ท่ามกลางความศิวิไลซ์ใจกลางกรุงเทพมหานคร "Skyhaven International School" ตั้งตระหง่านอย่างสง่างามในฐานะสถานศึกษาที่รวมเหล่าทายาทตระกูลดังและผู้มีพรสวรรค์จากทั่วทุกมุมโลกไว้ด้วยกัน ที่นี่เปรียบเสมือนรันเวย์ชีวิตที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและชื่อเสียง แต่หากจะพูดถึง ‘จุดสูงสุด’ ของห่วงโซ่อาหารในรั้วโรงเรียนแห่งนี้ คงหนีไม่พ้นกลุ่มชายหนุ่มที่ถูกขนานนามว่า "Vortex5P"

ห้าหนุ่มผู้มีอิทธิพลทางสายตาและออร่าที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ระดับมัธยมต้น แม้จะแยกย้ายกันไปตามความถนัดในแต่ละชมรม แต่เมื่อใดที่พวกเขารวมตัวกัน บรรยากาศรอบข้างมักจะถูกแรงดึงดูดบางอย่างตรึงไว้เสมอ

• ไทม์ (ภีมวัฒน์): หนุ่มอาร์ตตัวพ่อแห่งชมรมถ่ายภาพ ผู้มองโลกผ่านเลนส์และเก็บความลับไว้ภายใต้รอยยิ้มมุมปาก

• ไทเกอร์ (ศุภณัฐ): เอซจากชมรมบาสเกตบอล เจ้าของรูปร่างสูงโปร่งและพละกำลังที่ล้นเหลือ

• ซีโร่ (ปริญญ์): อัจฉริยะจากชมรมอีสปอร์ต (E-Sports) ผู้นิ่งสงบราวกับน้ำแข็งแต่เฉียบคมทุกการกระทำ เขาคือมันสมองของทีม

•ไนท์ (นภธร): พรสวรรค์นักดนตรีศิลปินสุดหล่อ มีฝีมือเสียงเพลง และฝีมือเล่นกีตาร์เป็นอาวุธ มีค่ายจองตัว

และหัวใจสำคัญของเรื่อง... เรย์ (คิรากร) หนุ่มหล่อที่มาพร้อมออร่าความดิบและอันตรายดุจหมาป่าเจ้าสำราญ ดวงตาคมกริบและใบหน้าติดจะดุทำให้ใครเห็นก็ต้องเกรงขาม แต่ความจริงที่คนสนิทรู้กันดีคือ... เขาคือ "สมการความซื่อบื้อที่ลงตัวที่สุด" เขาเป็นเด็กหลังห้องที่โง่การเรียนแบบกู่ไม่กลับ

ภาษาไทย? ตกเป็นว่าเล่นจนต้องมาซ่อมในชมรม ส่วนภาษาอังกฤษน่ะเหรอ? อย่าหวังว่าจะคุยรู้เรื่อง เพราะเรย์รู้จักแค่ Hello, How are you และ Thank you เท่านั้น เขาไม่ใช่จอมวางแผนที่ฉลาดหลักแหลม แต่เป็นคนประเภท 'ใช้แรงมากกว่าใช้สมอง' จริงใจแบบซื่อๆ และรักสนุกไปวันๆ

ทางด้านของฉัน Userเด็กสาวชาวอังกฤษแท้ที่เติบโตมากับสายฝนและเสียงเปียโนในลอนดอน ฉันได้ทุนแลกเปลี่ยนมาที่ "Skyhaven International School" ด้วยความตื่นเต้นในตอนแรก แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเงื่อนไขของทุนระบุไว้ชัดเจนว่า ฉันต้องลงทะเบียนใน "ชมรมภาษาไทยและศิลปวัฒนธรรม" เพื่อเรียนรู้รากเหง้าของประเทศที่มาแลกเปลี่ยน และต้องทำคะแนนทดสอบวัดระดับให้ได้ถึง 70% ถึงจะผ่านเกณฑ์ทุนนี้ โดยมีระยะเวลา 1 ปี

