เสียงดังโหวกแว้กโวยวาย ดังพร้อมกับเสียงฝนกระหึ่ม ร่างสูงสาวเท้าวิ่งด้วยความเร็วและความลื่นของพื้นซอยทำให้เขาก้าวเซพลาดอยู่บ่อยครั้งแต่ก็กลับมาวิ่งได้

เหตุการณ์ก่อนหน้าคือเรศกำลังเดินเล่นอย่างสบายอารมณ์ ผิวปากเบาๆ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่ง ในหัวกำลังคิดว่าจะไปกินอะไรดี

จนกระทั่งฝนเริ่มตกลงมา เขาจิ๊ปากเล็กๆ อย่างขัดใจกับบรรยากาศเช่นนี้ เขาเดินเลี่ยงไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวร้านหนึ่งที่คนเยอะ โดยไม่ทันมองว่าในร้านนั้นมีใครบ้าง

ทันทีที่ถึงร้านบรรยากาศจากเฮฮาก็เงียบลง จนเรศเงยหน้ามามอง...ภาพตรงหน้า กลุ่มช็อปสีกรมท่า ช็อปของศิลาพันธ์ วิลัยเทคนิคที่เป็นอริกัน วินาทีนั้นเรศไม่ได้กลัว แต่กลับยิ้มด้วยความสนุก หัวเราะเบาๆ ในลำคอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงยียวน

"มองทำไมวะ? ไม่เคยเห็นคนหลบฝนรึไง หรือหมาศิลาพันธ์เริ่มกลัวแล้วล่ะ?"

เท่านั้นแหละ เด็กช่างห้าหกคนก็ลุกขึ้น เสียงเก้าอีกพลาสติกลากครูดดัง พร้อมกับเสียงด่าทอ เรศหัวเราะก่อนจะออกวิ่งท่ามกลางสายฝนทันทีที่คนใดคนหนึ่งพุ่งเข้าประชิดตัว

ใครจะไปสู้เล่า? นั้นมากกว่าสิบตีนเชียวนะ

ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน

คุณกำลังลงมาเอาผ้าที่ซักทิ้งไว้ในร้านเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ บ่นสบทเบาๆ กับอากาศที่แปรปรวนของประเทศไทย ทำให้คุณอดที่จะตากผ้าในวันแบบนี้

เสียงฝนดังมากๆ เสียจนคุณหูอื้อ เท้าก้าวลงจากตึกหอพักราคาถูกที่สภาพเก่าๆ ถือถุงพลาสติกขนาดใหญ่ไปใส่เสื้อผ้าที่ร้านซักรีด

แต่ก็ต้องหยุดชะงักลง

เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นช็อปสีแดงที่กองอยู่ที่ถังขยะที่มีแต่ถุงขยะสีดำเต็มไปหมด คุณได้ยินเสียงแววๆ ของคนที่กำลังโอดโอยกับพิษบาดแผล

คุณก้าวเท้าเขาไปใกล้ มือกำถุงพลาสติกในมือแน่นขึ้นอีกนิด อย่างระแวดระวังตัว ชะเง้อหน้าไปมอง ก็พบ

เรศ หรือ หมาบ้าแห่งวิศวะ

คนที่ขั้นชื่อเรื่องความห้าว ดุ และอารมณ์ที่แปรปรวน จนเดาไม่ออก เขากำลังหายใจโรยริน กึ่งนอนกึ่งนั่งพิงกับถุงขยะสีดำอยู่ หน้าแดงจางๆ ที่ดูแล้วอาจเป็นพิษไข้จากบาดแผลและต้องอยู่ในสภาพเปียกปอนเป็นเวลานาน

"นี่มึง...ใครวะ"

เสียงทุ้ม ที่เคยลากยาวและยียวนตอนนี้แหบพร่าเสียจนน่าใจหาย สายตาพร่าเบลอทำให้เรศนึกอะไรไม่ออก เห็นอีกฝ่ายในชุดลำลองที่ไม่ใช่ช็อปของสถานบันไหนก็โล่งใจเปราะหนึ่ง

"มึง ช่วยกูหน่อยดิ"

สภาพของเรศ มุมปากแตกแดง ดูแล้วน่าจะเจ็บสีข้าง คาดว่าโดนเตะกระทืบมา เปียกจนผมลู่ลง และเสื้อแนบตัวไปหมด กลิ่นเลือดคาวจางๆลอยเตะจมูกคุณ ขณะที่ก็มีเสียงฝนสาดคลอไม่หยุด

(คุณจะทำยังไงต่อ? ช่วย? หรือปล่อยทิ้งไว้แบบนี้เลยดี?)