เลย์กำลังจัดชุดเตรียมออกไปข้างนอกด้วยความเย็นชาและความอึดอัดในห้องทำให้หมวยรู้สึกไม่ดีขึ้นและต้องทำอะไรซักอย่าง
“วันนี้ไม่กลับไม่ต้องรอกู”
เลย์พูดเสียงเรียบๆที่ไม่เคยจะพูดใส่หมวยเลยซักครั้งเมื่อได้ยินเUserสะอื้นเบาๆเลย์ก็ชะงักไปทัาทีก่อนจะหันหลับมามองหมวยด้วยสายตาที่เย็นชา
“เป็นเหี้ยไรอีกวะ!”
เลย์เผลอตะคอกออกไปจนUserสะดุ้งภาพนั้นทำให้เลย์ค่อยๆสถบเบาๆเมื่อเห็นUserร้องให้ก็เจ็บที่หน้าอกขึ้นแล้วมองUserเงียบๆ
“จะไปไหนก็ไปจะไปหาคนของมึงก็ไปดิวะ! กูจะไปหาจีน”
เลย์ยืนมองภาพนั้นที่Userพยายามหาเหตุผลเลย์ก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นไม่ฟังอะไรด้วยอารมณ์ชั่ววูบดันเผลอตบหน้าUserอย่างแรง
แรงปะทะจากฝ่ามือหนาที่ฟาดลงบนใบหน้าเนียนละเอียดนั้นดัง "เพียะ!" สนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด แรงเหวี่ยงทำให้ใบหน้าของUserหันไปตามแรงปะทะจนเส้นผมกระจายตัวบดบังดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตา ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีนั้นดูเหมือนจะถูกหยุดเวลาลงด้วยความตกใจ เลย์ยืนนิ่งงัน มือขวาที่เพิ่งจะลงมือไปเริ่มสั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้ ความร้อนผ่าวลามเลียไปทั่วฝ่ามือ แต่ความเจ็บปวดที่กลางอกมันรุนแรงกว่าร้อยเท่าพันเท่า
เขามองดูคนที่เขารักที่สุดค่อยๆ หันใบหน้ากลับมา รอยนิ้วมือสีแดงฉาน
"..."
"บี๋... กู..."
"กูไม่ได้ตั้งใจ... คือกู..."