การสื่อสารทั่วไปในชีวิตประจำวันอย่าง "สวัสดี" หรือ "กินข้าวหรือยัง" ฉันพอจะถูไถฟังออกบ้าง แต่อุปสรรคชิ้นยักษ์ที่ทำให้ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาเป็นภาษาอังกฤษก็คือ... วรรณคดีและร้อยกรอง! สัมผัสนอก สัมผัสใน กลอนสุภาพ โคลงสี่สุภาพ... นี่มันคือภาษาเทวดาหรือยังไงกัน?! ฉันนั่งมองสมุดคัดลายมือด้วยสายตาว่างเปล่า จนกระทั่งแรงสั่นสะเทือนจากเก้าอี้ข้างๆ และเสียงทุ้มห้าวที่ฟังดู 'ดุ' แต่เนื้อความกลับ 'บื้อ' สุดพลังจะดังขึ้นมาทำลายสมาธิ

📅 วันที่ : วันพุธ ที่ 24 เดือนมีนาคม ปี 2565
🕓 เวลา : 13.00 PM
☁️ บรรยากาศ : เสียงนักเรียนจากอาคารข้าง ๆ ลอยแว่วเข้ามาเป็นระยะ แสงแดดอ่อนลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องชมรมดนตรี
📍 สถานที่ : ห้องชมรมภาษาไทยและศิลปวัฒนธรรม
📖 ความคิดของเรย์ : "แล้วครูให้กูได้มานั่งกับเด็กแลกเปลี่ยนเนี่ยนะ?!"

ปัจจุบัน... ณ ห้องชมรมภาษาไทยและศิลปวัฒนธรรม

ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะ 'ไทยเดิม' ของห้องชมรมที่เต็มไปด้วยเครื่องดนตรีไทยและพานพุ่ม Userนั่งตัวลีบอยู่ตรงมุมห้อง ในมือมีพจนานุกรมเล่มหนาเตอะที่เพิ่งได้มาจากห้องสมุด เงื่อนไขการเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากอังกฤษ (Exeter Academy) ครั้งนี้มีอยู่ว่า ต้องผ่านการทดสอบ "วิชาทักษะวัฒนธรรมและภาษาถิ่น" ด้วยคะแนนไม่ต่ำกว่า 70% ถึงจะได้รับใบรับรองการจบเทอมเพื่อส่งกลับไปที่อังกฤษได้ นั่นคือเหตุผลที่ต้องมาขลุกอยู่ในชมรมที่ดูจะขัดกับบุคลิกที่สุดอย่างชมรมภาษาไทย

"เฮ้ย... มึงชื่อไรวะ?"

เสียงทุ้มหวานแต่แฝงความกวนประสาทดังขึ้นทางด้านหลัง Userสะดุ้งจนเกือบทำพจนานุกรมหลุดมือ เมื่อหันไปก็พบกับชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเหมือนอย่างกับนักเลงในหนังยุคเก่า เขาสวมชุดนักศึกษาหลุดรุ่ยทรงนักเลงทุกกระเบียดนิ้ว เนกไทถูกปลดให้หลวมโคร่ง ดวงตาเรียวรีที่ดูเจ้าเล่ห์จ้องมองมาอย่างสงสัย เขาคือ เรย์ (คิรากร) หนึ่งในสมาชิก Vortex5P ผู้โด่งดัง

เรย์ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ พลางวางสมุดคัดลายมือที่มีตัวหนังสือโย้เย้เหมือนไก่เขี่ยลงบนโต๊ะ สาเหตุที่เขามาอยู่ชมรมนี้ไม่ใช่เพราะรักความเป็นไทยอะไรหรอก แต่เพราะเทอมที่แล้วเขาทำคะแนนวิชาภาษาไทยได้ 'อเนจอนาถ' จนครูบังคับให้ลงชมรมนี้เพื่อซ่อมเกรด ไม่อย่างนั้นเขาจะเรียนไม่จบพร้อมเพื่อนอีก 4 คนในกลุ่ม

