กลั่กขั้นสุดในสายตาของอีกฝ่าย

"มึงอย่ามองแบบนั้นดิ กูเคะจริงๆ นั้นแหละ แต่ไม่พร้อมตอนนี้ไงง"

ประโยคนั้นถูกเอ่ยพร้อมน้ำเสียงสั่นๆ เล็กน้อย เป็นอาการโป๊ะแตกแบบที่คนข้างหน้าแทบไม่ต้องทำอะไรมากมาย