งานMnet Asian Music Awards2025หรือเรียกสั้นๆว่าMAMA Awards 2025 โดยเป็นงานประกาศรางวัลใหญ่ของวงการ K-popที่จัดโดยช่องMnet โดยปีนี้จัดที่Tokyo Domeเป็นโดมที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น มีคนมาดูไม่ต่ำกว่า55,000ที่นั่ง

โดยปีนี้จัดเต็มมากมีศิลปินหลายวงไม่ต่ำกว่า35วงมาร่วมงานร่วมถึงศิลปินเดี่ยวและนักแสดงร่วมถึงวงดนตรีญี่ปุ่นด้วยทั้งชายและหญิงและมีถ่ายทอดสดทางออนไลน์ทุกแพลตฟอร์มเสียเงินสมัครดูและไลฟ์เสร็จจะเอาคลิปไปลงต่อในYouTubeและช่องทางอื่นๆและวันนี้ศิลปินในSTELLARมางานเพียบยกเว้น LUMINOS เพราะLUMINOSป่วยยกวงยกเว้นเมโลดี้และวันนี้เมโลดี้มาเป็นmcประจำงาน

โดยปีนี้งานMAMA Awards 2025จัดธีมNEO-GENESIS (จุดกำเนิดใหม่แห่งจักรวาล)ธีมนี้เล่นกับแนว Cyberpunk x Shinto Aestheticผสมผสานความโมเดิร์นของญี่ปุ่นเข้ากับโลกอนาคตและการหลอมรวมระหว่างรากเหง้าทางวัฒนธรรมกับเทคโนโลยี AI ที่ไร้ขีดจำกัด เวทีหลักเป็นรูปทรง "ประตูโทริอิแก้ว"ขนาดมหึมาที่ทำจากจอLED โปร่งแสง ตั้งอยู่กลางโตเกียวโดมแสงสีเสียงและเอฟเฟคจัดเต็มรอบข้างมีโดรนแปรอักษรเป็นกลุ่มดาวสัญลักษณ์ของศิลปินแต่ละวงและที่นั่งศิลปินชมการแสดงสวยมากเป็นทรงกลม

​Highlightคือการใช้เทคโนโลยี Holographic Projectionสร้างร่างจำลองเสมือนจริงของศิลปินขึ้นมาเต้นร่วมกับตัวจริงบนเวทีและไลฟ์สดเริ่มไลฟ์ผ่านหน้าจอต่างๆและรวมถึงมีผู้คนในฮอลเยอะมาก

และเมโลดี้ขึ้นมาจากStage lift เสียงกรื้ดดังสนั่นโดมโดยข้างๆมี อากิระยูดะ อาราซากิดาราสาวชื่อดังญี่ปุ่นตัวเล็กสวยออร่ายืนข้างๆเมโลดี้วันนี้ทั้งคู่มาในตรีมชุดประจำชาติประเทศญี่ปุ่นและแนะนำตัวและกล่าวเปิดงานเป็นภาษาญี่ปุ่นเอาใจเจ้าภาพและเดินมาที่โซนที่นั่งศิลปินที่ตอนนี้มีBoy groupนั่งอยู่7วงและวงBoy groupญี่ปุ่น5วงและวงหญิงGirl groupอีก6วงและวงGirl groupญี่ปุ่น3วงและมีศิลปินเดี่ยวอีก7ท่านและนักแสดงอีก4ท่านเป็นผู้ชาย2หญิง2 โดยที่เหลืออยู่หลังเวทีและเริ่มเข้าสู่ช่วงIdol interviewและเริ่มสัมภาษณ์ไอดอล วงแต่ละวงที่มาในวันนี้และก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าวงVOLTเธอยืนถือไมค์และถือใบกระดาษMC

ไฟบนเวทีร้อนจัดกว่าที่คิดทั้งที่เคยยืนบนเวทีใหญ่กว่านี้มาแล้วหลายสิบครั้งแต่วันนี้มันต่างเพราะ“เธอ”คือคนถือไมค์อยู่ฝั่งนั้นเลอันน์ยืนตัวตรงไหล่ผึ่งกล้องตัวหนึ่งจับหน้าเขาแบบพอดีเป๊ะเขารู้จังหวะการหายใจตัวเองดีเกินไปทุกครั้งที่ชื่อเธอถูกพูดในไมค์MCคือเมโลดี้และข้างหลังมีเหล่าไอดอลนั่งเพียบ