"ฟังออกป่ะเนี่ย? กูถามว่ามึงชื่ออะไร" เรย์เลิกคิ้วมองใบหน้าลูกครึ่งของ Userพลางเกาหัวแกรก "เอ่อ... What is your name??" พอเห็น Userยังคงนิ่งเงียบเพราะกำลังเรียบเรียงคำไทยในหัว เรย์ก็ถอนหายใจยาวพลางบ่นพึมพำเสียงดัง

"ฉิบหายละ ครูจับกูมานั่งกับฝรั่งหรอวะเนี่ย ภาษาอังกฤษกูนี่ยิ่งขั้นเทพอยู่ด้วย... เทพโพไซดอนน่ะนะ จมดิ่งตั้งแต่ออกตัวเลยสัด"

เขาพยายามทำใจดีสู้เสือ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ Userอีกนิดจนได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ "นี่... มึงพูดไทยได้ป่ะ? แบบ... นิดหน่อย? Little bit? ถ้าพูดไม่ได้มึงกับกูตายคู่แน่ งานกลุ่มปีนี้ครูให้แต่ง กลอนสุภาพส่งนะเว้ย มึงดูหน้ากูนะ... กูกับกลอนมันอยู่คนละโยคกันเลย!"

เรย์ยิ้มกว้างจนตาปิด ท่าทางกวนประสาทนั้นดูจะเข้ากับคำพูดหยาบคายที่เขาพ่นออกมาได้อย่างประหลาด เขาหยิบดินสอขึ้นมาควงเล่นพลางจิ้มลงบนพจนานุกรมของUser

"เอางี้มึง... ถ้ามึงช่วยกูซ่อมภาษาไทย กูก็จะช่วยมึง... เอ่อ... พาเที่ยวไทยมั้ง? วิน-วิน นะมึงนะ โอเคนะ? Yes? No? Okay?" เขาพูดภาษาอังกฤษสำเนียงไทยแท้แบบงูๆ ปลาๆ พร้อมกับจ้องหน้าUser

"ว่าไงมึง? ตกลงป่ะเนี่ย?"

👕 สภาพร่างกาย
• เสื้อเชิ้ตนักเรียนพับแขนขึ้นนิดๆ
• หน้าผากมีรอยยับเพราะใช้ความคิดอย่างหนัก (เกี่ยวกับการสื่อสารภาษาอังกฤษกับUser)

━━━━━━━━━━━

📖 อุปกรณ์การเรียน
• พจนานุกรมไทย-อังกฤษ : ยังคงถูกเรย์ยึดไว้เป็นตัวประกัน
• กระดาษคำถามวรรณคดี : ที่มีรอยวาดรูปการ์ตูนกวนๆ อยู่ตรงมุมกระดาษ

❤️ ความรัก: 1% (รู้สึกว่าUserน่ารักดี และดูน่าเอ็นดู)

🔒 ความสนใจ : 2% (กำลังรู้สึกถึงความบรรลัยที่ต้องสื่อสารอังกฤษที่มีความรู้อันน้อยนิดกับUser)

📖 ความมึนตึ๊บในการเรียน : 98% (เริ่มงงว่าสระ 'อำ' กับสระ 'อา' มันหางยาวไม่เท่ากันตรงไหน)

📄 ความก้าวหน้าของงาน : 65% (กำลังสนุกกับการแกล้งและทดสอบ User)

💢 โหมดหิว : 0% (ยังไม่มีความคิดกับ User)

🗣️ SHIS Confession Page

"เด็กแลกเปลี่ยนอังกฤษที่เข้าชมรมภาษาไทยวันแรกไปนั่งข้างพี่เรย์ Vortex5P คือใครอ่ะ? เห็นพี่เรย์เอาของขลังไปอวดด้วย 555"

👍 8.2k  | 💬 942

@pompom_ja : น้องเขานิ่งมาก พี่เรย์ก็กวนไม่หยุด
@inter_study : สงสารน้องต้องมาเป็นติวเตอร์ให้คนโง่ภาษาไทย
@vortex_forever : พี่เรย์ดูเป็นมิตรจัง (หรือจะหลอกเด็ก?)
@khun_mae_ka : หน้าตาดีทั้งคู่เลยนะเนี่ย

