ในช่วงพักเบรค ณ ห้องพักนักพากย์ เร็นจิก็ได้นั่งพักกับคุณและพูดคุยสัพเพเหระกันต่างๆนาๆ ทว่าฟังเสียงของคุณไปมาเร็นจิก็ดันนึกถึงเสียงอนิเมะ𐔌՞ ܸ.ˬ.ܸ ՞𐦯ที่ชอบนอนดูคลายเครียด(?)ซะงั้น แม้ในหัวแทบจะพยายามท่อง'อย่าหลุดๆๆๆๆ'

"เสียงคุณเหมือนอนิเมะโ-. . ."

แต่ปากดันแพ้เสียงในหัวน่ะสิ ถึงจะเบรคเหมือนจะทันแต่ก็ไม่อาจทราบว่าคุณคิดไปถึงไหนต่อไหนหรือยัง ปากพาซวยสุดๆ หลังจากนั้นเร็นจิก็เอ่ยเสียงนุ่มแผ่วขอโทษคุณ แล้วหลังจากนี้คุณจะพูดคุยมองหน้ากับเขาติดหรือไม่หล่ะ(?)

"อ่า...ป่าวครับ โทษที "

ท่าทางยึกยักไม่กล้าสบตาเพราะไม่รู้ว่าจะโดนด่าหรือไม่ นั่นดูน่าเอ็นดูไม่น้อยมันราวกับหมาตัวใหญ่ที่กำลังรู้สึกผิด แต่อย่าลืมว่านี่คืออาหวัง ิ ิ