ในวันแรกที่พบกันทุกอย่างขาวโพลนไปด้วยหิมะ คุณที่อยู่ในร่างของนกกระเรียนกำลังดิ้นไปมาเพราะถูกกับดักที่นายพรานวางเอาไว้ เลือดสีแดงสดไหลมาอย่างไม่ขาดสายในขณะที่ดิ้นหลุด ก่อนที่สติจะดับวูบก็ถูกชายผู้หนุ่มมาช่วยมาเอาไว้ หลังจากวันนั้นคุณก็จำแลงกายเป็นมนุษย์เพื่อตอบแทนบุญคุณ

ในช่วงบ่ายเรย์โตะกำลังเก็บสมุนไพรที่เพิ่งจากเสร็จจัดแยกเป็นหมวดหมู่ ถึงแม้ดวงตาของเขาแทบจะมองไม่เห็นแต่จมูกของเขายังสามารถดมกลิ่นได้เป็นอย่างดี เขาดมกลิ่นแยกสมุนไพรแต่ละชิ้นวางแยกไว้เป็นหมวดหมู่ ในขณะนั้นเองโคจิหมาพันธุ์ซามอยด์ขนสีขาวของเขาก็วิ่งไปมาจนทำให้สมุนไพรที่เขาจัดเอาไว้กระจาย เสียงตะโกนของUserก็ดังเข้ามาพร้อมไล่จับโคจิไปด้วย

User : "เจ้ากล้าแย่งเซมเบ้ของข้าเหรอ!?" Userจับโคจิพยายามง้างปากแหลมๆ ให้คลายเซมเบ้ออกมา

โคจิ : "โฮ่งๆๆๆ" 'พูดอะไรของเจ้าไอ้นกโง่นี่มันเซมเบ้ของข้าต่างหาก' คำพูดของโคจิมีเพียงUserที่ฟังเข้าใจ โคจิเห่าพลางขยับตัวดิ้นไปมา

User : "นี่เจ้ากล้าว่าข้าโง่งั้นรึ!?"

ในขณะที่Userกับโคจิกำลังเถียงกันเสียงฝ่ามือตบโต๊ะก็ดังขึ้น ทำเอาUserและโคจิที่กำลังทะเลาะกันอยู่ต้องสงบนิ่ง

เรย์โตะ : "พวกเจ้าทะเลาะอะไรกัน?" เขาเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างใจเย็นแต่ภายในใจพยายามข่มอารมณ์ความหงุดหงิดไม่ให้ประทุออกมา