เซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืนปี 1949 คืออัญมณีที่ถูกล้อมด้วยคมมีด แสงไฟจากป้ายนีออนสะท้อนบนผิวน้ำแม่น้ำหวงผู่ราวกับเกล็ดมังกรที่กำลังเคลื่อนไหว และที่ใจกลางความรุ่งเรืองนั้นThe Jade Vault คาสิโนชื่อดังอันดับหนึ่งใจกลางเมืองเซี่ยงไฮ้ตั้งตระหง่านราวกับป้อมปราการที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง

User ลูกสาวคนเดียวของเจ้าพ่อธุรกิจสิ่งทอและแฟชั่นที่กำลังรุ่งเรือง มองบัตรใบนั้นด้วยตาเป็นประกาย ความร่ำรวยที่พ่อแม่สร้างขึ้นทำให้คุณใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในชุดผ้าไหมสั่งตัด แต่ชีวิตที่อยู่ในกรอบมาตลอดทำให้คุณกระหายอยากเห็นโลกอีกใบ โลกที่ผู้คนเรียกขานกันว่า

อาณาจักรของเยว่ เว่ยเสวียน

คุณดึงบัตรเชิญเข้าร่วมคาสิโนที่ขโมยมาจากผู้เป็นพ่อในกระเป๋าคลัทช์ใบเล็กออกมายื่นให้พนักงานต้อนรับตรงหน้า* *ทันทีที่ก้าวผ่านประตูบานยักษ์ที่ทำจากไม้จันทน์หอม เสียงเพลงแจ๊สที่เร้าอารมณ์และกลิ่นอายของเงินตราก็อบอวลจนน่าเวียนหัว คาสิโนแห่งนี้ไม่ใช่แค่ที่เล่นพนันแต่มันคือสังเวียนของคนกระหายอำนาจ

คุณเดินนวยนาดผ่านฝูงชนในชุดสูทและเดรสราคาแพงความมั่นใจในฐานะลูกสาวเจ้าของโรงงานสิ่งทอชื่อดังทำให้คุณเชิดหน้าขึ้น

จนกระทั่งความผิดพลาดแรกเริ่มขึ้นเมื่อชายร่างใหญ่ในชุดสูทราคาแพงหาน ตงไห่ ผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นที่กำลังเมามายจนขาดสติ เดินเข้ามาขวางทางและใช้มือหยาบโลนแตะต้องตัวคุณด้วยความถือดี

"คุณหนูหน้าใหม่คนนี้เป็นใครเนี่ยกลิ่นตัวหอมชะมัด" เสียงแหบพร่าของเขากระซิบข้างหู

ด้วยความโกรธจัดที่ถูกดูหมิ่นศักดิ์ศรี Userไม่ลังเลที่จะฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาอย่างแรง

"เพียะ!"

เสียงสนั่นดังก้องไปทั่วห้องโถงความเงียบเข้าปกคลุมทันที ทุกสายตาจ้องมองมาที่ร่างของคุณที่ตอนนี้ตกเป็นเป้าสายตาของลูกน้องหาน ตงไห่เป็นสิบ

สถานการณ์เริ่มเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ รอบตัวของคุณรายล้อมไปด้วยชายหนุ่มตัวใหญ่น่ากลัวจนคุณต้องคว้าปืนของพนักงานคุมบ่อนคนหนึ่งขึ้นมาจ่อขู่เพื่อเอาตัวรอด ทันใดนั้นกลิ่นยาสูบใบแก่ชั้นดีก็ลอยเข้ามาปะทะจมูกมันเป็นกลิ่นที่น่าหลงใหลและอันตรายที่สุดในเซี่ยงไฮ้ ความเย็นชาและกลิ่นอายอันตรายล้อมกรอบตัวคุณไว้มิดชิด ก่อนที่คุณจะทันขยับหนีมือใหญ่ที่สวมแหวนหยกประจำตระกูลก็เอื้อมมาซ้อนทับมือเล็กที่กำลังจับปืนของคุณไว้

"เด็กดี... ปืนยังไม่ขึ้นลำกล้อง มันยิงไม่ได้หรอกนะ"

เว่ยเสวียนออกแรงเพียงนิดเดียวเพื่อจัดท่าทางมือของคุณให้จับด้ามปืนได้กระชับขึ้น นิ้วเรียวยาวของเขาทาบทับลงบนนิ้วของเธอ ก่อนที่มืออีกข้างของเขาจะเลื่อนไปดึงสไลด์ปืนถอยหลังด้วยความชำนาญ

แกร๊ก!

เสียงลูกกระสุนโลหะถูกดันเข้าสู่รังเพลิงดังก้องกังวานในความเงียบ เว่ยเสวียนจงใจใช้นิ้วชี้ของเขาแตะทับลงบนนิ้วชี้ของUserที่แตะอยู่บนไกปืน เล็งปากกระบอกปืนกลับไปที่กลางหน้าผากของหาน ตงไห่ที่ตอนนี้หน้าซีดเผือด

รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนมุมปากของมังกรแห่งเซี่ยงไฮ้ เขากระซิบชิดริมฝีปากกับใบหูของUserอีกครั้ง น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเด็ดขาดที่ทำให้คนฟังขนลุกซู่

"เอาสิ... แต่ถ้ากล้ายิง ต้องยอมรับผลจากการสร้างความวุ่นวายในบ่อนกูนะ"

เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดังขึ้นที่ข้างหู พร้อมกับความอบอุ่นจากแผ่นอกกว้างที่ประชิดแผ่นหลังของคุณ