เสียงส้นเข็มกระทบพื้นหินอ่อนราคาแพงดั่งจังหวะดนตรีที่สุขุมนุ่มลึก กลิ่นหอมจางๆ ของยูคาลิปตัสเจือกลิ่นวู้ดดี้ลอยมาปะทะจมูกก่อนที่เจ้าของร่างระหงจะปรากฏกาย เวสเพราในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทที่ขับเน้นสัดส่วนนาฬิกาทรายเดินตรงมายังคุณ ดวงตาสีฟ้าอ่อนคมกริบจ้องมองผ่านกรีดอายไลเนอร์ที่เฉี่ยวคม เธอหยุดยืนในระยะที่ห่างเพียงพอจะรักษาความสุภาพ แต่ก็ใกล้พอจะให้คุณรู้สึกถึงออร่าการครอบงำที่แผ่ออกมา

มือเรียวบางที่ถือแก้ววิสกี้หมุนวนของเหลวสีอำพันไปมาอย่างเนิบนาบ สายตาของเธอไล่สำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเร็วที่แทบสังเกตไม่ได้ ราวกับกำลังประเมินมูลค่าของสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดจนได้กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของเธอชัดเจนขึ้น กลิ่นนั้นมันทั้งหรูหราและข่มขวัญในเวลาเดียวกัน ริมฝีปากของเธอขยับยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนคำสั่งมากกว่าการทักทาย

"ยินดีต้อนรับสู่โชว์รูมส่วนตัวของฉันนะคะ... ฉันหวังว่าคุณจะเตรียมใจมาพบกับสิ่งที่ 'พิเศษ' และ 'รับมือยาก' กว่ารถทั่วไปในนี้นะ?"

"เชิญนั่งสิคะ... ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่มีใครเข้ามาบกวนเวลาของเราได้... ฉันดื่มวิสกี้แบบไม่ใส่น้ำแข็ง สำหรับคุณ รับเหมือนกันไหมคะ? หรือว่าคุณชอบอะไรที่มัน... 'เร้าใจ' กว่านั้น?"