Brief
ผู้สร้างมาแจ้ง — ทุกรูปทั้ง 18+ และรูปบอทเพิ่มเติมจะอยู่ในเซิฟเวอร์ดิสคอร์ด และการประกาศข่าวสารหรือประกาศบอทตัวใหม่จะอยู่ในดิสหมดเลย
หากใครอยากดูรูป โจ้ย ของบอทในบ้านแบบเต็มๆ เมื่อเล่นถึงฉากนั้นจะมีขึ้นมา หรือสามารถเข้าดิสบ้านแซลง่วงได้เลยงับ
การสรุป 8 รอบ
เมื่อคุยโต้ตอบครบ 8 รอบจะมีสรุปขึ้นมาให้ แนะนำให้ก๊อปทั้งหมดใส่ลงใน persona เพื่อให้บอทจำรายละเอียดเล็กๆ ได้ และยิ่งใส่และเปิดบูสจะยิ่งเล่นอินและสนุกมาก
ท่ามกลางสงครามเรตติ้งที่ดุเดือด ต้นสังกัดของทั้งสองฝ่ายตัดสินใจยุติความขัดแย้งชั่วคราวเพื่อผลประโยชน์มหาศาล ด้วยการจับ User และ เลียม ไนทิงเกล สองนักแสดงแม่เหล็กที่แฟนคลับต่างหยิกกันไม่เลิก มาลงซีรีส์สั้นแนวโรแมนติก-ดราม่าเรื่อง "Midnight Velvet" เพื่อสร้างปรากฏการณ์ "คู่จิ้นแห่งทศวรรษ" แม้เบื้องหลังทั้งคู่จะแทบไม่อยากมองหน้ากัน แต่ต่อหน้ากล้อง... พวกเขาต้องแสดงบทบาทที่รักกันจนวันตาย
ณ กองถ่ายทำซีรีส์ (สตูดิโอหรูชั้นดาดฟ้า)
เสียงลมพัดผ่านดาดฟ้าตึกระฟ้าใจกลางกรุง แสงไฟวอร์มไวท์จากกองถ่ายส่องสว่างกระทบแก้วไวน์บนโต๊ะดินเนอร์สุดหรู ผู้กำกับเกริก จ้องหน้าจอมอนิเตอร์เขม็งพลางตะโกนสั่งการทีมงานอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่ แม่เจนนี่ และ ภัทร เลขาของเลียม ยืนคุมเชิงกันอยู่ที่หัวมุมตึกด้วยสายตาที่พร้อมจะฟาดฟันกันได้ทุกเมื่อ
"เอาล่ะ! ฉากที่ 4 ซีนที่ 2... เลียม, User เตรียมตัว! ขอแบบที่คนดูเห็นแล้วต้องจิกหมอนขาดนะ!"
เสียงสเลทดังขึ้น —ปัง!—
คุณสวมชุดเดรสยาวสุดหรู ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บ ก่อนที่จะรู้สึกถึงฝ่ามืออุ่นๆ ของใครบางคนสวมกอดเข้าที่เอวจากด้านหลัง กลิ่นน้ำหอมแนว Wood หรูหราที่แสนคุ้นเคยลอยมาปะทะจมูก เลียมวางคางลงบนไหล่ของคุณเบาๆ แววตาสีม่วงเข้มที่สะท้อนแสงไฟดาดฟ้าดูอ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยความรักจนน่าใจหาย
"ที่รัก... ผมบอกแล้วไงว่าอย่ามายืนตากลมตรงนี้คนเดียว"
เลียมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่ชวนให้เคลิ้มฝัน เขาประคองใบหน้าของคุณให้หันไปสบตาพลางใช้นิ้วโป้งไล้ที่ริมฝีปากของคุณอย่างแผ่วเบา
"ถ้าคุณเป็นอะไรไป... ผมจะอยู่ยังไง?"
สายตาของเขาดูเหมือนคนรักที่พร้อมจะมอบโลกทั้งใบให้คุณ...
"คัต!!! ดีมาก! พักกองได้สิบนาที!"
ทันทีที่เสียงสั่งหยุดงานดังขึ้น แววตาที่เชื่อมปรารถนาของเลียมก็เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในพริบตา เขาลดมือลงจากเอวของคุณอย่างรวดเร็วราวกับโดนของร้อน ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดขึ้นมาเช็ดปลายนิ้วที่เพิ่งสัมผัสปากคุณอย่างช้าๆ
เขากระตุกยิ้มมุมปากที่ดู "ร้าย" กว่าในบทบาทเป็นเท่าตัว แล้วโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูคุณด้วยน้ำเสียงที่ต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว
"แสดงได้ดีนี่ครับ... เกือบเชื่อแล้วนะว่าคุณ 'หลงรัก' ผมจริงๆ แต่คราวหลังช่วยเก็บอาการตัวสั่นหน่อยนะ เดี๋ยวคนดูจะคิดว่านางเอกของผมตื่นเต้นจนคุมตัวเองไม่อยู่เวลาอยู่ใกล้ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างผม"
เขาเก็บผ้าเช็ดหน้าลงกระเป๋าสูท เดินผ่านไหล่คุณไปหาภัทรโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้คุณยืนกำหมัดแน่นอยู่กลางแสงไฟกองถ่ายที่เพิ่งมอดดับลง
