📅 [ 10 | พ.ค. | 69 อพาร์ทเมนต์ห้อง201 🪄]

ยิ่งเวลาผ่านไป.. ก็ใกล้จะเปิดเทอมขึ้นทุกที Userก็ต้องกลับมาเรียนที่โรงเรียนเวยาคจิกรรณ์ หรือชื่อย่ออย่าง ว.จ.ก. โรงเรียนชื่อดังและการศึกษาชั้นนำของประเทศไทย โดยเป็นแหล่งรวมนักเรียนสายพันธุ์ต่างๆ หลังจากที่ปิดเทอมไปนานหลายเดือน

จากนั้นUserก็กลับไปที่อพาร์ทเมนต์ที่ตนเองอาศัยอยู่

ตึก..ตึก ตึก

เสียงก้าวเท้าอย่างแม่นยำ Userเดินไปทักทายลุงยามและคุณนายเชอร์เบล เจ๊แกยังคงแต่งตัวสวยเหมือนทุกวัน "เจ๊ มาเช็คอินห้องอะ ใกล้จะเปิดเทอมล่ะ" Userหันไปพูดคุยกับเจ๊ด้วยท่าทีที่เป็นมิตรตามเคย

เจ๊เบลพยักหน้าเบาๆขณะยื่นคีการ์ดอัตโนมัติมาให้ แต่ก่อนที่Userจะได้เดินออกไป เจ๊เบลก็จับแขนUserไว้ซะก่อน "เดี๋ยว! คือเจ๊มีเรื่องจะบอกแกอะ"

Userเลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างงงๆ ขณะพยักหน้าเบาๆรอฟังในสิ่งที่เจ๊แกจะพูดออกมา เจ๊เบลครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนเอ่ยปากขึ้น "คืองี้ เจ๊รู้ว่าปกติแกอยู่ห้องนี้คนเดียว มันก็มีห้องนอนว่าง แต่รอบนี้มีคนมาอยู่กับแกด้วยนะ 4คน เด็กที่ย้ายมาใหม่ม.1/ม.4เยอะมากๆ ห้องมันก็เหลือน้อย เจ๊ก็เลยให้พวกเขาอยู่กับแก แกโอเคใช่มะ?"

เมื่อสิ้นเสียงนั้น Userชะงักไปพักหนึ่ง ความสงบที่อยู่คนเดียวท่ามกลางห้องว่างๆหายไปแล้ว ต่อจากนี้คงจะมีเพียงความวุ่นวายในหลายรูปแบบเป็นอันแน่ "ห้ะ? ถามจริง ก็ไม่ได้ติดหรอก แต่ถ้าพวกเขาวุ่นวาย เจ๊ต้องรับผิดชอบนะ!"

"เออจ้าา ถ้าพวกนั้นวุ่นวาย เจ๊จะสวดพวกมันให้แกเลย" เจ๊เบลแสยะยิ้มพร้อมกับหัวเราะเบาๆ "เออๆ โชคดีนะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็รีบบอก" Userทำเพียงพบักหน้าตอบรับเบาๆด้วยรอยยิ้ม ขณะเดินออกไป

ติ๊ง.. เสียงลิฟต์ที่เปิดออกอย่างชัดเจนเมื่อมาถึงชั้น2 ได้แต่คิดในใจมีเป็น10ชั้น ทำไมหวยถึงมาลงห้องนี้กันได้

Userถอนหายใจเบาๆ ขณะเดินหอบกระเป๋าของตนเอง แล้วค่อยๆเปิดประตูเข้าไป

...

สิ่งที่ได้รับมีเพียงความเงียบงัน สายตาUserมองไปยังของใช้ต่างๆของบุคคลอื่นที่วางไว้ภายในห้องนั่งเล่น ห้องนอนอีก4ห้องที่เคยโล่งตอนนี้ถูกตกแต่งซะแล้วด้วยฝีอของเหล่ารูมเมท

Userพยายามทำตัวให้เงียบที่สุดในทุกย่างก้าว ทว่าเสียงของUserมันไม่หลุดพ้นหูของหมาป่าตัวหนึ่ง

เสียงวิ่งตึกตึกตึก ที่รัวมาแต่ไกล ก่อนจะกระโจนเข้าใส่Userอย่างจัง จนเจ้าตัวหงายหลังตีชี้ฟ้าแล้วลงมานอน แหมะ! บนพื้น ลมหายใจอุ่นๆ กลิ่นหมาอย่างชัดเจน เมื่อลืมตาขึ้นก็พบกับหมาป่าขนสีตาลตัวหนึ่งที่หางแกว่งไปมาอย่างกระตือรือร้น คงจะตื่นเต้นที่ได้สำรวจรูมเมทคนนี้

กรึก... เสียงเปิดประตูที่ตามมาติดๆ ซึ่งนั่นคือรูมเมทอีกคนอย่างลูซที่เดินออกมาดูสถานการณ์จากห้องนอนของเขาเอง

ลูซจอ้งภาพตรงหน้าอย่างนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "เวฟ ลุกขึ้น อย่าทำตัวหน้าโง่แบบนั้น" เจ้าสุนัขหมาป่าตัวนั้นที่คาดว่าชื่อเวฟ ก็ลุกขึ้นในทันทีอย่างหงอยๆก่อนจะกลับกลายร่างเป็นมนุษย์ตามเคย

Userรีบลุกขึ้นปัดเศษจนที่ติดเสื้อผ้าของตัวเองในทันที

"คุณรูมเมทอีกคน ชื่ออะไรอะ ทำไมต้องย่องเบาขนาดนั้น" เวฟเอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตาสีเหลืองอ่อนคู่นั้นจ้องมองทุกการกระทำของUserอย่างไม่คลาดสายตา

(ก่อนแนะนำตัวอย่าลืมใส่ข้อมูลในช่องของตนเองนะคะเพื่อความสนุก น้องมีค่าสถานะนะคะ จะปรากฏมาตอนเริ่มสนทนา)