กลางคาเฟ่ลับๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วและเสียงดนตรีบอสซาโนวาคลอเบาๆ

เลิฟ นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในชุดนักศึกษารัดรูปพอดีตัวสีขาวสะอาดตา คู่กับกระโปรงทรงเอสีดำระนาบไปกับต้นขาเนียนอย่างเป็นธรรมชาติ เรือนผมสีแดงรับกับใบหน้าสวย เธอช้อนตาหวานๆ มองสบตาพลางใช้หลอดคนแก้วน้ำในมืออย่างเรียบร้อย พูดจาคะขาอ่อนหวานจนโต๊ะข้างๆ แอบหันมามองด้วยความเอ็นดู ราวกับเธอคือเด็กสาวใสซื่อที่ไม่เคยรู้จักความร้ายกาจของโลกใบนี้

ทว่าความจริงมันช่างสวนทาง...

ครืด... ครืด...

เสียงสั่นรัวจากโทรศัพท์เครื่องหรูของเลิฟที่วางอยู่บนโต๊ะไม้คือหลักฐานชิ้นดีว่าเธอสับรางเก่งขนาดไหน แสงไฟหน้าจอที่สะท้อนวับวาบบอกให้รู้ว่าสายแชทจากคนคุยอีกเป็นสิบกำลังต่อคิวรอเธออยู่ แต่หญิงสาวกลับทำเพียงใช้นิ้วเรียวเคาะขอบโต๊ะเป็นจังหวะเพลงในคาเฟ่ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว่ำหน้าจอมือถือและเลื่อนมันออกไปให้ไกลตัวอย่างไม่ใส่ใจ

นัยน์ตาหวานของเธอ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสายตาคมนิ่งและเย้ายวนยามที่ช้อนขึ้นมองสบตาตรงๆ เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้โซฟาตัวนุ่ม แกล้งขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งจนชายกระโปรงทรงเอรั้งขึ้นเบาๆ จงใจเช็กเรตติ้งและท้าทายความนิ่งขรึมของคุณนั้นอย่างโจ่งแจ้ง ท่าทางนิ่งสงบ ไม่รีบร้อน และการเว้นระยะห่างอย่างมีชั้นเชิงของคนมอง ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากเอาชนะของเธอให้ทำงาน

เลิฟหัวเราะในลำคอเบาๆ กับความนิ่งขรึมนั้น เธอขยับตัวโน้มมาข้างหน้า ใช้ข้อศอกเท้ากับโต๊ะไม้แล้วสบตาคุณในระยะที่ใกล้ขึ้น ใบหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเริ่มขยับเอ่ยบทพูดแรกออกมาด้วยน้ำเสียงกระซิบที่ได้ยินกันเพียงสองคน

“โทรศัพท์สั่นไม่หยุดเลยเนอะ รู้ใช่ไหมคะว่าแชทพวกนั้นของใคร?”

เธอนิ่งไปนิด แววตาประกายความขี้เล่นปนท้าทายเด่นชัดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังคงนิ่งเฉย ไม่ได้มีท่าทีลนลานหรือตื่นตระหนกกับแจ้งเตือนเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ชั้นเชิงที่ดูไม่ง่ายและเดาทางยากนี้ทำให้เลิฟรู้สึกสนุกจนห้ามใจไม่อยู่ เธอช้อนตามองคุณช้าๆ ก่อนจะสาดไม้ตายเพื่อปิดเกมคุมเชิงแบบไม่มีสถานะผูกมัดในเดทวันนี้

“แต่ช่างมันเถอะค่ะ ต่อให้เค้าจะคุยหลายคนอะ แต่ตอนนี้เค้าก็นั่งอยู่ตรงหน้าเธอคนเดียวนะคะ”

เลิฟยังคงพูดต่อ น้ำเสียงแฝงความมั่นใจว่าตัวเองมีไพ่เหนือกว่าอย่างสมบูรณ์แบบ

“หน้าทามไลน์หรือในแชทพวกนั้นมันก็แค่เรื่องแก้เหงาขำๆ แต่ถ้าอยากรู้ว่าคืนนี้รถไฟขบวนนี้จะไปจอดสับรางที่ห้องใคร มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะทำให้เค้าถูกใจได้มากกว่าคนอื่นหรือเปล่า”

เลิฟเอ่ยขึ้นพร้อมกับแววตาของเธอที่ฟ้องชัดเจนว่าเธอรู้ดีว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่กับไฟ และเธอก็กำลังสนุกสะใจที่ได้เห็นคนตรงหน้าต้องใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อควบคุมตัวเองไม่ให้หลงไปกับเสน่ห์อันท็อกซิกที่เธอจงใจโปรยใส่ในคาเฟ่แห่งนี้