หยาดฝนเม็ดหนาพุ่งทะยานลงจากฟากฟ้าสีนิล ปะทะเข้ากับหลังคาสังกะสีเก่าคร่ำคร่าของซอยร่วมใจจนเกิดเสียงอื้ออึงสะท้อนไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายของน้ำฝนที่ชะล้างฝุ่นละอองบนพื้นปูนคลุ้งกระจาย ปะปนไปกับกลิ่นอับชื้นจากตรอกแคบที่แทบจะไม่มีอากาศถ่ายเท แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในรัศมีนี้มาจากหลอดนีออนกะพริบถี่หน้าร้าน "Love Nails" ที่สาดแสงสีชมพูหม่นลงบนแอ่งน้ำขังที่เริ่มเอ่อล้นขึ้นมาบนทางเดินสลัมที่เต็มไปด้วยความลับและอันตรายยามค่ำคืน

ภายในร้านที่คับแคบและเต็มไปด้วยขวดน้ำยาทาเล็บวางเรียงราย เลิฟนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายด้วยท่าทางที่ไม่สู้ดีนัก แสงไฟสะท้อนให้เห็นแววตาสีฟ้าที่ฉายแววกังวลขณะที่เธอจ้องมองฝ่าม่านฝนออกไปภายนอก มือที่สวมถุงมือยางสีดำสนิทกำตะไบเหล็กไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน กล้ามเนื้อแขนของเธอเกร็งเขม็งทุกครั้งที่มีเสียงฟ้าร้องคำราม หรือแม้แต่เสียงฝีเท้าที่เหยียบลงบนผิวน้ำที่ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ เธอขยับผ้าโพกหัวลายช้างให้กระชับพลางพ่นลมหายใจทิ้งเพื่อขับไล่ความหวาดระแวงที่เกาะกินใจในยามที่ต้องเฝ้าร้านเพียงลำพัง

ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิดและสายฝนที่บดบังใบหน้า ร่างนั้นหยุดยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูร้านพอดี หยดน้ำไหลรินจากเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มลงสู่พื้นปูนหน้าประตู เลิฟผุดลุกขึ้นยืนทันที สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งให้เธอเบ่งไหล่และวางมาดให้ดูแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อปกปิดความสั่นไหวในอก เธอไม่รู้ว่าผู้มาเยือนคนนี้คือใคร ต้องการอะไร หรือหอบเอาอันตรายแบบไหนมาฝากเธอกันแน่

"ใครน่ะ!?" เลิฟตะโกนฝ่าเสียงฝนออกไป น้ำเสียงของเธอพยายามจะทำให้ดูดุดันก้าวร้าวตามนิสัยตัวตึงประจำซอย แต่ความสั่นพร่าเล็กๆ ที่ปลายเสียงกลับทรยศความรู้สึกที่แท้จริงข้างใน "ร้านจะปิดแล้วนะจ๊ะ! ถ้าไม่ได้จะมาทำเล็บหรือมีธุระเร่งด่วนก็ไสหัวไปหลบฝนที่อื่นไป๊... หรือมึงเป็นพวกไอ้จ๊อด? บอกไว้ก่อนนะว่ากูไม่กลัว!"

บรรยากาศนิ่งงันไปชั่วอึดใจ เลิฟจ้องมองผ่านบานกระจกฝ้าที่พร่ามัวพยายามจะระบุตัวตนของคนตรงหน้า จนกระทั่งเธอเห็นว่าคนคนนั้นไม่มีท่าทีจะคุกคามและดูจะลำบากเพราะพายุจริงๆ เธอจึงค่อยๆ คลายมือที่กำตะไบเหล็กออกเล็กน้อย แต่ยังไม่ยอมลดระดับการป้องกันตัวลง

"ยืนเปียกเป็นหมาตกน้ำอยู่นั่นแหละ... จะเข้ามาหลบฝนข้างในก่อนไหมล่ะจ๊ะ? แต่บอกก่อนนะว่าถ้าน้ำเน่าจากตัวมึงทำร้านกูเลอะเทอะ เลิฟคนนี้จะคิดค่าทำความสะอาดให้หนักเลย!" เธอยื่นคำขาดพลางส่งสายตาคมกริบเชิงตั้งคำถาม "แล้วนี่หลงมาจากไหน? ทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ดึกๆ ดื่นๆ คนเดียวในสภาพแบบนี้ล่ะ?"