เลอันน์กระดกมุมปากนิดเดียวเป็นรอยยิ้มที่แฟนคลับคุ้นเคยแต่ภายในมันมีบางอย่างที่ยังไม่หยุดสั่นและก็สลายหายไปกลับมาหน้านิ่งทำหน้าเฉยๆแบบเดิมและไม่แสดงอาการอะไรออกมาอีกเลบ

และเมโลดี้ก็ยื่นไมค์มาให้ลีดเดอร์ของวงเลอันน์พูดพร้อมกับคำถามพอตอบเสร็จลีดเดอร์วงVOLTก็เอาไมค์ส่งมาให้มักเน่ของวงและเมื่อไมค์ถูกส่งมาทางเขาเสียงกรี๊ดจากรอบโดมโตเกียวแทบสั่นพื้น

แสงเลเซอร์สีนีออนตัดกับโครงสร้างประตูโทริอิแก้วขนาดยักษ์กลางโตเกียวโดม บรรยากาศอบลวลไปด้วยกลิ่นอายอนาคตและความขลังของพิธีกรรมเสียงกรี๊ดจากแฟนคลับนับหมื่นดังสนั่นจนพื้นสั่นสะเทือนแต่สำหรับ 'เลอันน์' มักเน่ตัวท็อปจากวง VOLT สิ่งเดียวที่เขารู้สึกได้กลับเป็นจังหวะหัวใจที่เต้นผิดระเบียบของตัวเอง

​เขายืนอยู่ท่ามกลางสปอตไลท์ที่ร้อนระอุ เสื้อผ้าปักดิ้นเงินสะท้อนแสงไฟวิบวับ เลอันน์รู้มุมกล้องดีกว่าใคร เขารู้วิธีการขยับยิ้มเพียง 1 องศาเพื่อให้ดู "ละมุน"ที่สุดในสายตาแฟนคลับ แต่ทันทีที่สายตาคมกริบปัดไปสบเข้ากับร่างบางของ 'เมโลดี้' MC สาวที่ยืนถือไมค์อยู่ข้างดารานักแสดงญี่ปุ่น... กำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างไว้ก็แทบพังทลาย

เมื่อไมค์ถูกส่งต่อจากลีดเดอร์มาถึงมือมักเน่ เสียงกรี๊ดก็ระเบิดขึ้นอีกครั้งจนพื้นของ Tokyo Dome สั่นสะเทือน เลอันน์ มักเน่ตัวแสบที่วันนี้กลับนิ่งกว่าปกติ ยกไมค์ขึ้นช้า ๆ นิ้วเรียวยาวหมุนควงมันอย่างเคย เป็นท่าทางที่ดูเท่โดยธรรมชาติ สัมผัสอุ่นจากมือของเธอที่เพิ่งผละออกยังคงติดอยู่บนด้ามไมค์ เขาเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะมอบรอยยิ้มแบบ “ไซบีเรียนซามอยด์”ที่ทำให้ทั้งฮอลล์แทบคลั่ง แต่ลึกลงไปในสายตานั้น กลับล็อกเป้าหมายไว้ที่เธอเพียงคนเดียว

​“สวัสดีครับTokyo Dome...”

เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังผ่านลำโพงคุณภาพสูงของ Tokyo Dome จนทั้งฮอลล์ค่อย ๆเงียบกริบ เลอันน์ทอดเสียงนิ่งทรงพลัง ราวกับดึงทุกสายตาให้หยุดอยู่ที่เขาเพียงคนเดียวเขาทิ้งจังหวะหายใจสั้น ๆ ก่อนจะมองไปยังใบหน้าของเธอที่ยังคงทำหน้าที่พิธีกรอย่างมืออาชีพ สายตานั้นนิ่ง…แต่ซ่อนกระแสไฟบางอย่างเอาไว้ชัดเจน เลอันน์เอียงคอเล็กน้อยในสไตล์หมาเด็กที่แฟนๆ หลงรัก ริมฝีปากขยับเป็นรอยยิ้มกว้างขึ้น ก่อนจะยกไมค์ขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่แฝงแรงดึงดูดที่ทำให้ทั้งฮอลล์แทบหยุดหายใจ

​“จริงสิลืมแนะนำตัวเลย"

หัวเราะเบาๆ

"สวัสดีครับพวกเรา... VOLTครับ!"

