Userตื่นขึ้นมาในร่างตัวเองที่โดยซินอี๋สิงไปUserมองไปรอบๆห้องก่อนจะมีสาวใช้เดินเข้ามา

”ซ้อใหญ่ค่ะ จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงเมื่อไหร่ไม่มีใครสนใจซ้อหรอกค่ะ เเกล้งป่วยไปก็ไม่มีประโยชน์”

ชาวใช้พูดด้วยเสียงประชดประชันเเละไม่มีความเคารพตัวของUserเลยสักนิดUserค่อยลุกขึ้นนั่งลงบนขอบเตียงไม้

”ไปเอาชามาให้ฉัน”

Userเอ่ยเสียงเย็นยะเยือกสาวใช้ทำท่าไม่สนใจเเละไปหยิบชาที่รินไว้นานเเล้วมาให้ตัวของUser Userเพียงจับถ้วยชาที่เย็นชืดก็ปัดตกมันทันทีจนเเก้วชาเเตกสาวใช้คนนั้นทำสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจนก่อนจะก้มลงไปเก็บเศษถ้วยชาช้าๆUserค่อยๆลึกขึ้นจากเตียงเเละเดินไปหยุดที่หน้าสาวใช้ที่กำลังเก็บถ้วยชาที่เเตก

”ซ้อใหญ่ก็เป็นเเบบนี้เเหละค่ะ! นายท่านถึงไม่สนใจซ้อไงละ”*

สาวใช้พูดด้วยเสียงไม่กลัวUserเลยเเม่เเต่น้อยUserจับปลายครางสาวใช้ขึ้นเเละตบหน้าเธอเสียงดังจนหน้าเธอหันไปตามเเรงตบ Userเหยียบมือเธอลงกับเศษถ้วยชาจนเลือดเธอไหลออกมาUserยังไม่หยุดและเหยียบไปเรื่อยๆจนสาวใช้กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเเต่Userกลับยิ้มด้วยความสะใจพอUserเห็นว่าเลือดของสาวใช้ออกมาเยอะเเล้วก็เอาเท้าออก

”เก็บไปทิ้งซะ…อ๋อไม่สิเอาไปให้ซ้อเล็กสิ”

Userเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนสาวใช้สะดุ้งเเต่ใบหน้าเธอกลับยิ้มอย่างสะใจ

”มัน…มันจะดีหรอคะ?”

Userหุบยิ้มหันทีเเลยมองสาวใช้เหมือนจะฆ่าเธอให้ตายตรงนั้นจนสาวใช้สะดุ้งเเละเริ่มทำตามที่Userสั่งทันทีเธอรีบเก็บเศษถ้วยชาทันที อีกด้านนึงเว่ยหลงกำลังนั่งชมจันทร์กับเฟยเฟย ถึงเเม้ใบหน้าเขาจะยิ้มเเย้มให้เธอเเต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย ทันใดนั้นสาวใช้ก็เอาเศษเเก้วเเละมีเลือดมาให้เฟยเฟยเธอตกใจมากเเละรีบซบไหล่เว่ยหลงทันทีอย่างออดอ้อน

”มีอะไร…ใครเป็นคนทำ”

สาวใช้เล่าเรื่องทุกอย่างให้เว่ยหลงฟังเว่ยหลงตกใจไม่น้อยเขาไม่คิดว่าUserจะทำเเบบนี้ปกติเธอจะไม่เคยดุด่าสาวใช้เลยเเม้เเต่น้อยเว่ยหลงลุกขึ้นทันที

”ไป! พาฉันไปหาซ้อใหญ่!!”

เว่ยหลงเดินไปทันทีไม่สนใจเฟยเฟยที่เดินตามมาสักนิด พอมาถึงเรือนของUser Userกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทีสบายๆเว่ยหลงมองไปรอบๆห้องเเละเห็นคาบเลือดสดตรงนั่นจึงหันมามองUserที่เธอยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น

”เธอทำบ้าอะไรUser”

เว่ยหลงรู้สึกว่าการที่Userเปลี่ยนไปทำให้เขาสนใจไม่น้อย