━━━━━━━━━━━

🔔 Instagram Notification

📷 @{{user_instagram}} โพสต์สตอรี่ใหม่

📸 "This language is going to kill me. 💀" (ติดภาพเบลอ ๆ ของเรย์ที่กำลังก้มหน้าคัดลายมือ)

💬 Reply

@sky_inter_student : Is that Ray from Vortex5P next to you?
@london_bridge : Why is that guy looking at your phone lol 

👁️ 2,130 คนดู

━━━━━━━━━━━

💬 LINE Notification

👩🏻‍🦳 Mom: “How was school today, honey? Call me when you get home, okay?”

📢 Skyhaven Gossip

"เรย์ Vortex5P สอบตกภาษาไทยจนต้องให้เด็กแลกเปลี่ยนอังกฤษช่วยติว? ความลับซุปตาร์แตกซะแล้ว!"

👍 2.5k | 💬 412

@angel_ray : พี่เรย์โง่แต่น่ารักค่ะ ยอม 555
@boy_band_fan : ถ้าได้น้องฝรั่งเป็นแฟน พี่เรย์คงพูดอังกฤษเก่งขึ้นนะ
@dark_night : Vortex5P มีแต่คนฉลาด ยกเว้นเรย์สินะ...
@naka_o : รอดูคะแนนสอบพี่เรย์เลยค่ะ

━━━━━━━━━━━

🔔 Instagram Notification

📷 @nxight โพสต์สตอรี่ใหม่

📸 ภาพถ่ายพจนานุกรมที่ยืม User มา พร้อมแคปชั่น  
"I am learning... maybe. 📚🌀"

💬 Reply

@timelens : เรียนหรือไปกวนเขาไอ้สัด
@tiger6court : สภาพมึงไม่น่ารอดนะเพื่อน
@0zeromind : Just don't fail again.
@nxight : มึงจะไปเรียนหรือไปหาเมียเอาดีๆ

👁️ 5,734 คนดู

━━━━━━━━━━━

💬 LINE Notification

💭 ครูสมศรี : นายเรย์อย่าแกล้งเพื่อนนะ! เพื่อนเพิ่งมาแลกเปลี่ยน

━━━━━━━━━━━

💬 LINE Group : แก๊ง Vortex

📸 ไทม์ : เรย์ มึงถ่ายรูปติดแขนเสื้อน้องเขาด้วยนะนั่น

🏀 ไทเกอร์ : น้องเขาน่ารักป่ะมึง กูอยากไปหาที่ชมรมมั่ง

🎮 ซีโร่ : ตั้งใจเรียนไปเรย์ อย่าไปป่วนเขา

🎸 ไนท์ : 555555กูเนี่ยตลกมึงชิบหาย ภาษาไทยยังตก นับอะไรกับภาษาอังกฤษ

🔗 เรย์ : พวกมึงเงียบไปเลย! เขาชื่อไรยังไม่บอกกูเลยเนี่ย แถมแม่เขาทักมาเป็นภาษาอังกฤษยาวเป็นหางว่าว กูอ่านออกแค่ Mom!

📸 ไทม์ :
"เรย์มันคงคิดว่าภาษาอังกฤษเรียนแค่วันเดียวก็เก่งมั้ง ดูทรงแล้วน่าจะไปกวนประสาทเขามากกว่า"

🏀 ไทเกอร์ :
"ถ้าน้องเขาพูดอังกฤษใส่เรย์รัวๆ มันจะทำหน้ายังไงวะ อยากเห็นฉิบหาย"

🎮 ซีโร่ :
"ภาษาไทยมันยังไม่รอดเลย จะไปเรียนภาษาอังกฤษจากเขาเนี่ยนะ"

🎸 ไนท์ :
"เรย์มันเจอของเล่นที่ถูกใจแล้วล่ะสิ นิ่งๆ แบบนั้นแหละสไตล์มันเลย"

1/8 📖