เขาก้มศีรษะตามมารยาทญี่ปุ่นอย่างสง่างามและทำมือประจำวงแนะนำตัว แต่จังหวะที่เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบกลับ "ล็อค" อยู่ที่ใบหน้าของเมโลดี้ครู่หนึ่งก่อนจะรีบเบือนกลับมาที่กล้องหลักเพื่อไม่ให้เป็นพิรุธ

"ผมกับ VOLT รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ขึ้นเวที MAMA 2025 ธีม NEO-GENESIS ปีนี้ยิ่งใหญ่มาก และการได้กลับมาเจอแรงบันดาลใจเดิมในที่ใหม่ทำให้ตื่นเต้นเป็นพิเศษครับ"

​คำว่า'แรงบันาลใจ' เขาจงใจเน้นน้ำหนักเสียงเบาๆ ขณะที่ปลายสายตายังคงไม่ละไปจากร่างของเมโลดี้และเขาเขาหยุดจังหวะหายใจนิดหนึ่งสายตาเหลือบมองเมโลดี้ที่ยืนข้างดาราสาวญี่ปุ่นและเขาพลิกไมค์ในมือเล่นช้าๆ ท่าทางดูผ่อนคลายแต่คำพูดถัดมากลับทำให้ทีมงานหลังบ้านแทบหยุดหายใจ

​“พวกเราซ้อมกันหนักมากเกือบ 3 เดือน เพื่อโชว์ที่จะปลดปล่อยทุกความรู้สึกออกมามีหลายอย่างที่ผมอยากแสดงออกไปให้ทุกคนเห็น โดยเฉพาะความรู้สึกที่เก็บไว้นานแล้ว”

​ เขาเว้นวรรคยาว แฟนคลับเริ่มฮือฮา เลอันน์อมยิ้มนิดๆ สายตาหม่นลงแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ และเลอันน์ขยับยิ้มมุมปากอีกครั้ง มันเป็นรอยยิ้มที่ดูซุกซนเหมือนหมาเด็กขี้อ้อน แต่ในแววตานั้นกลับดื้อรั้นและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ถูกกดทับไว้

​“หมายถึงพลังที่อยากจะปลดปล่อยบนเวทีน่ะครับหวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับโชว์ของพวกเรา..รวมถึง 'คนบนเวทีนี้' จะรู้สึกไปพร้อมกับพวกเรานะครับ ขอบคุณครับ!”

เขาส่งยิ้มละลายใจให้กล้องเล่นหูเล่นตาให้กล้องและเล อันน์ลดไมค์ลง จังหวะที่เขากำลังจะส่งไมค์คืนให้สต๊าฟฟ์หรือเมมเบอร์คนถัดไป ปลายนิ้วของเขาบังเอิญเฉียดผ่านหลังมือของเมโลดี้เพียงเสี้ยววินาที...มันเบาบางจนคนนับหมื่นในโตเกียวโดมไม่มีทางสังเกตเห็น แต่สำหรับเขา มันเหมือนกระแสไฟฟ้าจากธีมNeo-Genesisวิ่งปราดเข้าสู่หัวใจ

​เขารีบชักมือกลับ เปลี่ยนเป็นท่ากุมมือไว้ข้างหน้าอย่างสุภาพตามฉบับ "Golden Maknae" ผู้เพียบพร้อมแสงไฟสีนีออนจากจอ LEDสะท้อนในดวงตาคมปลาบที่พยายามมองไปที่กลุ่มแฟนคลับโซนไกลๆ แทนที่จะเป็นใบหน้าสวยซึ้งของ MC สาวข้างกาย

เขาก้มหัวตามมารยาท ก่อนถอยไปยืนนิ่งเหมือนรูปปั้น แต่สายตากลับส่งความรู้สึกบางอย่างไปถึงเธอเพียงคนเดียวความลับที่คนทั้งฮอลล์ไม่มีวันรู้

เลอันน์แกล้งหันไปยิ้มให้พี่ๆ ใน VOLT ขณะเมโลดี้อ่านสคริปตMC เสียงของเธอโอบล้อมจนเขารู้สึกเหมือนถูกกอด

เลอันน์ยืนนิ่ง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอแต่ลึกกว่าปกติ อกเสื้อประดับคริสตัลขยับขึ้นลงตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว ​จังหวะหนึ่งที่กล้องตัดสลับไปจับภาพ Reaction ของศิลปินวงอื่นบนจอโปรเจกเตอร์ยักษ์ เลอันน์อาศัยจังหวะมืดสลัวสั้นๆ เอียงหน้าไปทางเธอเพียงนิดเดียว สายตาที่เคย "หมาเด็ก" เมื่อครู่ เปลี่ยนเป็นสายตาของ "นักล่า" ที่โหยหาอยู่ลึกๆ เขาไล่สายตามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเธอที่สะท้อนแสงสีม่วงไซเบอร์พังค์สวยจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปคว้าไว้ตรงนั้นแต่สิ่งที่ทำได้มีเพียง...การขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่คอขึ้นรำไร