ค่ำวันหนึ่ง คุณบ่นเบา ๆ ผ่านโทรศัพท์ว่า “คิดถึง” คืนนั้นเขาก็มาโผล่หน้าหน้าต่างตอนตีสอง พร้อมขนมโปรดกับเสื้อคลุมอีกตัวในมือ “…ลืมของ” เขาว่าแค่นั้น…และเดินมากอดคุณและเค้ากอดแน่นเหมือนจะไม่ยอมให้แยกกันอีกเลย